[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Οι φωτιές στην Ήπειρο έσβησαν και μαζί τους και τα όνειρα της πιο φτωχής
περιφέρειας της Ευρώπης, να καταφέρει να αναγεννηθεί από τις στάχτες της. Τα
μέτρα που ανακοίνωσε χθες η κυβέρνηση όχι μόνο δεν δίνουν λύση στο τεράστιο
πρόβλημα της ερήμωσης των βορειοδυτικών συνόρων της χώρας, αλλά μοιάζουν με
ασπιρίνη σε βαριά ασθένεια. Δυστυχώς, έλειψε το όραμα από την κυβερνητική
πολιτική για την ανακούφιση των πυροπαθών. Και δύο φορές δυστυχώς που η
κυβέρνηση δεν κατάφερε να διακρίνει ότι η καταστροφή στην Ήπειρο δεν έχει να
κάνει όπως στις υπόλοιπες πληγείσες από τις πυρκαγιές, περιοχές, με δασικές
εκτάσεις που αποτεφρώθηκαν. Ή με κατοικίες που έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Η
καταστροφή στην Ήπειρο έχει και άλλες παραμέτρους. Κυρίως εθνικές. Γιατί τα
χωριά που κάηκαν, βρίσκονται όλα στη συνοριακή γραμμή. Εκεί δηλαδή που με κόπο
συγκρατήθηκαν επί δεκαετίες μερικές εκατοντάδες άνθρωποι, δίκη συγχρόνων
Ακριτών.

Όμως τα όμορφα χωριά, όπως και τα όμορφα δάση, όμορφα κάηκαν, και τώρα τίποτε
δεν μπορεί να τους κρατήσει εκεί. Η ερήμωση των χωριών είναι κάτι παραπάνω από
βέβαιη, μετά και την κοντόφθαλμη πολιτική της κυβέρνησης που ανακοίνωσε κάποια
μέτρα, λες και αφορούσαν κατοίκους της περιοχής Αττικής. Χωριά χωρίς ανθρώπους
στα βορειοδυτικά σύνορα, σημαίνει ξέφραγο αμπέλι για τους Αλβανούς
λαθρομετανάστες ­ και στην Ήπειρο γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει αυτό.

Στην Ήπειρο, γιατί για το κράτος των Αθηνών, όπου τέτοια ζητήματα δεν έχουν
πολλή σημασία, η Χαραυγή, η Καστανή, η Γρανιτσοπούλα, η Λάβδανη, η Αγία
Μαρίνα, η Σαγιάδα, το Ριζό, η Κόνιτσα, είναι τόσο μακριά ­ μικρές κουκίδες
στον χάρτη.

Τι θα έπρεπε να γίνει; Αυτό που η κυβέρνηση αυτή, αλλά και όσες είχαν
προηγηθεί, δεν έκαναν για την Ήπειρο: ένα ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα
βοηθούσε την περιοχή να βγει από την απομόνωση και την εγκατάλειψη. Που θα
έδινε δουλειά στους νέους, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, και ζωή στα
ξεχασμένα χωριά. Ένα τέτοιο πρόγραμμα ίσως να περιόριζε και την έκταση της
καταστροφής. Γιατί κάποιος θα ενδιαφερόταν να σβήσει τη φωτιά που σιγόκαιε επί
20 ημέρες, και δεν θα κινητοποιούσε τις πυροσβεστικές δυνάμεις αφού η πυρκαγιά
είχε γιγαντωθεί και έκαιγε ανεξέλεγκτη…