Κέρδισαν μια μάχη στον πόλεμο κατά του Νάπστερ

Το τελευταίο επεισόδιο στην πολύμηνη κόντρα της εταιρείας Νάπστερ και της
Ένωσης Δισκογραφικών Εταιρειών της Αμερικής τελείωσε χθες με νίκη της
δεύτερης.

Το «άνοιγμα» της ιστοσελίδας Νάπστερ. – Ο εμπνευστής του προγράμματος, ο 19χρονος Σον Φάνινγκ

Το Δικαστήριο του Σαν Φρανσίσκο, που εξέτασε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων
κατά της Νάπστερ εκ μέρους 18 δισκογραφικών εταιρειών, αποφάσισε ότι από
σήμερα τα μεσάνυχτα (ώρα Δυτικής Ακτής ΗΠΑ), η Νάπστερ θα πρέπει να αναστείλει
τη λειτουργία της ή να βρει έναν μηχανισμό που θα προστατεύει τα πνευματικά
δικαιώματα των καλλιτεχνών.

Η απόφαση είναι προσωρινή μέχρι τη διεξαγωγή της δίκης, το ερχόμενο φθινόπωρο.
Παρ’ όλο που οι δισκογραφικές πανηγυρίζουν, οι ειδικοί ήδη μιλούν για νίκη
περισσότερο εντυπώσεων και όχι ουσίας, μια που τα 20 εκατομμύρια χρήστες της
Νάπστερ δεν πρόκειται να σταματήσουν να ανταλλάσσουν τραγούδια σε μορφή ΜΡ3
μέσω του Ίντερνετ, ακόμη και αν κλείσει οριστικά η εταιρεία.

Το πρόγραμμα Νάπστερ, αφού εγκατασταθεί δωρεάν στον υπολογιστή του χρήστη που
επισκέπτεται το site (http://www.napster.com), τον μετατρέπει σε
μέρος της παγκόσμιας κοινότητας του Νάπστερ. Οποιαδήποτε στιγμή του 24ώρου κι
αν συνδεθούν με το Ίντερνετ, τα μέλη της βρίσκουν κάποιον άλλον οnline και
μπορούν γρήγορα και απλά να ανταλλάξουν τραγούδια μεταξύ τους. Η αναζήτηση των
κομματιών είναι πολύ εύκολη και το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσει η
αντιγραφή είναι αυτός που τα διαθέτει στον σκληρό δίσκο του, να βρίσκεται
συνδεδεμένος την ίδια στιγμή με αυτόν που τα ζητά. Η εταιρεία Νάπστερ, δηλαδή,
δεν αντιγράφει η ίδια τραγούδια από τα CD στο κομπιούτερ, απλώς είναι ο
συνδετικός κρίκος μεταξύ των χρηστών, έχοντας δημιουργήσει το πρόγραμμα που
τους συνδέει. Χιλιάδες χρήστες βρίσκονται συνδεδεμένοι οποιαδήποτε ώρα της
ημέρας και αν ψάξει κανείς, διαθέτοντας συνολικά εκατοντάδες χιλιάδες
τραγούδια.

Όπως αναφέρθηκε στο δικαστήριο, οι χρήστες του Νάπστερ αντιγράφουν περίπου
14.000 τραγούδια το λεπτό. Μέσα σε ένα χρόνο λειτουργίας του προγράμματος, οι
χρήστες έχουν φθάσει τα 20 εκατομμύρια, ενώ οι εκτιμήσεις για τον συνολικό
αριθμό τους σε έξι μήνες από σήμερα αναφέρονται σε 70 εκατομμύρια άτομα.

Ο σχεδιασμός όμως του προγράμματος και η τρομερή δημοτικότητά του στο Ίντερνετ
δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια στις δισκογραφικές εταιρείες για διακοπή της
μαζικής αντιγραφής τραγουδιών μέσω του Διαδικτύου. Ο κ. Θεόδωρος Σπίνουλας,
διευθυντής του Ιντερνετικού Τομέα στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη και
της Πύλης «in.gr», εξηγεί τους λόγους:

«Με την απόφαση του δικαστηρίου, το Νάπστερ πρέπει να σταματήσει να προσφέρει
στο δίκτυο μουσική δωρεάν. Ωστόσο, όλοι οι χρήστες που έχουν το πρόγραμμα στον
υπολογιστή τους μπορούν να συνεχίσουν να το χρησιμοποιούν εσαεί για να
μοιράζουν και να κατεβάζουν κομμάτια από τους υπολογιστές άλλων χρηστών του
Νάπστερ. Ακόμη και νέοι χρήστες μπορούν να κατεβάσουν το πρόγραμμα και να
προσφέρουν ή να λαμβάνουν μουσική στο μηχάνημά τους. Αυτή ακριβώς η ιδιότητα
του Νάπστερ, να μην εμπλέκεται στην ανταλλαγή κομματιών ανάμεσα σε εκατομμύρια
χρήστες, κάνει πολλούς να λένε ότι το… τζίνι βγήκε από την μπουκάλα και δεν
ξαναμπαίνει μέσα σ’ αυτήν»…

Άλλωστε, υπάρχουν αρκετές ακόμη παρόμοιες εταιρείες, που λειτουργούν με τον
ίδιο τρόπο, διευκολύνοντας τη δωρεάν ανταλλαγή Mp3, ενώ είναι… μαθηματικά
βέβαιο ότι θα βρεθούν πολλοί νέοι, στην Αμερική τουλάχιστον, που θα
σκαρφιστούν καινούργιους τρόπους για να κρατήσουν ψηλά τη σημαία του Νάπστερ.

Πάντως, η δικαστής Μέριλιν Πάτελ ήταν κατηγορηματική στην απόφασή της εναντίον
της εταιρείας Νάπστερ. Χαρακτήρισε παράνομη την ανταλλαγή των κομματιών και
ένοχο το πρόγραμμα που τη διευκολύνει. «Είναι δική τους ευθύνη να γράψουν ένα
άλλο λογισμικό, που θα αφαιρεί από τους χρήστες τη δυνατότητα να αντιγράφουν
υλικό που προστατεύεται από τη νομοθεσία. Δημιούργησαν ένα τέρας. Και τώρα
αντιμετωπίζουν τις επιτπώσεις».

Αν λοιπόν, μέχρι απόψε τα μεσάνυχτα, η εταιρεία δεν αντικαστατήσει το
λογισμικό αυτό με άλλο, που να αποτρέπει την πειρατεία, θα πρέπει να κλείσει
προσωρινά μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Αξιοσημείωτο είναι ότι υπερασπιστής
της Νάπστερ είναι ο Ντέιβιντ Μπόις, που πρόσφατα οδήγησε το αμερικανικό
υπουργείο Δικαιοσύνης στη νίκη ενάντια στη Microsoft, στην περιβόητη «Δίκη του
αιώνα». Η εταιρεία Νάπστερ, βέβαια, έχει ήδη ασκήσει έφεση, ζητώντας αναστολή
εκτέλεσης της απόφασης.

Ένα από τα επιχειρήματα των δισκογραφικών εταιρειών είναι ότι οι χρήστες του
Νάπστερ δεν αγοράζουν πια CD, αφού μπορούν να έχουν τη μουσική που τους
ενδιαφέρει μέσω του Ίντερνετ. Οι έρευνες που έχουν γίνει έως τώρα γι’ αυτό το
ζήτημα καταλήγουν σε αντίθετα συμπεράσματα. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα μιας
από αυτές, το 91% των χρηστών του Νάπστερ αγοράζουν την ίδια ή και μεγαλύτερη
ποσότητα CD που αγόραζαν προτού αρχίσουν να χρησιμοποιούν το πρόγραμμα.
Σύμφωνα με άλλους ερευνητές, όμως, το 22% των χρηστών του Νάπστερ αγοράζουν
λιγότερα CD.

Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι η υπόθεση «Δισκογραφική βιομηχανία εναντίον
Νάπστερ» όχι μόνο δεν έχει τελειώσει, αλλά δεν πρόκειται να είναι η τελευταία
στο «καυτό» κεφάλαιο «πνευματικά δικαιώματα και Ίντερνετ». Ήδη, την περασμένη
εβδομάδα, οι βιομηχανίες της δισκογραφίας και του κινηματογράφου κατέθεσαν από
κοινού μήνυση εναντίον της εταιρείας Scour Exchange του Λος Άντζελες, που
επιτρέπει στους χρήστες την αντιγραφή τραγουδιών και αρχείων βίντεο.