ΔΡΟΜΟΙ

Μια συμβολική…

… αλλαγή ρόλων παρακολουθήσαμε στην κοινοβουλευτική έρευνα για το σκάνδαλο
της παράνομης χρηματοδότησης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας.
Ένας αμετανόητος εξεγερμένος, ένας δικηγόρος που, μόλις πριν από πέντε χρόνια,
συρόταν στην ασφάλεια, ενώ ο τότε καγκελάριος του έλεγε κοροϊδευτικά «Φαίνεται
πως είστε η τελευταία φάλαγγα της παγκόσμιας επανάστασης!», ανέκρινε, εν
ονόματι του λαού, τον κορυφαίο εκπρόσωπο ενός συστήματος το οποίο πολέμησε σε
όλη του τη ζωή. Ο «ανακριτής» ήταν ο Χανς-Κρίστιαν Στρέμπελε, γνήσιο «προϊόν»
της φοιτητικής εξέγερσης του 1968, που τώρα είναι βουλευτής της Συμμαχίας
90/Πράσινοι.

Το πρόσωπο…

… που ανέκρινε ήταν ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Κολ, που από τη
μακροημέρευσή του στην κομματική ηγεσία και την πολιτική ισχύ του γεννήθηκε ο
όρος «σύστημα Κολ». Τα πρακτικά της κοινοβουλευτικής εξέτασης δείχνουν ότι
τόσο ο Στρέμπελε όσο και ο Κολ είχαν επίγνωση πως, εκτός από την ιστορική
διάσταση αυτής της νέας τους αντιπαράθεσης, υπήρχε και μία διάσταση υπαρξιακή.
«Έχεις κακή φήμη και όλη σου η ζωή το δείχνει», φώναξε οργισμένος ο Κολ,
χαρακτηρίζοντας «ύπουλους» και «συκοφαντικούς» τους υπαινιγμούς του Στρέμπελε.
«Μην εξάπτεσθε», του απάντησε ψύχραιμα ο δικηγόρος. «Το λέω γιατί σε ξέρω…».
«Με ξέρετε;» «Ναι», συνέχισε ο Κολ, «και αυτά που ξέρω για σένα δεν είναι
καθόλου ευχάριστα!».

Το βιογραφικό…

… του Στρέμπελε (φωτό) ­ ο οποίος έχει επισκεφθεί την Ελλάδα και έχει
συνεργαστεί με Έλληνες δικηγόρους ­ που φρόντισαν να δώσουν στη δημοσιότητα οι
Χριστιανοδημοκράτες, λίγο πριν από την εξέταση του Χέλμουτ Κολ, δεν περιέχει
άγνωστα στοιχεία. Μα και μονάχα τα γνωστά είναι τέτοια που μπορούν να
επηρεάσουν την κοινή γνώμη. Στη δεκαετία του 1970, ο Στρέμπελε ήταν συνήγορος
των μελών της οργάνωσης Κόκκινος Στρατός. Μέσα στο δικαστήριο προσφωνούσε τους
κατηγορουμένους ως «συντρόφους». Για χάρη τους, μάλιστα, είχε υπεξαιρέσει
μερικά έγγραφα της δικογραφίας, γεγονός που του στοίχισε δεκάμηνη φυλάκιση με
αναστολή. Από τότε που ένας μυστικός αστυνομικός σκότωσε τον φοιτητή Μπένο
Όνεζοργκ, σε μια διαδήλωση κατά της επίσκεψης του Σάχη της Περσίας στη
Γερμανία, το 1967, ο Στρέμπελε αποφάσισε πως ήταν αντίθετος στο σύστημα. Το
1969 ίδρυσε την Κολεκτίβα Σοσιαλιστών Δικηγόρων, ύστερα την αριστερή εφημερίδα
«ΤΑΖ» και τέλος έγινε βουλευτής των Πρασίνων. Μα και εκεί τον είχαν στο μάτι,
γιατί ποτέ δεν αποκήρυξε τις παλιές απόψεις του. Γι’ αυτόν, η ιστορία δεν
διέψευσε τις πεποιθήσεις του ­ μάλλον τις επιβεβαίωσε. Μιλώντας στην εφημερίδα
«Φραγκφούρτερ Αλγκεμάινε» για το σκάνδαλο Κολ, δεν κρύβει την έκπληξή του για
«την πεζότητα με την οποία λειτουργεί ο καπιταλισμός».

Τέτοια συνέπεια…

… είναι σπάνια. Μάλιστα, ο Στρέμπελε λέει πως έχει ένα δικό του «σύστημα»
για να πολεμήσει το κυρίαρχο: ένα γραφείο γεμάτο από αρχεία, που είναι
επτασφράγιστα με τέσσερα κλειδιά και τρεις κωδικούς. Νιώθει συνεπαρμένος από
τον νέο του ρόλο, που του δίνει το δικαίωμα να στρέφει τα βέλη του κατά του
Χέλμουτ Κολ, αυτή τη φορά από τη μεριά της έννομης τάξης. Το γεγονός ότι πολλά
μέλη της γενιάς της φοιτητικής εξέγερσης του 1968 έχουν καταλάβει ανώτατα
αξιώματα στην κυβέρνηση Σρέντερ είναι γνωστό. Τα περισσότερα από αυτά
χρειάστηκε να βάλουν πολύ νερό στο κρασί τους. Δυστυχώς για τον Κολ, ο
Στρέμπελε δεν είναι ένα από αυτά.