Ολυμπιακοί Αγώνες 2004 και η Ελλάδα του 21ου αιώνα

Οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες έπειτα από 108 χρόνια επιστρέφουν στη χώρα που
τους γέννησε και τους αναβίωσε.

Είναι αλήθεια ότι το εγχείρημα της διεκδίκησης των αγώνων αυτών αποτέλεσε για
όλους μας, ή τουλάχιστον για τους περισσοτέρους, όχι μόνο μια τεράστια
δικαίωση αλλά συγχρόνως και ένα πολύ μεγάλο παράδειγμα για το πώς εμείς οι
Έλληνες, όταν είμαστε ενωμένοι, έχουμε ξεκάθαρους στόχους και αξιοποιούμε τις
καλύτερες ανθρώπινες και παραγωγικές πηγές μας, μπορούμε να πετύχουμε πολλά.

Για την ιστορία να υπενθυμίσω ότι η επιτυχία της διεκδίκησης των αγώνων ήταν
το συνολικό αποτέλεσμα, των μεγάλων έργων υποδομής που η χώρα μας είχε
προγραμματίσει και έχει υλοποιήσει τα τελευταία δέκα χρόνια, του
εκσυγχρονισμού του κράτους και της οικονομίας μας ­ σήμερα αποτελούμε ισότιμο
μέλος στην Ευρώπη ­, των μεγάλων αθλητικών έργων που αναπτύχθηκαν σε ολόκληρη
την Ελλάδα, των τεράστιων επιτυχιών των Ελλήνων πρωταθλητών και Ολυμπιονικών,
των επιτυχημένων διοργανώσεων που οι εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες σε
συνεργασία με την πολιτεία έφεραν εις πέρας τα τελευταία είκοσι χρόνια, της
κινητοποίησης του πανεπιστημιακού και του τεχνοκρατικού δυναμικού της χώρας
μας για την προετοιμασία ενός άρτιου για τα δεδομένα της εποχής φακέλου
διεκδίκησης και, τέλος, της άριστα προετοιμασμένης παρουσίασης όλων αυτών των
επιτευγμάτων τόσο στον διεθνή χώρο όσο και στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Η Ελλάδα ανέλαβε ένα τεράστιο έργο που όχι μόνο ακουμπάει τα όρια των
δυνατοτήτων του ελληνικού κράτους, της οικονομίας και των θεσμών του, αλλά
συγχρόνως αποτελεί ορόσημο για τη διατήρηση της εικόνας της χώρας μας ως της
χώρας που γέννησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και δίδαξε τον Αθλητισμό και
Πολιτισμό στην παγκόσμια κοινότητα.

Όσο και αν θέλαμε να αναλάβουμε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, κανένας
μας δεν είχε συνειδητοποιήσει τότε, και ας το παραδεχθούμε, το μέγεθος του
εγχειρήματος.

Με λίγα λόγια, Ολυμπιακοί Αγώνες σημαίνει 16.000 αθλητές, προπονητές και
συνοδοί, 16-18.000 άνθρωποι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, 40.000 εθελοντές,
100.000-120.000 εργαζόμενοι και συμβασιούχοι για την ολοκλήρωση της οργάνωσης
των αγώνων, 5.000.000 φίλαθλοι στις κερκίδες των σταδίων, πολλοί περισσότεροι
στους δρόμους της Αθήνας και πάνω από 20.000.000.000 ζευγάρια μάτια από όλη
την υφήλιο, από περισσότερες από 200 χώρες του κόσμου, στραμμένα στην Ελλάδα.

Αυτό το έργο, η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, εκ των πραγμάτων δεν είναι
μόνο μεγάλο για όποια χώρα και αν το αναλάβει ­ πολύ δε περισσότερο όταν αυτή
η χώρα είναι η μικρότερη σε μέγεθος στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών
Αγώνων ­, αλλά συγχρόνως είναι και πρωτότυπο, είναι έκτακτο, θα έλεγε κάποιος,
μιας και μία χώρα δεν το αναλαμβάνει τακτικά, αλλά ίσως μία φορά σε κάθε αιώνα
και αν.

Η απειρία λοιπόν και η έλλειψη εγχώριας τεχνογνωσίας, σε πολιτικό, οικονομικό,
και οργανωτικό επίπεδο, είναι σίγουρο ότι πάνε μαζί με το έργο.

Αν κανείς προσθέσει στην απειρία, που η κάθε χώρα που το αναλαμβάνει έχει, και
τον περιορισμένο χρόνο για τη μεταμόρφωση μιας πόλης σε έναν σύγχρονο
οργανισμό ­ τέτοιον ώστε να μπορεί να υποδεχθεί την παγκόσμια κοινότητα και
όλες τις σχετικές με την εξέλιξη απαιτήσεις, ­ τότε μπορούμε να καταλάβουμε
γιατί πρέπει να συζητήσουμε και να ξανασυζητήσουμε ­ ακόμη και με τη μορφή
συμπληρωματικών νομοθετικών ρυθμίσεων ­ το θέμα της οργάνωσης των Ολυμπιακών
Αγώνων του 2004.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας είναι ένα εθνικό εγχείρημα με πολλαπλή σημασία
και εξειδικευμένους στόχους. Μπορούν και πρέπει επίσης να χρησιμεύσουν ως μέσο
για την ανάπτυξη της χώρας, για την κοινωνική της ένταξη στον σύγχρονο κόσμο,
για την επαναβεβαίωση της πολιτιστικής της κυριαρχίας, για τη μετατροπή της
Αθήνας σε σύγχρονο μητροπολιτικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, για την
εξασφάλιση ποιότητας ζωής και ανθρωπίνων σχέσεων σε μια πόλη στην οποία ζει το
μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας και για τον εκσυγχρονισμό του συνόλου
του ελληνικού κράτους και των υπηρεσιών του. Το γεγονός βέβαια ότι οι
Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν μέσο για την επίτευξη όλων των παραπάνω δεν
αναιρεί ότι πρώτα και πάνω από όλα στόχος της διοργάνωσής τους πρέπει να είναι
η πολιτιστική, αθλητική και οργανωτική αναβάθμιση των Ολυμπιακών Αγώνων, των
αγώνων που χαρίσαμε στην παγκόσμια κοινότητα ως εργαλείο για την παιδεία, τον
πολιτισμό, την ειρήνη και την άμιλλα. Ακριβώς επειδή αυτό το εγχείρημα της
οργάνωσης των καλύτερων Ολυμπιακών Αγώνων της σύγχρονης ιστορίας τους είναι
πολυσχιδές, είναι εθνική υπόθεση, γι’ αυτό και ο Πρωθυπουργός της χώρας
ηγείται αυτού του εγχειρήματος.

Η όλη προσπάθεια για ένα οργανωτικό σχήμα ­ της Ο.Ε. 2004 ­ ευέλικτο, γρήγορο,
αποτελεσματικό, αποφασιστικό και πάνω απ’ όλα με ενιαία ηγεσία, είναι το
ζητούμενο και το επιθυμητό πλέον ύστερα από μια μεγάλη εμπειρία που έχει
αποκτηθεί.

Όσο ευέλικτο πρέπει να είναι το κυβερνητικό σύστημα λήψης αποφάσεων, άλλο τόσο
ευέλικτος πρέπει να καταστεί ο κρατικός μηχανισμός, οι δημόσιες υπηρεσίες και
η Οργανωτική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων 2004. Μόνον έτσι μπορούμε να
προχωρήσουμε προς την κατεύθυνση της επιτυχούς διοργάνωσης των Ολυμπιακών
Αγώνων του 2004.

Οι Έλληνες, από όποια θέση κι αν υπηρετούν το εθνικό αυτό εγχείρημα, έχουν
κατανοήσει ότι δεν υπάρχει άλλος χρόνος για καθυστέρηση, ότι κανείς δεν
δικαιούται να θέτει εμπόδια στην προώθηση θεμάτων που σχετίζονται με την
υποστήριξη και την οργάνωση των αγώνων ­ στα πλαίσια πάντα των συνταγματικών
και νομοθετικών επιταγών ­ και ότι όλοι επιβάλλεται να αφήσουμε κομματικές και
μικροπολιτικές σκοπιμότητες για ένα στόχο που αναδεικνύει και κατατάσσει την
Ελλάδα στις υψηλότερες βαθμίδες ανάπτυξης του σύγχρονου κόσμου.

Ο Χρ. Σμυρλής-Λιακατάς είναι βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, γραμματέας του
Τομέα Αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τους
Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.