ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο Μήτσος πάει θέατρο

Διαβάζω τις περιγραφές για τα όσα ευτράπελα και άκρως ενοχλητικά συνέβησαν στο
Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και καταλάγιασε ο θυμός μου για τα όσα υπέστην από
την εκ διαμέτρου αντίθετη, πλην όμως αφάνταστα ενοχλητική έως και προσβλητική,
συμπεριφορά της ταξιθεσίασης και της ασφάλειας άλλων οργανώσεων. Λίγο έλειψε
να μας κάνουν σωματική έρευνα μη τυχόν και μεταφέρουμε ένα μπουκάλι νερό. Παρά
τα έξι του χρόνια, ο Μήτσος έχει μία μάλλον ευπρεπή και υπομονετική
συμπεριφορά στο θέατρο, ακόμη κι αν το θέαμα δεν είναι από τα καλύτερά του.
Δεν παύει όμως να είναι ένα παιδί, το οποίο ίσως κάποια στιγμή τεντώσει το
ποδαράκι του. Για να μην πέσει η κλωτσιά στον μπροστινό, σκέφθηκα πως καλύτερο
θα ήταν να καθήσει προς τη σκάλα. Τι την ήθελα αυτήν την ιδέα; Μαινόμενη
ταξιθέτρια μού συνέστησε αυταρχικά να μαζέψω το παιδί μου κατά δέκα πόντους ­
τόσο εξείχε το κωλαράκι του από τη θέση.

Ο πιτσιρίκος δίψασε. Του ζήτησα να κάνει υπομονή γιατί απαγορεύεται το νερό
εντός του θεάτρου. Ο Μήτσος, αν και γνωρίζει πως δεν πετάμε τίποτα κάτω,
οπουδήποτε, επέμεινε στις ερωτήσεις: «Θα χαλάσουν οι πέτρες;». Η αστυνόμευση
είχε και συνέχεια: Θεατής ξεδίπλωσε προς στιγμήν το πόδι του να ξεπιαστεί το
νεύρο. Αλίμονο. Νάσου ο Κέρβερος της τάξης. «Μαζέψτε, κύριε, το πόδι σας». Και
το αποκορύφωμα: Κυρία παραπάτησε κατά την έξοδο.

Για να ισορροπήσει και να μην ξαπλωθεί φαρδιά-πλατιά ακούμπησε στα φθαρμένα
σανίδια της σκηνής. Εκεί όπου πηδούσαν πριν από λίγα λεπτά περισσότεροι από
πενήντα νοματαίοι.

Αυτό κι αν ήταν παρατυπία. Δεσποινίς, με ύφος χωροφύλακα της δεκαετίας του
’60, την επιπλήττει αυστηρά. Την προτιμούσε άραγε με σπασμένο πόδι; Τελικά,
δεν υπάρχει μέτρο. Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Από την αυθαιρεσία του κοινού
στον φασισμό της ταξιθέτριας… Τουλάχιστον το θέαμα μάς αποζημιώνει…