Για πάντα παιδί

Ο Φαμπιάν Μπαρτέζ μπορεί σήμερα να είναι ένας από τους ακριβοπληρωμένους ποδοσφαιριστές στον κόσμο, αλλά δεν ξεχνά να πηγαίνει τακτικά στη γενέτειρά του

Ο ίδιος ο Άλεξ Φέργκιουσον έκρινε ότι αυτός ο τερματοφύλακας ήταν ο πιο
κατάλληλος για να διαδεχθεί τον μυθικό Πέτερ Σμάιχελ κάτω από τα δοκάρια της
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Η παρουσία του στο τέρμα της Εθνικής Γαλλίας έπαιξε μεγάλο ρόλο στην κατάκτηση
από τους «Μπλε» τόσο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998 όσο και του Εύρω 2000.
Το 1993, σε ηλικία μόλις 21 χρόνων βοήθησε τη Μαρσέιγ να γίνει ο πρώτος
γαλλικός σύλλογος που κατακτά ευρωπαϊκό Κύπελλο. Ο λόγος για τον επιβλητικό
Φαμπιάν Μπαρτέζ που πέρα από τις εντυπωσιακές αθλητικές του ικανότητες
ξεχωρίζει για την προσωπικότητά του, το ξυρισμένο του κεφάλι και τη σχέση του
με το τοπ μόντελ Λίντα Εβαντζελίστα. Η παιδική του ηλικία, όμως, είναι εντελώς
διαφορετική απ’ ό,τι θα μπορούσε κανείς να φανταστεί…

Τραύμα

Ο Μπαρτέζ γεννήθηκε στη μικρή γαλλική πόλη Λαβλανέ, στα Πυρηναία, στις 28
Ιουνίου 1971. Όταν ήταν μόλις τριών χρόνων ο πατέρας του (από τους καλύτερους
αθλητές του ράγκμπι της χώρας, εκείνη την εποχή) και η μητέρα του χώρισαν. Ο
μικρός Φαμπιάν δυσκολεύτηκε πολύ μέχρι να το ξεπεράσει κάτι που αναγνωρίζει
και ο τότε δάσκαλός του στο Δημοτικό, Ανρί Οσάνγκ: «Το διαζύγιο αυτό είχε
μεγάλη επιρροή στην παιδική του ηλικία. Ο Φαμπιάν δεν ήταν σαν τα άλλα παιδιά
στην τάξη.

Ήταν πολύ ντροπαλός και σχετικά ανώριμος». Ποιος θα το περίμενε αυτό από τον
θρασύτατο, με την καλή έννοια, μέσα στα γήπεδα Γάλλο διεθνή γκολκίπερ!

Και ο κ. Οσάνγκ συμπληρώνει: «Μόλις χώρισαν, οι γονείς του έγιναν
υπερπροστατευτικοί απέναντί του ­ ίσως επειδή πίστευαν πως έτσι θα τον
αποζημίωναν για την πράξη τους αυτή. Έτσι, όμως, ο Φαμπιάν δυσκολεύτηκε να
“μεγαλώσει” και αυτό τον ανάγκασε να επαναλάβει την τελευταία τάξη του
Δημοτικού. Το ότι ήταν κατά πολύ κοντύτερος των συμμαθητών του σίγουρα δεν τον
βοήθησε. Τα άλλα παιδιά, συνεχώς, τον κορόιδευαν».

Ο καλύτερος φίλος του εκείνη την εποχή, Καμέλ Λαλόβ, θυμάται: «Μιλούσαμε
συνεχώς για ποδόσφαιρο και κορίτσια κάτι που ήταν πολύ αστείο, γιατί ο Φαμπιάν
ήταν τόσο κοντός. Κάποτε, όταν ήταν 13-14 χρόνων έβγαινε με μια κοπέλα που
ήταν κατά πολύ ψηλότερη από αυτόν. Μια ημέρα για να μπορέσει να τη φιλήσει
ανέβηκε πάνω σε ένα παγκάκι»!

Μπάλα με τους δασκάλους

Ο αθλητισμός, όμως, ήταν αυτός που βοήθησε τον μικροσκοπικό και ντροπαλό
Μπαρτέζ να δείξει το αληθινό του πρόσωπο. Κατά τον κ. Οσάγκ: «Το ποδόσφαιρο
του έδινε ζωή. Στο διάλειμμα άρπαζε μια μπάλα και έτρεχε στην αυλή, ανάμεσα σε
δύο δέντρα και προκαλούσε τους άλλους να του σουτάρουν πέναλτι. Γρήγορα
βαρέθηκε να παίζει με τα άλλα παιδιά και άρχισε να προκαλεί τους δασκάλους!

Η μπάλα που χρησιμοποιούσαμε, όμως, ήταν πολύ μικρή και έτσι οι συνθήκες ήταν
εις βάρος του. Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι πρέπει να είμαι ο τελευταίος που
του έβαλε πάνω από δύο γκολ στη ζωή του…».

Ο πατέρας του, Αλέν, πίστευε πολύ στις ικανότητες του γιου του, αλλά το ύψος
του τον ανησυχούσε. Έτσι συνήθιζε να τον μετράει (!) κάθε βδομάδα,
παρακολουθώντας την εξέλιξή του και ελπίζοντας σε ένα θαύμα. Το θαύμα αυτό
έγινε και μόλις ο Φαμπιάν έγινε 14 πήρε απότομα μπόι. Αμέσως ο πατέρας του τον
έβαλε στην ποδοσφαιρική ακαδημία της Τουλούζ. Δεκαεννέα χρόνων έκανε το
ποδοσφαιρικό του ντεμπούτο και το 1992 μεταγράφηκε στη μεγάλη Μαρσέιγ. Τα
υπόλοιπα είναι ιστορία…

«Δεν έχει αλλάξει»

Αντίθετα, πάντως, με ό,τι δείχνει στα γήπεδα, ο Μπαρτέζ παραμένει «κλειστός»
όταν γυρνά στην περιοχή που έζησε τα παιδικά του χρόνια. Ο φίλος του, Νταβίντ
Ολιβιεά, μας λέει: «Όλοι με ρωτάνε πως είναι ο Φαμπιάν.

Τους απαντάω πως είναι ένας καλός φίλος που δεν έχει αλλάξει καθόλου. Όταν
έρχεται εδώ πηγαίνουμε στο ίδιο μπαρ που συχνάζαμε παλιά».

Η μεγάλη απομυθοποίηση (!), όμως, έρχεται από τον Λαλόβ: Το ξυρισμένο κεφάλι
του Μπαρτέζ δεν προέκυψε για λόγους στυλ ή ως κίνηση διαμαρτυρίας, αλλά, πολύ
απλά, επειδή ο Μπαρτέζ ήθελε να κρύψει το ότι έχανε τα μαλλιά του!

Λέει συγκεκριμένα ο Καμέλ: «Όταν άρχισαν να πέφτουν, από τα πλάγια και την
κορυφή του κεφαλιού του, λίγο μετά τη κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ με τη
Μαρσέιγ, ο Φαμπιάν ντρεπόταν πολύ. Όλος ο κόσμος τον δούλευε και αποφάσισε να
τα ξυρίσει όλα!».

Τα χρόνια πέρασαν. Το κοντό ντροπαλό παιδάκι είναι πια ένας δυναμικός και
διάσημος άνδρας. Για τον πρώτο προπονητή του, εκεί στο ξεκίνημα της δεκαετίας
του ’80, Εμέ Γκουντού, ο Μπαρτέζ παραμένει το αγόρι που δούλευε πολλές ώρες
την ημέρα αποκρούοντας και κλοτσώντας. Και ο Γκουντού καταλήγει: «Αυτό που του
έλειπε σε ύψος το έβρισκε σε θάρρος»…