Και εγένετο τώρα και σκότος και φως;

Ένας φίλος με ρώτησε τι θα έλεγα στον Αρχιεπίσκοπό μας κύριο Χριστόδουλο αν
είχα την καλή τύχη να μπορώ να συζητήσω μαζί για τα γνωστά συμβαίνοντα τον
τελευταίο καιρό. Και επειδή έχω κάμει την ίδια ερώτηση στον εαυτό μου
αποφάσισα να πω δημοσία τι θα του έλεγα.

«Μακαριώτατε, τον δισταγμό κάποιου ιερέα στην περιοχή Σερρών, να κηδέψει
χριστιανικά ένα βρέφος δύο μηνών, τον χαρακτηρίσατε υπερβάλλοντα ζήλο. Ο
ιερέας είχε δηλώσει πως πριν αποφασίσει τι “δεν” θα κάμει, είχε συμβουλευθεί
και άλλους ιερείς ­ και αν δεν απατώμαι και τον Δεσπότη του. Άρα, δεν είναι ο
μόνος εμφορούμενος από τον υπερβάλλοντα ζήλο.

Λίγες μέρες μετά, ο “άγιος” Καλαβρύτων κατήγγειλε απερίφραστα ότι ο
πρωθυπουργός κύριος Σημίτης είναι συνεργός σε οργανωμένη διεθνή συνωμοσία
εναντίον της ίδιας του της χώρας. Άρα, μας κυβερνά ένα άτομο ένοχο για εσχάτη
προδοσία!.. Πάντως, Ιεράρχες προσκείμενοι σε Σας επιχείρησαν να μπαλώσουν τα
πράγματα λέγοντας πως οι καταγγελίες του “αγίου” Καλαβρύτων είναι αποκλειστικά
προσωπικές του απόψεις. Τάχιστα όμως επανεμφανίστηκε και συν τοις άλλοις,
πασίχαρος μάλιστα, μίλησε και για “πόλεμο, έτσι όπως γίνονται όλοι οι πόλεμοι,
στην ανάγκη και με ξύλα και ό,τι άλλο και… με εσάς Αρχιστράτηγο!”.

Εμφύλιο πόλεμο δηλαδή..! Μήπως το λάβαρο της Αγίας Λαύρας, του οποίου είναι
“φύλακας” ασκεί λανθάνουσα επιρροή στον πατριωτισμό του;

­ Ένας άλλος “άγιος”, ο Μυτιλήνης, αποφάσισε να αποφασίσουν οι ιερείς του την
απαγόρευση εισόδου του υπουργού Αιγαίου κ. Σηφουνάκη στις εκκλησίες της
Δεσποτείας του, επειδή εκφράζει τις θέσεις της κυβέρνησης της οποίας είναι
μέλος. Τούτου δοθέντος, τι περισσότερο θα κάμει (έτσι δεν πρέπει;) εάν πάει
στη Μυτιλήνη ο Πρωθυπουργός!;

­ Και πάλι οι Ιεράρχες που παρουσιάζονται να μη συμφωνούν με ακρότητες τόσης
“αγιότητας” βγήκαν και συνέστησαν μετριοπάθεια. Νομίζω, πως θα χρειαστεί να το
επαναλάβουν αρκετές ακόμη φορές. Για τον απλούστατο λόγο ότι και οι “άγιοι”
άνθρωποι είναι ως γνωστόν, απ’ τα πανάρχαια χρόνια “τον πλούτον πολλοί
εμίσησαν, την δόξαν ουδείς”. Σημειωτέον δε ότι στην εποχή μας λόγω της
τηλεοράσεως η οποιασδήποτε μορφής δόξα αποκτάται ταχύτατα.

Μακαριώτατε, μήπως τελικά και για τον υπερβάλλοντα ζήλο του ιερέως των Σερρών
και για τις πρωτοφανείς ύβρεις κατά του πρωθυπουργού και για την απαγόρευση
εισόδου του υπουργού Αιγαίου στις εκκλησίες – οίκους της μεγαθυμίας του Θεού
και μόνου κυρίου τους ­ μήπως Μακαριώτατε, ανύποπτα, είστε Εσείς ο ηθικός
αυτουργός; Μήπως η τόσο συχνή χρήση από μέρους σας του ΕΜΕΙΣ και του ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ
ΜΑΣ δημιουργεί και εξάπτει την επιθυμία ύπαρξης ΕΧΘΡΩΝ; Ανέκαθεν οι
υπερβάλλοντος ζήλου πιστοί είχαν ανάγκη να πιστεύουν στην ύπαρξη υπερβάλλοντος
ζήλου απίστων. Καλύπτει, ως φαίνεται, εγωπαθή ερείσματα του λόγου υπάρξεώς
τους. Η ιστορία βρίθει από τέτοια φαινόμενα απ’ όπου και το “σοφό” του Καβάφη
“… και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς βαρβάρους;”.

Αυτά, Μακαριώτατε, προβληματίζουν κάποιον που δεν νιώθει “εχθρός” και
διερωτάται: σε τι αποσκοπεί αυτή η με τόση έξαρση καλλιέργεια φαντασιώσεων
περί “δυνάμεων του σκότους” ­ στις οποίες κάνοντας ασύμφορη για την Εκκλησία
σπατάλη, εντάσσετε και διανοουμένους!.. καθώς και τα περί ανάγκης αντεπιθέσεως
από τις “δυνάμεις του φωτος”!.. Δεν ανησυχείτε μήπως με αυτόν τον ρητορικό,
αλλά επιτρέψτε μου και αυταρχικό και μονοπωλιακής χροιάς διαχωρισμό,
χαρακτηρίζετε πολλούς καλούς χριστιανούς “σκοτεινούς” και πολλούς σκάρτους
“πεφωτισμένους;”. Αλλά και κάτι άλλο: κατά τας γραφάς, που εσείς τις γνωρίζετε
απείρως καλύτερα από μένα, κάπου αλλού, και όχι σ’ αυτή τη ζωή γίνεται αυτή η
ανώτατη Κρίσις. Είμαι λάτρης των “αξιών” της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας και πολύ
περήφανος που δεν είχε ποτέ ιεροξεταστές, τόσο “αγίους”, που να καταδικάζουν
στον επί της “πυράς θάνατον” φιλόσοφους, επιστήμονες, αμφισβητίες του αλάθητου
της ηγεσίας της ­ ακόμα και στα χρόνια της Αναγέννησης.

Και αν εμείς δεν φθάσαμε σε τέτοιες ακρότητες είναι, ασφαλώς, επειδή ο χώρος
στον οποίο η Ορθοδοξία διατήρησε την έδρα της και τις εκκλησίες της ήταν
κυρίως ο ελλαδικός. Χώρος όπου ο εκπολιτισμός των λαών δεν άρχισε με τον
εκχριστιανισμό τους, δηλαδή, αιώνες μετά Χριστόν, όπως συνέβη με τη δυτική,
κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Στον ελλαδικό χώρο προϋπήρξε ο ύψιστος στην
ιστορία της ανθρωπότητας πολιτισμός, ο αρχαίος ελληνικός, στον οποίο τόσα
οφείλει ­ όχι ο Χριστός βέβαια ­ ο χριστιανισμός. Ας μην το παραλείπουμε αυτό
γιατί, η με τόση έμφαση και συχνότητα χρήση, του συνθετικού όρου
“ελληνοχριστιανικός” και των άλλων παραγώγων του, κοντεύει να ξεθωριάσει το
προχριστιανικό πνευματικό μεγαλείο του Ελληνισμού.

Μήπως, Μακαριώτατε, αυτές οι επί των ημερών σας ακρότητες λόγω υπερβάλλοντος
θρησκευτικού και πατριωτικού ζήλου, είναι ήδη επιζήμιες και για την Ορθοδοξία
και για τον Ελληνισμό;».