Ο πρωταθλητής του κρασιού!

* ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Γεννήθηκε στη Γερμανία το 1966, μια εξαιρετική χρονιά για το κρασί στην
Κεντρική Ευρώπη. Σήμερα, σε ηλικία 34 ετών, ο Μάρκους ντελ Μονέγκο διαθέτει
τον τίτλο του καλύτερου οινοχόου στον κόσμο, αλλά συνεχίζει τις περιπλανήσεις
του στους «δρόμους» του κρασιού, καταφέρνοντας να μετατρέψει το χόμπι του σε
απολαυστικό επάγγελμα.

Οι ­ έστω και μακρινές ­ ρίζες που έχει η οικογένειά του στην Ιταλία ίσως
συνέβαλαν στο να αγαπήσει από μικρός το κρασί. Πάντως, ο ίδιος παραδέχεται ότι
άρχισε την επαγγελματική διαδρομή του καθαρά από τύχη.

«Είχα μια καλοκαιρινή δουλειά σε ένα εστιατόριο στην Ελβετία» θυμάται. «Κατά
τις πρώτες ημέρες μου στη δουλειά, ήρθε ένας νεαρός Αμερικανός, ο οποίος
ζήτησε το καλύτερο κόκκινο κρασί που είχαμε στο κελάρι. Του έδωσα ένα μπουκάλι
“σατό ταρμπότιαν” του 1970, αλλά του φάνηκε πολύ ξηρό, και έριξε… ζάχαρη.

Πήγα, λοιπόν, στη διευθύντρια, της εξήγησα τι έγινε και της είπα ότι δεν θα
συνεχίσω να σερβίρω το συγκεκριμένο τραπέζι. Τότε, αυτή μού είπε ότι, αν κάνω
καλά τη δουλειά μου, θα με στείλει να παρακολουθήσω σεμινάρια κρασιού. Έτσι
και έγινε. Είχα μια ιδέα σχετικά με τα κρασιά, αλλά τότε συνειδητοποίησα ότι
μου άρεσε αυτή η δουλειά. Γιατί με ένα καλό κρασί μπορείς να βγάλεις τους
ανθρώπους από τις καθημερινές σκέψεις και τα άγχη τους, και για δύο – τρεις
ώρες να τους κάνεις ευτυχισμένους».

Ο Μάρκους ντελ Μονέγκο παρακολούθησε το πρώτο επίπεδο σπουδών γευσιγνωσίας
κρασιού και στη συνέχεια αποφάσισε να εκπαιδευθεί απασχολούμενος σε
ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Παράλληλα, συμμετείχε σε διάφορους διαγωνισμούς,
για να αρχίσει τελικά να εργάζεται ως οινοχόος. Το 1988, πήρε την πρώτη του
διάκριση, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση σε διεθνή διαγωνισμό. Ακολούθησαν
και άλλες διακρίσεις έως το 1998, οπότε ανακηρύχθηκε ο καλύτερος οινοχόος στον
κόσμο, στο λεγόμενο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που πραγματοποιείται κάθε τρία
χρόνια.

«Διά βίου» εκπαίδευση

Η μεγάλη αυτή διάκριση, όμως, δεν τον άφησε να επαναπαυθεί. Εξάλλου, όπως
αναφέρει ο ίδιος, «ο οινοχόος πρέπει να έχει καλό υπόβαθρο, τόσο σε θεωρητικό
όσο και σε πρακτικό επίπεδο, οπότε ποτέ δεν σταματάει να μαθαίνει». Έτσι,
συνεχίζει κανονικά τις σπουδές του στο Ινστιτούτο «Master of Wine» στο
Λονδίνο, από το οποίο αποφοίτησαν οι πλέον διακεκριμένοι γευσιγνώστες κρασιού
στον κόσμο.

«Είναι πολύ δύσκολη σχολή. Μόλις 227 άτομα έχουν καταφέρει να αποκτήσουν το
πολυπόθητο δίπλωμα τα τελευταία 45 χρόνια, ενώ το ποσοστό αποτυχίας φθάνει το
90%. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο χρόνια σπουδών και στη συνέχεια ο καθένας
προετοιμάζεται μόνος του, ουσιαστικά, για τις εξετάσεις, σε συνεργασία με τον
εκπαιδευτή του».

Τα ελληνικά κρασιά

«Η πρώτη μου επαφή με τα ελληνικά κρασιά έγινε το 1997 σε σεμινάρια που
διοργάνωσε η ομοσπονδία εξαγωγέων. Έμεινα πραγματικά κατάπληκτος από τις
μεγάλες διαφοροποιήσεις. Υπάρχουν απλά, φθηνά κρασιά, αλλά και ακριβά, που
έχουν υψηλή ποιότητα. Πιστεύω ότι οι ελληνικές ποικιλίες είναι καταπληκτικές.
Ο κόσμος, προς το παρόν, στρέφεται κυρίως προς το “σαρντονέ”, το “καμπερνέ
σοβινιόν”, και γενικά σε λίγες ποικιλίες. Στην Ελλάδα, υπάρχει τεράστιος κήπος
με περίπου 300 ποικιλίες, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη δυναμική. Το
1998 ήρθα στην Ελλάδα και επισκέφθηκα διάφορες μονάδες. Διαπίστωσα ότι οι
περισσότεροι παραγωγοί πραγματικά διερευνούν όλες τις δυνατότητες και έχουν
νέα κρασιά υψηλής ποιότητας. Όταν αυτά τα κρασιά παλαιωθούν, θα μπορέσουν να
κάνουν θαύματα».

Το επάγγελμα του οινοχόου είναι ευρέως διαδεδομένο στις περισσότερες χώρες της
Ευρώπης, αλλά στην Ελλάδα φαντάζει μάλλον… εξωτικό. Πάντως, ο κ. ντελ
Μονέγκο πιστεύει ότι οι Έλληνες γευσιγνώστες είναι πολύ καλοί και άκρως
απαραίτητοι σε έναν κλάδο που προσπαθεί διεθνώς να καταξιωθεί.

«Έχετε πολύ καλούς οινοχόους στην Ελλάδα. Έχω γνωρίσει αρκετούς στους
διαγωνισμούς. Η δουλειά τους, όμως, είναι πολύ δύσκολη, γιατί θεωρείται
“εξωτικό” επάγγελμα στην ελληνική πραγματικότητα» αναφέρει, και προσθέτει:
«Για σας το κρασί είναι μέρος της καθημερινής ζωής, όπως τα φρούτα και τα
λαχανικά. Ωστόσο, δεν έχετε την παραδοσιακή κουλτούρα του οίνου, όπως στην
Ιταλία και στη Γαλλία. Πιστεύω, όμως, ότι το επάγγελμα είναι απαραίτητο. Τα
νέα κρασιά από την Ελλάδα ξεχωρίζουν, γι’ αυτό δεν γίνονται εύκολα αποδεκτά.
Χρειάζονται άνθρωποι που να προωθήσουν αυτή τη διαφορετικότητα. Και όσο
περισσότερα οινοποιεία δημιουργούνται τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ανάγκη για
επαγγελματίες που θα τα προωθούν».

Ο Μάρκους ντελ Μονέγκο ξεναγήθηκε, φέτος, δεύτερη φορά σε αμπελώνες και
οινοποιεία μελών της Ένωσης Οινοπαραγωγών του Αμπελώνα της Μακεδονίας, μαζί με
άλλους 12 σπουδαστές του «Master of Wine». Αποχαιρετώντας την Ελλάδα, απηύθυνε
μόνο μία ευχή: «Ανυπομονώ να έρθω σύντομα και πάλι στην Ελλάδα, για να
απολαύσω τα ελληνικά κρασιά, και φυσικά τη μοναδική ελληνική κουζίνα και
φιλοξενία».

Τα μυστικά της δοκιμής

Η δοκιμή του κρασιού είναι τελετουργική. Οι μυημένοι μπορούν να αποκαλύψουν τα
μυστικά της κάθε ποικιλίας μέσα από συγκεκριμένες κινήσεις και διαδικασίες.

«Καταρχήν, πάντα κρατάς το ποτήρι χαμηλά από τη βάση, ώστε να μη ζεσταίνεις το
κρασί. Επιπλέον, με το κράτημα αυτό δεν χρειάζεται να κουνάς πολύ το ποτήρι
και οσμίζεσαι πιο εύκολα το περιεχόμενο. Το ανακάτεμα είναι απαραίτητο. Από τα
“δάκρυα” βγάζεις πολύτιμα συμπεράσματα για την πυκνότητα του κρασιού, την
περιεκτικότητά του σε αλκοόλ. Αν, για παράδειγμα, τα “δάκρυα” είναι μεγάλα,
αυτό πιθανότατα σημαίνει ότι το κρασί έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ.
Εξάλλου, όταν το ανακατεύεις, το άρωμα είναι πιο έντονο. Μετά πίνεις μία
γουλιά, την οποίαν κρατάς στο στόμα και στη συνέχεια παίρνεις λίγο αέρα, ώστε
να γευθείς πιο έντονα το άρωμα και όλα τα συστατικά στοιχεία. Με τον τρόπο
αυτό μπορείς να αισθανθείς την οξύτητα, την ποσότητα της ζάχαρης και να
καταλάβεις αν το κρασί διατηρεί ισορροπία περιεχομένου, ή όχι» αποκαλύπτει ο
κ. ντελ Μονέγκο.

Όσο ευχάριστο και αν είναι το επάγγελμα, δεν παύει να απαιτεί και ορισμένες
«θυσίες». «Συνήθως, αποφεύγουμε τη μέθη, την οποίαν “πληρώνουμε” την επόμενη
ημέρα, γιατί δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε το κρασί. Επίσης, δεν πρέπει να
είμαστε πολύ κουρασμένοι, διότι επιβάλλεται να είμαστε απόλυτα συγκεντρωμένοι
στη δοκιμή. Τα πούρα αποτελούν, επίσης, μέρος της δουλειάς μας. Συχνά κάνουμε
δοκιμές πούρων. Πρέπει όμως να είσαι προσεκτικός περί του πότε και πόσο
καπνίζεις, να αποφεύγουμε τα πικάντικα φαγητά, που καίνε το στόμα και
αλλοιώνουν τη γεύση. Γενικά, ας αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε αρώματα στα
χέρια, γιατί είναι αδύνατον να νιώσεις από πού προέρχεται η μυρωδιά. Πιστεύω,
πάντως, ότι δεν πρέπει να είμαστε τόσο δογματικοί στο τι πρέπει να κάνουμε,
γιατί τελικά χάνουμε την ευχαρίστηση» τονίζει..