Το «Μακρύ Χέρι» στο οπλοστάσιο της Αεροπορίας

Τη «Σάρισά» της, όπως προσφυώς χαρακτηρίσθηκε το νέο γαλλικό βλήμα μακρού
πλήγματος «Σκαλπ», απέκτησε χθες η Πολεμική Αεροπορία.

Το «Μακρύ Χέρι» της Αεροπορίας μπαίνει στο ελληνικό οπλοστάσιο αναβαθμίζοντας
τις δυνατότητές του, με την υπογραφή χθες της σχετικής σύμβασης, και έπειτα
από πολύμηνες διαπραγματεύσεις. Κατά τη διάρκειά τους, και αφού ήδη η γαλλική
κυβέρνηση είχε δώσει το «πράσινο φως», ασκήθηκαν ισχυρές πιέσεις στο Παρίσι
από την Τουρκία για να μην προχωρήσει η καταρχήν συμφωνία.

Οι πιέσεις, σύμφωνα με έγκυρες στρατιωτικές πηγές, δεν ασκήθηκαν μόνο από την
Άγκυρα. Στο «παιχνίδι» μπήκαν και οι ΗΠΑ που «συμβούλευσαν» τη Γαλλία (αλλά
και την Ελλάδα…) να μην προχωρήσει η υπογραφή της σύμβασης. Άλλωστε και οι
ίδιες οι ΗΠΑ είχαν «μπλοκάρει» επί δύο χρόνια τους δικούς τους «αντίστοιχους»
πυραύλους AGM 130 και 142 («Ποπάι»).

Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός Άμυνας κ. Άκης Τσοχατζόπουλος, που είχε κατά
τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και προσωπική συζήτηση με τον υπουργό Άμυνας
της Γαλλίας κ. Ρισάρ, απαίτησε και πέτυχε να εγγυηθεί η γαλλική κυβέρνηση την
πώληση των «Σκαλπ» μαζί με τα 15 νέα «Μιράζ 2000-5». Μάλιστα, χθες, μαζί με
τις σχετικές συμβάσεις πώλησης των «Μιράζ 2000-5», της αναβάθμισης 10
παλαιότερων «Μιράζ 2000» σε «2000-5» και των όπλων τους, υπογράφηκε και
Μνημόνιο (MOU) «καλής εκτελέσεως» με τη γαλλική κυβέρνηση. Μαζί με τα
αεροσκάφη και τα 56 «Σκάλπ» αγοράζονται και 200 πύραυλοι αερομαχίας «Μίκα» ­
συνολικής αξίας 550 δισ. δρχ.

Με την απόκτηση των νέων «Μιράζ 2000-5» και των όπλων τους ­ κυρίως του
«Σκαλπ» ­ αλλάζει η στρατηγική αντίληψη της Πολεμικής Αεροπορίας, αφού αποκτά
δυνατότητα πλήγματος στο εχθρικό έδαφος σε βάθος πάνω από 250 χιλιόμετρα.
Μέχρι τώρα, οι δυνατότητες τόσο της ελληνικής όσο και της τουρκικής αεροπορίας
σε βλήματα κατά στόχων εδάφους ήταν περιορισμένες (βλήματα τύπου «Χαρμ» με
βεληνεκές 40 χλμ.). Το «Σκαλπ» είναι ένας πύραυλος Κρουζ, εντελώς νέος για την
Ελλάδα και όλη την περιοχή, και δίνει την ικανότητα στην Π.Α. για στρατηγικά
πλήγματα κατά προεπιλεγέντων σταθερών στόχων υψηλής σημασίας και προστασίας, η
θέση των οποίων είναι γνωστή με ακρίβεια πριν από την εκτόξευση. Έχει
χαρακτηριστικά στελθ και μετά τη βολή είναι ανεξάρτητο. Μόλις γίνει η άφεση
του όπλου από το Μιράζ, ή το Ραφάλ (από 250 χλμ. μακριά), κατεβαίνει στα 30 μ.
και καθοδηγείται από σύστημα αδρανειακής πλοήγησης, που ανανεώνει συνεχώς τα
δεδομένα του βασιζόμενο σε στοιχεία από GPS, ενώ όλα αυτά συνδυάζονται με τον
ψηφιακό χάρτη που έχει στη μνήμη του. Στην τελική φάση γίνεται αυτόματη
αναγνώριση της εικόνας του στόχου που «βλέπει» με αυτή που έχει στη μνήμη, και
μετά τον κτυπά. Οι πύραυλοι θα παραδοθούν σε 36 μήνες.