ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η ψυχή της οθόνης

Ο Δημήτρης είναι κυνηγός. Κι ενώ θα περίμενα να δω στην οθόνη του ένα τρυγόνι,
μια μπεκάτσα, έστω έναν λαγό, έπεσα επάνω σε ένα «Hello Daddy, Have a nice
day. Aekaraaaa ole!!!». Κι έτσι άρχισα την εξερεύνηση. Στις οθόνες των
υπολογιστών των φίλων μου. Εκεί που όπως διαπίστωσα καταθέτουν τα ίχνη της
ψυχής τους με λέξεις και εικόνες αντί για το τυπικό «φόντο» που προτείνει ο
κατασκευαστής.

Η Κάτια διάλεξε έναν στίχο της Κικής Δημουλά: «Και τι θα ήταν τ’ άστρα δίχως
την υποστήριξη που τους παρέχει η απόσταση;».

Ο Χρήστος δίνει «ραντεβού στην Κάρπαθο». Αυτό βεβαίως δεν αφορά καθόλου τον
Ηλία που έχει μάτια μόνο για τη γαλάζια του Λευκάδα. Η Λεονί προ διακοπών
έδινε κουράγιο στον εαυτό της και στους άλλους: «Υπομονή θα ‘ρθει το
καλοκαίρι». Μετά όμως η καθημερινότητά της χρωματίστηκε με μια σύνθεση του
Ματίς. Ο Αντώνης που σήμερα βλέπει «Θρύλε, Θεέ μου, Ολυμπιακέ μου» κάποτε
υπενθύμιζε στον εαυτό του το… «δεν ήξερες; δε ρώταγες; άστα λα βίστα
μπέιμπι»!

Ο άλλος Αντώνης πάντως δεν έχει αλλάξει ποτέ προτιμήσεις. Σταθερά στα μάτια
του ένα ξύλινο σπίτι σ’ ένα δάσος και να πέφτει χιόνι!

Για την Εύη επίσης δεν χωράνε διλήμματα. Μπρους Σπριγκστιν και ξερό ψωμί. Το
ίδιο και ο Σπύρος. «Να γράψεις ότι είναι Σικελή», μου λέει χαμογελώντας για τη
χυμώδη καλλονή Μαρία Γκράτσια Κουτσινότα.

Η Τζωρτζίνα χαμογελά με τον Μητσάρα της στην οθόνη, ενώ η Νανά προτιμά τις
λέξεις: «Ο χρόνος είναι μαγικός αρκεί να μην υπάρχουν χαφιέδες στα ρολόγια».
Το ίδιο και η Ειρήνη. «Άκου τον Μάγο»…

Για τη Μήτση ένα τετράφυλλο τριφύλλι είναι το τέλειο γούρι, ενώ ο Νίκος
επιλέγει την αυθεντικότητα μιας νυχτερινής πίστας με γαρίφαλα και νότες.

Κι ο Αντώνης; Ο Αντώνης που ζήλεψε ακόμα ταλανίζεται ανάμεσα στο «Μαρία σ’
αγαπώ» και το «τις γυναίκες καλό είναι να τις… δέρνεις μία φορά την ημέρα:
ακόμα κι αν δεν ξέρεις γιατί, ξέρουν εκείνες!».