Ματωμένο Κοράνι

Στην Ινδονησία, τις Φιλιππίνες, το Πακιστάν, τη Νιγηρία και το Σουδάν,
μουσουλμάνοι και χριστιανοί βρίσκονται… στα μαχαίρια. Στην Αφρική, η επιβολή
της σαρία (του ισλαμικού νόμου) στα μουσουλμανικά κρατίδια του Βορρά προκάλεσε
στη Νιγηρία σφαγές που στάθηκαν η αιτία να χάσουν τη ζωή τους, από την αρχή
του χρόνου, χίλιοι άνθρωποι, ενώ στο Σουδάν συνεχίζεται η καταστροφή εκκλησιών
και χριστιανικών σχολείων.

Στην Ασία, από την αρχή του 1999, 3.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στις σφαγές
που έγιναν στην Ινδονησία. Στις Φιλιππίνες, η μουσουλμανική τρομοκρατική
οργάνωση «Αμπού Σαγιάφ» συνεχίζει να κρατάει ομήρους είκοσι τουρίστες,
ισχυριζόμενη ότι διεξάγει ένοπλο αποσχιστικό αγώνα. Την ίδια ώρα, στο
Πακιστάν, ο στρατηγός Μουσαράφ αρνείται να τροποποιήσει ένα νόμο για τη
βλασφημία, ο οποίος απειλεί τη χριστιανική μειονότητα της χώρας.

Ινδονησία, Φιλιππίνες, Πακιστάν, Νιγηρία, Σουδάν: αυτά τα πέντε «θερμά σημεία»
του πλανήτη φανερώνουν, κατά τρόπο ενδεικτικό, την ύπαρξη και εξάπλωση της
επικίνδυνης παγκόσμιας σύγκρουσης μεταξύ ισλαμισμού και χριστιανισμού. Και
λέμε «κατά τρόπο ενδεικτικό», επειδή οι πέντε αυτές περιοχές έντονης διαμάχης
δεν καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα των συγκρούσεων μουσουλμάνων και χριστιανών.

Ισορροπία

Αυτά τα πέντε «θερμά σημεία» της Ασίας και της Αφρικής μπορεί να είναι
λιγότερο γνωστά από αυτά του Λιβάνου, του Καυκάσου ή των Βαλκανίων, όμως
παρουσιάζουν, το καθένα με το δικό του τρόπο, την εκρηκτική διάσταση της
ισλαμο-χριστιανικής σχέσης. Δεν απειλούν την ισορροπία του κόσμου, αλλά οι
σφαγές που συχνά γίνονται σε αυτές τις περιοχές, επιβεβαιώνουν την άποψη ότι
οι εθνικο-θρησκευτικές διαμάχες κινδυνεύουν να αποσταθεροποιήσουν, κατά τη
διάρκεια του 21ου αιώνα, περιοχές όπου ο χριστιανισμός υποχωρεί, καθώς το
ισλάμ, με τη βοήθεια της πληθυσμιακής αύξησης και του προσηλυτισμού,
υπερισχύει.

Χωρίς αμφιβολία, υπάρχουν και τάσεις εκκοσμίκευσης στις χώρες του Ισλάμ, αλλά,
δυστυχώς, η άνοδος και υπερίσχυση του ισλαμισμού έχει καταδικάσει τα ρεύματα
αυτά σε σιωπή και περιθωριοποίηση.

Στα μαχαίρια. Νεαρός πολεμιστής της ινδονησιακής μουσουλμανικής «Τζιχάντ»

Στη Νιγηρία, η οποία είναι, σύμφωνα με το Σύνταγμά της, ομόσπονδο κοσμικό
κράτος, και όπου οι χριστιανοί είναι περίπου όσοι και οι μουσουλμάνοι, ο
ισλαμικός νόμος θα τεθεί σε ισχύ στο επόμενο Ραμαντάν ­ τέλη του τρέχοντος
έτους ­ στο κρατίδιο του Κανό, το οποίο είναι το πλέον πυκνοκατοικημένο
κρατίδιο στο Βορρά της χώρας.

Η αυταρχική αυτή εισαγωγή του ισλαμικού νόμου στα κρατίδια του Βορρά, η
πλειονότητα του πληθυσμού των οποίων είναι μουσουλμανική, γίνεται εις βάρος
των συμφερόντων της Νιγηριανής Ομοσπονδίας και του κοσμικού καθεστώτος της.
Γιατί οι σφαγές μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών απειλούν, ουσιαστικά, την
ενότητα της Νιγηρίας, του «γίγαντα» της Αφρικής. Στο Σουδάν, όπου σχεδόν το
70% του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι και μόνο το 13% χριστιανοί, η βασική
αιτία του εμφυλίου πολέμου που μαίνεται εδώ και είκοσι χρόνια και έχει
εκτοπίσει από τις εστίες τους δύο εκατομμύρια ανθρώπους είναι η πολιτική
αραβοποίησης και ισλαμοποίησης που εφαρμόζεται διά της βίας. Η πολιτική αυτή
επιβάλλεται από μουσουλμάνους ιδεολόγους και υποστηρίζεται από τις Αρχές της
χώρας. Τα πρώτα θύματά της είναι, φυσικά, χριστιανοί.

Διαιώνιση

Στην Ασία, ο ισλαμισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία. Στο Πακιστάν, στα
περιθωριοποιημένα δύο εκατομμύρια χριστιανών της χώρας ­ ποσοστό της τάξεως
του 2,5% του συνολικού πληθυσμού ­ έχει επιβληθεί νόμος που τιμωρεί τη
βλασφημία εναντίον του Προφήτη Μοχάμεντ, ο οποίος νόμος παραβιάζει τα
ανθρώπινα δικαιώματα και στρέφεται εναντίον των θρησκευτικών μειονοτήτων:
συγκεκριμένα των χριστιανών.

Στα νησιά της Ασίας, που βρίσκονται στην άκρη του κόσμου, οι Μολούκοι στην
Ινδονησία και το Μιντανάο, νότια των Φιλιππίνων, ένα από τα σπάνια μέρη της
περιοχής που είναι χριστιανικά (το 85% του πληθυσμού των Φιλιππίνων είναι
χριστιανοί), συχνές σφαγές και ξεσηκωμοί έχουν θέσει αντιμέτωπους
μουσουλμάνους και χριστιανούς με αποτέλεσμα το μίσος και η οργή να
διαιωνίζονται.