30 Ερωτήσεις ΛΙΖΕΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη.

ΘΥΜΑΤΑΙ: Την εφηβεία της, στη δεκαετία του ’80.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να κρατήσουν οι χοροί.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ: Το χάσιμο της προσωπικής ταυτότητας.

ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Τα λάθη και τα πάθη.

ΧΑΙΡΕΤΑΙ: Το αληθινό.

ΛΥΠΑΤΑΙ: Δεν λυπάται, θλίβεται.

Η πορεία της στο τραγούδι ξεκίνησε τυχαία γύρω στα 1989. Θεωρεί ότι η νέα
συνεργασία της στο «Τέσσερις δρόμοι για τον Ερωτόκριτο» είναι μια σημαντική
εμπειρία, που παντρεύεται αρμονικά το χθες με το σήμερα. Τα Ανώγεια 2000 είναι
για εκείνη καταφύγιο. Ετοιμάζει κάτι καινούργιο στοχεύοντας στην
πραγματοποίηση όσων ονειρεύεται αυτήν την περίοδο. Είναι η Λιζέτα Καλημέρη.

ΕΡ.: Το τραγούδι πάνω απ’ όλα;

ΑΠ.: Το τραγούδι μέσα απ’ όλα.

ΕΡ.: Πότε και πώς η αρχή στο τραγούδι;

ΑΠ.: Φυσικά και τυχαία γύρω στα 1989.

ΕΡ.: Πώς προέκυψε η συνεργασία στη νέα δισκογραφική δουλειά «Τέσσερις
δρόμοι για τον Ερωτόκριτο»;

ΑΠ.: Αυτά συμβαίνουν πρώτα μέσα στο κεφάλι του Λουδοβίκου. Στη θηλυκή,
δημιουργική του σκέψη. Εγώ ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα.

ΕΡ.: Τι έδωσε αυτή η νέα συνεργασία σας;

ΑΠ.: Σε μένα μια ακόμη σημαντική εμπειρία, όπου παντρεύεται αρμονικά το
χθες με το σήμερα. Στον κόσμο, ένα, πιστεύω, όμορφο ηχογράφημα.

ΕΡ.: Ερωτόκριτος εν έτει 2000;

ΑΠ.: Διαχρονικός έρωτας, με παραδοσιακή φόρμα.

ΕΡ.: «Ιακύνθεια 2000»;

ΑΠ.: Τα 3α γενέθλια ενός όμορφου θεσμού.

ΕΡ.: Ανώγεια 2000;

ΑΠ.: Καταφύγιο!

ΕΡ.: Σκηνική παρουσία. Προετοιμάζεστε γι’ αυτήν ή βγαίνετε απλώς να
τραγουδήσετε;

ΑΠ.: Όλη μου η ζωή είναι μια προετοιμασία γι’ αυτό, αλλά εκείνη τη
στιγμή δεν προετοιμάζομαι.

ΕΡ.: Ποιες φωνές νιώθετε ότι σας έχουν επηρεάσει;

ΑΠ.: Η Χαρούλα Αλεξίου, η Μαρίκα Νίνου, η Ρόζα Εσκενάζυ, η Μαρίκα
Παπαγκίκα, αλλά και οι γιαγιάδες μου, οι γονείς μου, οι φωνές των ανθρώπων που
τραγουδούσαν στα καπηλειά της γειτονιάς.

ΕΡ.: Τι σας αγγίζει περισσότερο σ’ ένα τραγούδι;

ΑΠ.: Αυτό που δεν καταλαβαίνω με τον νου κι αναστατώνει την καρδιά.

ΕΡ.: Ποιο είναι το CD που αγοράσατε τελευταία;

ΑΠ.: «Ο βραχνός προφήτης» του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

ΕΡ.: Ενημερώνεστε για τις καινούργιες τάσεις στη μουσική;

ΑΠ.: Δεν το προσπαθώ, αλλά έχω τ’ αυτιά μου ανοιχτά.

ΕΡ.: Τι μετράει περισσότερο για εσάς στη ζωή;

ΑΠ.: Ο δρόμος για τη συνάντηση με τον εαυτό μου.

ΕΡ.: Για ποιο πράγμα θα κάνατε τα πάντα;

ΑΠ.: Για τα πάντα.

ΕΡ.: Η Θεσσαλονίκη με δυο λόγια;

ΑΠ.: «Όμορφη Πόλη».

ΕΡ.: Η καλύτερη συνεργασία σας έως σήμερα;

ΑΠ.: Είχα πολύ όμορφες συνεργασίες μέχρι στιγμής, αλλά δεν μπορώ να
κοιτάξω με απόλυτο μάτι καμία από αυτές.

ΕΡ.: Μανώλης Ρασούλης;

ΑΠ.: Σπουδαίος στιχουργός, γενναιόδωρος φίλος, δάσκαλος στη σκηνή.

ΕΡ.: Ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;

ΑΠ.: Ναι, στοχεύοντας στην πραγματοποίηση όσων ονειρεύομαι αυτήν την
περίοδο. Συνεργάτης μου σε αυτήν την προσπάθεια, ο Μιχάλης Χανιώτης.

ΕΡ.: Καλοκαίρι 2000;

ΑΠ.: Ένα καλοκαίρι που κλείνουν πολλοί κύκλοι, σαν τα μηδενικά του
αριθμού αυτού.

ΕΡ.: Αγαπημένο μέρος της Ελλάδας;

ΑΠ.: Τα πιο αγαπημένα μέρη είναι φανταστικά. Φανταστικές συνθέσεις
πραγματικών επισκέψεων.

ΕΡ.: Αξέχαστο ταξίδι;

ΑΠ.: Ο έρωτας.

ΕΡ.: Αξέχαστη συναυλία;

ΑΠ.: Στην Αυστραλία (Μελβούρνη), σ’ ένα αφιέρωμα για τη Σμύρνη.

ΕΡ.: Ένα τραγούδι που λέει πολλά για εσάς;

ΑΠ.: «Δε με φοβίζει ο θάνατος άλλα ‘ναι τα σπουδαία να αγαπάς, να μη
μπορείς ν’ αλλάξεις την ιδέα» (κρητική μαντινάδα).

ΕΡ.: Δύσκολα τα πρώτα επαγγελματικά βήματα;

ΑΠ.: «Τα πρώτα βήματα είναι και τα τελευταία. Τα πιο ανύποπτα είναι και
τα πιο μοιραία».

ΕΡ.: Σε ποιον ή ποιους θα λέγατε ευχαριστώ;

ΑΠ.: Σε όσους, συνειδητά ή ασυνείδητα, με βοήθησαν να κάνω ένα βήμα
παραπέρα.

ΕΡ.: Αγαπημένο τραγούδι για το καλοκαίρι;

ΑΠ.: Κρητικές μαντινάδες, γιατί περνώ πολύ καιρό στην Κρήτη.

ΕΡ.: Τι σας δίδαξε η πείρα σας στο τραγούδι;

ΑΠ.: Ότι η βελτίωση ενός ανθρώπου στο τραγούδι δεν συνεπάγεται πως
βελτιώνεται ως άνθρωπος. Ενώ αντίθετα όταν βελτιώνεται κανείς ως άνθρωπος,
βελτιώνεται και σε ό,τι κάνει.

ΕΡ.: Εσείς πώς διασκεδάζετε;

ΑΠ.: Με βόλτες, μουσική, συζητήσεις, βιβλία, στίχους, τέμπο.

ΕΡ.: Πού και πότε η πρώτη επαφή σας με το μικρόφωνο;

ΑΠ.: Στην Καστοριά τον χειμώνα του ’88, σ’ ένα μικρό υπόγειο μαγαζάκι,
το «Απρόοπτο».

ΕΡ.: Ποιο σπουδαίο, μεγάλο τραγούδι, εάν υπάρχει, δεν θα τολμούσατε να
τραγουδήσετε;

ΑΠ.: Τραγούδια του Μίκη που τραγούδησε η Μελίνα.

ΕΡ.: Το ελληνικό τραγούδι σήμερα;

ΑΠ.: Δύστοκο, ζορισμένο, καινούργιο και παλιό μαζί, ακόμα
απροσδιόριστο, μα πολύ ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Είναι δύσκολο να βρεις ένα καλό τραγούδι;

ΑΠ.: Είναι δύσκολο να σε βρει ένα καλό τραγούδι μέσα στην πληθώρα των
τραγουδιών που κυκλοφορούν.

ΕΡ.: Τι σας ενδιαφέρει περισσότερο στην ερμηνεία;

ΑΠ.: Να πετυχαίνω να κάνω τον κόσμο να επικοινωνήσει με το τραγούδι και
το δικό μου συναίσθημα.