Στα νύχια της πορνείας

Η Ιρίνα τραβάει μία βαθιά ρουφηξιά από το τσιγάρο της, για να καλμάρει τα
νεύρα της, αλλά τα χέρια της ακόμα τρέμουν ελαφρά.

Χωρίς διέξοδο. Πάρα πολλές από τις γυναίκες που ξεκινούν από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης σε αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης, καταλήγουν, άθελά τους, στα χέρια συμμοριών δουλεμπορίας

Τα κοντά καστανά μαλλιά της είναι νωπά από το πρώτο ντους με ζεστό νερό που
μπόρεσε να κάνει ύστερα από πολλές ημέρες και επιτέλους φοράει καθαρά ρούχα.
Αλλά δεν μπορεί να κρύψει τα πρησμένα της μάτια, τη μελανιά στο δεξί της
μάγουλο, τα μαυρισμένα της νύχια και γι’ αυτό παίζει νευρικά με τα δάχτυλά
της, ενώ περιγράφει τη φρίκη που πέρασε.

Μιλάει λίγες ώρες αφού σώθηκε από μία εφιαλτική ζωή δύο μηνών, κατά τη
διάρκεια των οποίων διέσχισε σύνορα πολλών χωρών, περπατώντας, κακοποιούμενη
και βιαζόμενη συστηματικά, αλλά και αναγκαζομένη να εκδίδεται.

Η ιστορία της είναι προσωπική και δική της μονάχα, αλλά σε γενικές γραμμές
ταιριάζει με εκείνες δεκάδων χιλιάδων νέων γυναικών που προέρχονται από χώρες
της Ανατολικής Ευρώπης. Συμμορίες δουλεμπόρων παρασύρουν κάθε χρόνο, αυτές τις
νέες γυναίκες απομακρύνοντάς τες από τη φτώχεια της χώρας τους, στον βρώμικο
υπόκοσμο της σύγχρονης δουλείας σε ξένες χώρες.

Για τους… μάνατζερ της νέας αυτής δουλείας, είναι «μία από τις πιο γοργά
αναπτυσσόμενες εγκληματικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο», σύμφωνα με δήλωση
του Αμερικανού υφυπουργού Εξωτερικών, Φράνκ Λόι, στο Κογκρέσο. Μονάχα το
λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων είναι πιο προσοδοφόρο. Αλλά για τους δούλους
αυτού του νέου τύπου, όπως είναι η Ιρίνα, είναι μία ζωή πρωτοφανούς και
απίστευτης σκληρότητας και βιαιότητας.

Γυναίκες όπως η Ιρίνα μπορούν πολύ εύκολα να βρεθούν σε σκοτεινά μπαρ σε φτωχά
μέρη της Βοσνίας, των Σκοπίων, καθώς και σε άλλα τμήματα της πρώην
Γιουγκοσλαβίας, όπου κυριαρχεί το πολιτικό χάος, οι νόμοι δεν τηρούνται, και
το εμπόριο της πορνείας ανθεί, καθότι χαίρει και της προστασίας διεφθαρμένων
κρατικών αξιωματούχων.

Αλλά οι γυναίκες αυτές μπορούν να βρεθούν και οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη,
όπως στην ανατολική ακτή της Ιταλίας, που είναι το συνηθέστερο σημείο εισόδου
των λαθρομεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τριακόσιες χιλιάδες

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση για τη Μετανάστευση, 300.000 γυναίκες από χώρες
της Ανατολικής Ευρώπης δουλεύουν ως πόρνες στη Δυτική Ευρώπη, και 35.000 από
αυτές εργάζονται στην Ιταλία. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών εκτιμάει τον
συνολικό παγκόσμιο τζίρο αυτού του ιδιότυπου δουλεμπορίου να φθάνει τα 7 δισ.
δολάρια ετησίως, ενώ άλλοι υπολογίζουν ότι ανέρχεται στα

12 δισ.

«Μέσα στα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια έχει τριπλασιασθεί ­ εάν δεν έχει
τετραπλασιασθεί ­ ο αριθμός των γυναικών που εργάζονται παράνομα στην Ε.Ε. ως
πόρνες και οι οποίες προέρχονται από χώρες των Βαλκανίων, όπου περίπου μία
δεκαετία εμφυλίων πολέμων έχουν σχεδόν εξαλείψει τη δυνατότητα εύρεσης
κανονικών εργασιών», λέει ο Πίτερ Φον Μπετλεμφάλβι, ο κορυφαίος εκπρόσωπος της
Διεθνούς Οργάνωσης για τη Μετανάστευση, στην Ε.Ε.

Το πρόβλημα έχει διπλασιασθεί τον τελευταίο χρόνο

Κόκκινο φως. Ανθεί το δουλεμπόριο του σεξ στη σημερινή Ευρώπη

Οι περισσότερες από αυτές φθάνουν στην Ιταλία με λαστιχένιες φουσκωτές βάρκες,
μαζί με τους άνδρες που τις αγόρασαν στην Αλβανία. Οι άνδρες αυτοί είναι οι
πιο πρόσφατοι από μία σειρά ιδιοκτητών τους, από τους οποίους δεν είναι
καθόλου εύκολο να αποδράσουν.

Όπως συμβαίνει με το εμπόριο λαθρομεταναστών οι οποίοι είναι απλοί οικονομικοί
μετανάστες, έτσι και σε αυτό το δουλεμπόριο πορνείας, εγκληματίες Σέρβοι,
Μαυροβούνιοι και Αλβανοί πρόθυμα συνεργάζονται, ξεπερνώντας τα εμπόδια εθνικού
μίσους που υπάρχουν στα Βαλκάνια, προκειμένου να μεταφέρουν τα θύματά τους και
να μοιρασθούν τα αξιόλογα κέρδη.

Κάποιες από τις γυναίκες αυτές αφήνουν πίσω τα σπίτια τους πιστεύοντας ότι θα
βρουν καλύτερη τύχη και μία αξιοπρεπή δουλειά στη χώρα όπου θα μεταναστεύσουν.
Κάποιες άλλες όμως φεύγουν, γνωρίζοντας ότι θα εργασθούν ως πόρνες εκεί όπου
θα πάνε.

Όπως λέει ο Δόν Σεζάρε, ένας Ιταλός ρωμαιοκαθολικός ιερέας, ο οποίος διευθύνει
το Regina Pacis ­ ένα Προσφυγικό Κέντρο στην ανατολική ακτή της Ιταλίας ­
καταφύγιο για γυναίκες προερχόμενες από χώρες Ανατολικές, οι οποίες έχουν
πέσει στα νύχια τέτοιων κυκλωμάτων: «Το πρόβλημα αυτό έχει διπλασιασθεί τον
τελευταίο χρόνο. Πριν από ενάμιση χρόνο ούτε που υπήρχε. Και αυτό συμβαίνει
επειδή η φτώχεια σε αυτές τις χώρες έχει αυξηθεί πολύ».

Και προσθέτει: «Ο μέσος μισθός με τον οποίο αναγκάζεται να ζήσει μία ουκρανική
οικογένεια, είναι 100 δολάρια τον μήνα. Αυτές οι γυναίκες, εργαζόμενες ως
πόρνες εδώ μπορούν να βγάλουν και 500 δολάρια την ημέρα».