[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Μπορεί και φέτος να πλημμύρισαν τα νησιά μας με ξένους τουρίστες, αλλά είναι
αυτό το ζητούμενο για τον ελληνικό τουρισμό; Δηλαδή, μετράμε την κίνηση με τον
αριθμό των… κεφαλιών; Αν, δηλαδή, φέτος ήρθαν περισσότεροι από πέρυσι, αυτό
θα πει ότι πάει καλά ο τουρισμός στην Ελλάδα;

Διότι συμβαίνει πλέον στον τουρισμό της χώρας μας οι μεν αριθμοί να ευημερούν,
αλλά η πραγματικότητα να είναι εντελώς διαφορετική. Τα κρεβάτια στα ξενοδοχεία
και στα καταλύματα είναι γεμάτα, το ερώτημα όμως που μπαίνει είναι: «Από
ποιους είναι γεμάτα;».

Δυστυχώς, από χρόνο σε χρόνο η ποιότητα πέφτει. Κοινή πλέον διαπίστωση όλων
όσων ασχολούνται με τον τουρισμό είναι ότι η Ελλάδα αρχίζει να μαζεύει όλο και
πιο πολλούς τουρίστες χαμηλών οικονομικών δυνατοτήτων.

Και πώς να μη συμβαίνει αυτό, όταν κανένας στη χώρα μας δεν φαίνεται να
παίρνει στα σοβαρά την υπόθεση του τουρισμού, παρά το γεγονός ότι είναι από
τις πιο σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές; Άλλωστε, τι προσφέρει η Ελλάδα;
Ήλιο και θάλασσα. Άντε και όση φιλοξενία μάς απέμεινε…

Παρ’ όλα αυτά, κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν να καταστρέψουμε τις παραλίες μας
και να προσφέρουμε ό,τι χειρότερο υπάρχει σε υπηρεσίες. Φυσικά, υπάρχουν και
οι φωτεινές εξαιρέσεις, αλλά αυτές δεν μπορεί να εξαλείψουν μια άσχημη εικόνα
που υπάρχει (και που δυστυχώς χειροτερεύει) για τον τουρισμό μας.

Το μονοπωλιακό καθεστώς που έχει δημιουργηθεί στο εξωτερικό με τους τουρ
οπερέιτορ, οι οποίοι ασκούν ασφυκτική πίεση στους Έλληνες ξενοδόχους για την
προσφορά χαμηλών τιμών, έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί πια η χώρα μας να
συγκεντρώσει τουρισμό ποιότητας. Αυτό που λέγεται, ότι η Ελλάδα γίνεται «χώρα
των ανέργων και των συνταξιούχων τουριστών», δεν φαίνεται να απέχει από την
πραγματικότητα.

Αν περιμένουμε να αναβαθμιστεί ο τουρισμός μας από την Ολυμπιάδα του 2004,
τότε αλίμονό μας. Γιατί Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα… Είναι και τα
εκατοντάδες νησιά, που δεν μπορούν να μαζεύουν τα απόνερα του τουρισμού…