Ποιες περιοχές της Ελλάδας θα πουν το νερό νεράκι

Ο εφιάλτης της λειψυδρίας «ξαναχτυπά» για τη μισή Ελλάδα. Οι ειδικοί
επιστήμονες δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να υπάρξει περίοδος λειψυδρίας,
ανάλογη με αυτήν που έζησαν οι κάτοικοι της πρωτεύουσας το 1990-91, κυρίως
στις περιοχές των Κυκλάδων, στα Δωδεκάνησα αλλά και στη Βοιωτία και σε αρκετές
περιοχές της Πελοποννήσου. Με λίγα λόγια για τη μισή Ελλάδα. Την ίδια ώρα
πάντως η Αθήνα έχει αποθέματα νερού που επαρκούν για 20 χρόνια!

Περισσότεροι από διακόσιοι επιστήμονες του Ινστιτούτου Γεωλογικών και
Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) εκπονούν υδρογεωλογικές μελέτες σε όλη τη χώρα.
Και τα συμπεράσματά τους δεν φαίνεται να είναι τόσο αισιόδοξα. «Υπάρχουν
περιοχές που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα. Ειδικότερα στα νησιά του Αιγαίου
αλλά και σε άλλες παραθαλάσσιες περιοχές το υδατικό δυναμικό συνεχώς
μειώνεται», αναφέρει ο κ. Κακαβάς, διευθυντής του Τομέα Υδρογεωλογίας στο
ΙΓΜΕ, ενώ υπολογίζει πως η μείωση υδροληψίας από τους υπόγειους υδροφόρους
ορίζοντες θα αρχίσει να γίνεται έντονα αισθητή από το 2020 και μετά. «Μέχρι
τότε, όμως, θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ένα πρόγραμμα διαχείρισης που θα μας
εξασφαλίζει από τη λειψυδρία», συμπληρώνει.

Οι Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα είναι περιοχές «υψηλού κινδύνου» για τη
λειψυδρία. Κι αυτό γιατί, όπως εξηγεί ο κ. Κακαβάς, «στα νησιά αυτά υπάρχουν
οι πιο δυσμενείς συνθήκες, όπως οι λίγες βροχοπτώσεις, η μεγάλη εξάτμιση, οι
μικρές μάζες γης και βέβαια ο πολύς κόσμος ιδιαίτερα το καλοκαίρι».

Την ίδια στιγμή το… νερό νεράκι κινδυνεύουν να πουν και οι κάτοικοι διαφόρων
περιοχών της Πελοποννήσου. Χωριά στην Κάτω Μάνη απειλούνται από τη λειψυδρία
καθώς οι υδάτινοι πόροι, κυρίως το φαράγγι του Βηρού, δεν επαρκούν. Στους
Γαργαλιάνους Μεσσηνίας η υδροδότηση γίνεται από άλλες περιοχές, ενώ πρόβλημα
αντιμετωπίζει και η Νότια Πηλεία.

Στην Κορινθία μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζει η πόλη της Κορίνθου και τα
παράλια.

Η άνιση κατανομή των βροχοπτώσεων είναι το κύριο πρόβλημα για τη Λακωνία.

Αλλά και στην Αχαΐα η στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα μειώνεται κάθε χρόνο
κάνοντας το νερό είδος προς εξαφάνιση, κυρίως στις παραλιακές περιοχές του
νομού. Παρόμοια είναι η εικόνα και στην Αρκαδία. Οξύ πρόβλημα αντιμετωπίζει
και ο Νομός Βοιωτίας, κυρίως στην περιοχή της Κωπαΐδας. Και ενώ η στάθμη του
υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα χαμηλώνει, τα μεγάλα έργα, ιδιαίτερα αυτό του
Ευήνου, καθυστερούν. Η… δίψα χτυπάει όμως και την πόρτα των κατοίκων του
Νομού Φθιώτιδας καθώς, σύμφωνα με τον διευθυντή του Τμήματος Εγγείων
Βελτιώσεων της Νομαρχίας κ. Κωνσταντίνο Γεωργίου, «τα έργα κατασκευής
φραγμάτων και λιμνοδεξαμενών που έχουν ξεκινήσει από το 1992 δεν έχουν ακόμη
ολοκληρωθεί».

Στην Αττική

Για είκοσι χρόνια επαρκούν τα αποθέματα νερού στην πρωτεύουσα. «Τα μεγάλα έργα
του Μόρνου, της Υλίκης, του Μαραθώνα και του Ευήνου είναι αυτά που υδροδοτούν
την Αθήνα. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό και εφόσον οι βροχοπτώσεις και διάφοροι
άλλοι παράγοντες ακολουθήσουν τη συνήθη πορεία για τα επόμενα χρόνια,
εκτιμούμε ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα έως και το 2020», εξηγεί ο κ. Γιάννης
Στεβής από το γραφείο Τύπου της ΕΥΔΑΠ.

Μάλιστα, με βάση τα στατιστικά στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, το 1999 ήταν η χρονιά με τα
μεγαλύτερα αποθέματα νερού (έφθασαν συνολικά τα 1.222. 470.000 κυβικά μέτρα).

Για το ζήτημα των διαρροών στο δίκτυο της ΕΥΔΑΠ, ο κ. Στεβής αναφέρει ότι
«υπολογίζουμε ένα μέσο ποσοστό της τάξεως του 22%. Όμως αυτό δεν συνίσταται
μόνο στις διαρροές, αλλά περιλαμβάνει και το σύνολο της μη τιμολογούμενης
κατανάλωσης (πυροσβεστικοί κρουνοί, εκπλύσεις δεξαμενών κ.ά.)».