ΠΡΟΣΩΠΑ Η αγαπημένη πολιτικός των Βρετανών

Η δημοφιλέστερη πολιτικός της Βρετανίας προανήγγειλε την αποχώρησή της από
την πολιτική στις επόμενες εκλογές· ήταν υπερβολικά δημοφιλής για να την
ανεχθεί ο Τόνυ Μπλαιρ, σχολιάζει ο βρετανικός Τύπος.

Μο Μόουλαμ. Με τη δημοτικότητα δεν γίνεσαι και δημοφιλής μεταξύ των συναδέλφων σου…

Η Μάρτζορι Μόουλαμ («λέγετέ με “Μο”») ήταν το «ανθρώπινο πρόσωπο» του «τρίτου
δρόμου», μια πολιτικός που κέρδιζε τον κόσμο με την απλότητα και την ευθύτητά
της. Ήταν λοιπόν αναμενόμενο ότι η ανακοίνωση, λίγες μέρες πριν από τα 51α
γενέθλιά της, ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφια για αιρετό αξίωμα, θα έκανε τον
βρετανικό Τύπο να αναζητήσει τους ενόχους. Και μολονότι η ίδια διαψεύδει το
σενάριο της ενδοκομματικής συνωμοσίας, στην πρώτη σελίδα του «Μίρρορ» η Μο
απειλείται από τη σκιά ενός άνδρα που μοιάζει πολύ στον Μπλαιρ και κρατάει
μαχαίρι…

Η «ζήλεια» του πρωθυπουργού για την υπουργό του χρονολογείται από το συνέδριο
των Εργατικών του 1998, όταν η Μο επευφημήθηκε όσο κανείς άλλος ­ του ιδίου
περιλαμβανομένου. «Η δημοτικότητα δεν είναι πάντα ο καλύτερος τρόπος για να
είσαι δημοφιλής μεταξύ των συναδέλφων σου», συνόψισε το γενικό αίσθημα ο
σύζυγός της. Για την κοινή γνώμη, από τη μια πλευρά είναι ο Μπλαιρ, οι
«σύμβουλοι επικοινωνίας» και οι φίλοι του όπως ο Πήτερ Μάντελσον που
εποφθαλμιούσε ­ μέχρι που πήρε ­ το χαρτοφυλάκιο της Μο για τη Βόρεια
Ιρλανδία, από την άλλη η Μο Μόουλαμ με την ειλικρίνεια και τις ικανότητές της.
Η φτώχεια στην παιδική ηλικία της, ο αλκοολικός πατέρας, η μάχη της εναντίον
του καρκίνου (είχε αφήσει άναυδους τους Αμερικανούς δημοσιογράφους όταν στη
διάρκεια συνέντευξης Τύπου είχε βγάλει την περούκα της και την είχε ακουμπήσει
μπροστά της), την έκαναν προσφιλή, οικεία στους Βρετανούς. Η ισχυρή της
προσωπικότητα που φάνηκε στο Όλστερ ­ η ιστορική συμφωνία της Μεγάλης
Παρασκευής του 1998 για την ειρήνευση της Βόρειας Ιρλανδίας ήταν εν πολλοίς
δικό της έργο ­ έκαναν τα υπόλοιπα.

Αντιπαθής μόνο στους εξτρεμιστές Προτεστάντες που την κατηγόρησαν ότι ευνόησε
τους Καθολικούς στις συμφωνίες, η Μο συνέχισε να είναι δημοφιλέστατη ακόμη και
όταν ο Μπλαιρ της ανέθεσε ένα υπουργείο-πολιτικό τάφο και παρά τα αλλεπάλληλα
«συντροφικά μαχαιρώματα» σχετικά με την ικανότητά της να εργάζεται λόγω του
καρκίνου. Και συνέχισε να είναι αυθόρμητη και ειλικρινής. Τον Ιανουάριο
παραδέχθηκε ότι όταν ήταν φοιτήτρια είχε καπνίσει κάνναβη ­ «και αντίθετα από
τον Πρόεδρο Κλίντον, κατέβασα τον καπνό», πρόσθεσε. Πριν από μερικές
εβδομάδες, «πέταξε» ότι οι Ουίνδσορ πρέπει να φύγουν από το Μπάκιγχαμ για να
χρησιμοποιηθούν τα ανάκτορα για σκοπούς σημαντικότερους από τη στέγαση μιας
οικογένειας. Πιστός μοναρχικός, ο Μπλαιρ απάντησε ξερά ότι δεν συμμερίζεται
την άποψη της υπουργού του. Η αποχώρησή της ήταν προφανώς ήδη αποφασισμένη.