Ο… Κορέλι του Πειραιά

Μια νέα υπόθεση «λοχαγού Κορέλι», που διαδραματίστηκε στον Πειραιά,
αναφέρει ο κ. Απόστολος Σ. Παπαζής, από το Μαρούσι:

«(…) Η κοπέλα με την οικογένειά της (ονομαζόταν Μπαρλή) κατοικούσε στον
Πειραιά, στην οδό Καλλέργη, κοντά στην “Υπαπαντή”, και θα ‘ταν γύρω στα 18
χρόνια. Δε γνωρίζω πώς πλέχτηκε το ειδύλλιο ­ ήμουν και εγώ παιδάκι ­ αλλά η
γειτονιά άρχισε να βλέπει έναν Ιταλό στρατιώτη να επισκέπτεται συχνά το σπίτι
της κοπέλας και σιγά σιγά εμείς τα παιδιά που παίζαμε εκεί γύρω (στο μπακάλικο
του Πετρόχειλου) γίναμε λίγο φίλοι με τον καλοκάγαθο Ιταλό, ο οποίος, όπως
αργότερα μάθαμε, ήταν δάσκαλος. Βέβαια, οι μεγαλύτεροι και οι γονείς μας δεν
έβλεπαν με καθόλου καλό μάτι αυτή τη σχέση. Οι κοπέλες που είχαν σχέσεις με
τους στρατιώτες, Γερμανούς και Ιταλούς, την εποχή εκείνη ήταν για την “πυρά”.
Πάντως σήμερα θα ‘λεγα ότι γι’ αυτή τη σχέση δεν ήταν ολωσδιόλου αντίθετοι.
Δυστυχώς, η οικογένεια της κοπέλας πλήρωσε βαρύ τίμημα, ίσως από τη σχέση
αυτή, γιατί κάπου προς την αρχή του ’43, ο αδελφός της κοπέλας βρέθηκε
σκοτωμένος στο δρόμο κάπου εκεί κοντά. Θυμάμαι με μεγάλη τρυφερότητα εκείνο το
αγοράκι (θα ‘ταν περίπου 14 χρόνων), που παίζοντας “πάνινο” στη γειτονιά,
προσπαθούσε να δικαιολογήσει τη σχέση της αδελφής του με τον Ιταλό, ότι
πρόκειται να παντρευτούν και είναι καλός άνθρωπος. Πολύ σύντομα ήρθε η
κατάρρευση των Ιταλών και ο Ιταλός χάθηκε. Επειδή στη γειτονιά όλα
μαθαίνονται, έγινε γνωστό ότι ο Ιταλός δε χάθηκε αλλά είναι κρυμμένος στο
σπίτι της κοπέλας και μάλιστα τον έχουν κρύψει και κοιμάται κάτω από το
κρεβάτι. (Ήταν φυσικό γιατί τα σπίτια στην περιοχή δε διέθεταν κελάρια,
ισόγεια το πολύ 2 ή 3 δωμάτια). Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί πώς ήταν δυνατό
αυτό το γεγονός, που σε μας τα παιδιά τότε ήταν γνωστό, να μη μαθευτεί πάρα
πέρα. Κι όμως δε μαθεύτηκε πέρα από τη γειτονιά (…).

Μετά την Απελευθέρωση (Οκτώβριος ’44) ο Ιταλός βγήκε από το σπίτι, τον
ξαναείδαμε και πολύ γρήγορα μάθαμε ότι έφυγε για την Ιταλία. Σε λίγο χρόνο
πήρε στην Ιταλία όλη την οικογένεια Μπαρλή (την κοπέλα και τους γονείς της).
Μάθαμε ότι παντρεύτηκαν και για αρκετό χρόνο η γειτονιά κάπου κάπου συζητούσε
για τα νέα που μάθαιναν από γράμματα της κοπέλας».