ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο αυθορμητισμός των διακοπών

Η ιδέα είναι σχετικά απλή. Μετά την επιτυχία της σειράς «Μεγάλος Αδελφός», εν
μέσω καλοκαιριού, οι Βρετανοί παραγωγοί συνέλαβαν τη «Βίλα». Τέσσερα αγόρια
και τέσσερα κορίτσια επιλέγονται να περάσουν πέντε ημέρες σε μια βίλα στην
Ισπανία. Το κομπιούτερ τούς έχει ζευγαρώσει, αλλά εκείνοι δεν γνωρίζουν με
ποιον ­ κάτι που καλούνται να ανακαλύψουν στις πέντε ημέρες της συγκατοίκησης.

Κάμερες παντού, μικρόφωνα επίσης και οι οκτώ νέοι ξεκινούν για να ανακαλύψουν
το ιδανικό τους ταίρι. Οι συμμετέχοντες είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν.
Καταλήγουν όμως να κάνουν όλοι σχεδόν τα ίδια. Την πρώτη ημέρα ερευνούν τη
βίλα και πέφτουν με τα ρούχα ή γυμνοί στην πισίνα. Τη δεύτερη αρχίζουν να
πίνουν και να φλερτάρουν, την τρίτη πίνουν ακόμα περισσότερο και αρχίζουν να
μαλώνουν, την τέταρτη πίνουν όλη την ημέρα και την πέμπτη μαθαίνουν ποιο είναι
το ταίρι που τους είχε επιλέξει το κομπιούτερ και…. πίνουν για να το
γιορτάσουν. Στη διάρκεια των διακοπών τους συναντούν και άλλους Βρετανούς
τουρίστες και όλοι μαζί, τι νομίζετε ότι κάνουν; Ναι, σωστά το μαντέψατε ­
πίνουν.

Υποθέτω ότι κάπως έτσι είναι οι ιδανικές διακοπές, για κάποιους. Κι αν δεν
είναι, με τόση τηλεοπτική προπαγάνδα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνουν. Η
ανυπαρξία οποιασδήποτε πρωτοβουλίας, η λατρεία στο προγραμματισμένο και το
ομαδικό, οι θλιβερές αίθουσες ξενοδοχείων με τους animateurs να επαναλαμβάνουν
τα ίδια χαζά τραγουδάκια, η έλλειψη οποιουδήποτε αυθορμητισμού, εκτός από
εκείνου που προκαλεί το τρελό μεθύσι, «φτιάχνουν» το πρότυπο των διακοπών ­
ίσως και της ζωής της ίδιας; ­ για πολλούς.

Ας διαλέξουμε το άλλο, εκείνο που θέλει τις διακοπές μας ελεύθερες,
απρογραμμάτιστες, με αυθόρμητα ξεσπάσματα και χωρίς στερεότυπα. Ακόμα κι αν
αυτό δεν προσφέρεται για επιτυχημένη τηλεοπτική εκπομπή…