ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι μάγοι και τα δένδρα

«Μάγοι» ή «net. gods»: οι θεοί του Internet. Έτσι αυτοαποκαλούνται οι
ηγέτες του κυβερνοχώρου, για τους οποίους όσοι τους ακολουθούν δεν είναι
τίποτα περισσότερο από πρόβατα.

Ψηφιακός κόσμος: το όραμα των νέων τεχνοκρατών του Διαδικτύου

Είναι ελεύθεροι να σερφάρουν όλη μέρα κι όλη νύχτα. Μπορούν να μιλούν
αποκλειστικά γι’ αυτό με τους φίλους τους την ώρα που τρώνε, γυμνάζονται ή
κάνουν έρωτα. Κανείς δεν τους εμπόδισε να χρησιμοποιήσουν το Internet για να
γίνουν πάμπλουτοι. Αυτό που αρχίζει όμως να γίνεται ενοχλητικό, είναι ο
περιφρονητικός τρόπος με τον οποίο μιλούν για όσους επιλέγουν να ζουν με
διαφορετικό τρόπο. Η τάση τους να συγκρίνουν τους ανθρώπους με τα μηχανήματα.
Να χαρακτηρίζουν τα περιοδικά και τις εφημερίδες «πεθαμένα δένδρα». Και τους
συγγραφείς, μουσικούς και καλλιτέχνες, απλούς «προμηθευτές περιεχομένου».

Ειδικός στις σύγχρονες τεχνολογίες και συνεργάτις του περιοδικού Wired στην
ένδοξη εποχή του, η Αμερικανίδα δημοσιογράφος Πωλίνα Μπορσούκ συγκέντρωσε
όλους τους όρους της αργκό της Σίλικον Βάλλεϋ για να αποδείξει τον ναρκισσισμό
και την έλλειψη ανθρωπισμού που χαρακτηρίζει, όπως λέει, τους νέους
τεχνοκράτες του Διαδικτύου. Από το βιβλίο της «Cyberselfish»
(Κυβερνο-εγωιστές), που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Public Affairs,
μαθαίνουμε ότι «μη εγκατεστημένος» είναι ο απολυμένος. «Βιοανάπαυση» είναι η
επίσκεψη στην τουαλέτα. «Ponas» (άγνωστης προέλευσης) είναι οι άνθρωποι που
δεν είναι συνδεδεμένοι με το Internet, άρα δεν μετράνε. «Wombat» (από τα
αρχικά της φράσης Waste of money, brains and time) είναι η απώλεια χρήματος,
χρόνου και φαιάς ουσίας. «Τρόμος και αηδία» (από το ομότιτλο βιβλίο του Χάντερ
Τόμσον) είναι η ψυχική κατάσταση όσων είναι υποχρεωμένοι να ανέχονται
εργοδότες ή συστήματα του πραγματικού κόσμου, που είναι φυσικά πολύ πιο
προβληματικός από τον εικονικό.

Οι άνθρωποι που ελέγχουν την τεχνολογική βιομηχανία, επισημαίνει η συγγραφέας,
πιστεύουν πως αποτελούν την πρωτοπορία της ψηφιακής επανάστασης, πως έχουν
αλλάξει ριζικά την οικονομία και πως έχουν βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης
στον πλανήτη. Η ατομιστική, «τεχνο-ελευθεριάζουσα» φιλοσοφία τους αποκλείει
κάθε μορφή κυβερνητικής παρέμβασης. Εδώ ακριβώς έγκειται η υποκρισία τους.
Αυτές οι νέες βιομηχανίες άνθησαν χάρις σε πολυετείς κυβερνητικές επιδοτήσεις
(το Internet υποστηριζόταν επί 15 χρόνια από ένα κυβερνητικό σχέδιο ονόματι
Arpanet) και χιλιάδες συμβόλαια με εκπαιδευτικούς και άλλους πολιτιστικούς
οργανισμούς. Η «βιονομική» αντίληψη των διευθυντών τους, που συγκρίνουν την
οικονομία με μια ζούγκλα για να ισχυριστούν πως δεν μπορείς να ελέγξεις ούτε
τη μία ούτε την άλλη, δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον νόμο του
ισχυροτέρου. Όραμά τους είναι ένας ψυχρός κόσμος όπου κυριαρχεί ο κοινωνικός
δαρβινισμός.

Επόμενο είναι να μην ενδιαφέρονται για την κοινωνική ευημερία του συνόλου.
Εκτός από ορισμένες ηχηρές εξαιρέσεις, οι νέες ελίτ του κυβερνοχώρου δεν
γνωρίζουν τι θα πει φιλανθρωπία. Στη Σίλικον Βάλλεϋ κυριαρχεί μια τάση προς
την αυταρέσκεια. Ακόμη κι όταν προβαίνουν σε κάποιες δωρεές, όπως να χαρίσουν
ηλεκτρονικούς υπολογιστές σε σχολεία, στόχος τους είναι να ενισχύσουν τη
βιομηχανία τους.