ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η φαντασία στη μόδα

Στην αρχή, αν δεν κάνω λάθος, ήταν η ρόκα. Η οποία, λες και αυξήθηκε ξαφνικά η
παραγωγή της, μπήκε στους καταλόγους των εστιατορίων και παραγκώνισε κάθε άλλη
σαλάτα. Σε συνδυασμό με άλλες πρασινάδες, με ντομάτες ή μόνη της. Σε βαθμό που
να αναρωτιέσαι πώς τόσοι σεφ και τόσοι πελάτες ζούσαμε τόσα χρόνια χωρίς ρόκα.

Μετά ήρθε η σειρά τής πανακότα. Η ελαφριά λευκή κρέμα πρωτο-εμφανίστηκε σε
κάποια ιταλικά φαγάδικα και από εκεί ξαπλώθηκε αστραπιαία σε όλη την
επικράτεια. Τη φάγαμε σε κάθε δυνατό συνδυασμό σάλτσας, από καραμέλα μέχρι
καφέ και φράουλα, και τη συναντήσαμε στα πιο απίστευτα μέρη.

Τώρα περνάμε τη φάση τής κρεμ μπριλέ. Κάθε εστιατόριο που σέβεται τον εαυτό
του έβαλε στον κατάλογο των γλυκών του και μια κρέμα σκεπασμένη από
καψαλισμένη ζάχαρη. Καλή ή κακή δεν έχει σημασία, αρκεί να υπάρχει.

Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι κακό ­ όσο περισσότερες καινούργιες γεύσεις τόσο
το καλύτερο. Αλλά θα προτιμούσα λίγο μεγαλύτερη ποικιλία από τους ταλαντούχους
σεφ. Για να το πω διαφορετικά, θα προτιμούσα λίγο περισσότερη φαντασία στα
πολύ ακριβά τραπέζια των αθηναϊκών εστιατορίων.