Βουτιές στον Κόλπο των Αλκυονίδων

Αν μπορούσαν όσοι κατοικούν στην Αττική και στη Βοιωτία να προστατεύσουν, να
μην καταστρέφουν δηλαδή, τον ζωτικό τους χώρο, είναι σίγουρο πως η μισή Ελλάδα
(δηλαδή η πόλη της Αθήνας έτσι όπως κατάντησε) δεν θα χρειαζόταν διακοπές και
μαζικές εξορμήσεις!

Η Αττική και η Βοιωτία είναι πολύ πλούσιοι και τυχεροί τόποι.

Η τοποθεσία και το κλίμα είναι υπέροχα και οι ευκαιρίες για εκδρομές σε βουνό
και θάλασσα άπειρες.

Βέβαια στην παρούσα κατάσταση όλοι ψάχνουν να ξεφύγουν και μοιάζουν να μην
μπορούν. Όσοι απεγνωσμένα ζητούν τώρα το καλοκαίρι να κάνουν ένα μπάνιο κοντά
στο σπίτι τους, παίρνουν αυτό το απεγνωσμένο ύφος, διότι γνωρίζουν την
ταλαιπωρία της πολυκοσμίας και της μαζικής εξόρμησης από πρώτο χέρι. Από την
άλλη, πιστεύουν πως ακόμα δεν υπάρχουν παρθένες, άγνωστες γωνιές… ίσως να
έχουν δίκιο, ίσως πάλι όχι.

Η πρόσφατη βόλτα μου στη μεριά του Κορινθιακού Κόλπου (και πιο συγκεκριμένα
του Κόλπου των Αλκυονίδων) μου απέδειξε ότι υπάρχουν ακόμα ευκαιρίες για
λουομένους που κάνουν παραθερισμό στην Αθήνα!

Υπάρχουν μέρη όμορφα, τα οποία δυστυχώς χάνουν σιγά σιγά το χρώμα τους (κυρίως
λόγω άναρχης δόμησης) και χρειάζονται προστασία για να παραμείνουν τουλάχιστον
όπως είναι. Μπορεί οι χιλιομετρικές αποστάσεις να είναι μεγαλύτερες από το
αναμενόμενο (π.χ. χρειάζεται πρώτα να φτάσεις στη Θήβα και μετά να
προσεγγίσεις τις περισσότερες από τις προτεινόμενες παραλίες), αλλά οι
τοποθεσίες από μόνες τους, η διαδρομή και τα καθαρά νερά σε αποζημιώνουν με το
παραπάνω μάλιστα. Από τη μια η πολυκοσμία μπορεί να επιφέρει αλλαγές και σε
αυτά τα σημεία που σας προτείνουμε, αλλά από την άλλη είναι βέβαιο πως η γνώση
των πολλών ότι π.χ. στο τάδε σημείο υπάρχει μια αρχαία πόλη που δεν ανήκει σε
οικοπεδοφάγους, προστατεύει. Ο χρόνος θα δείξει… προς το παρόν προσπαθήστε
να σεβαστείτε και αυτές τις μικρές θαλασσινές αγκαλιές, διότι έτσι μονάχα θα
απολαμβάνετε το μπάνιο σας πολλά ακόμα χρόνια στην Αττική και στη Βοιωτία.

Παραλία Σαράντη

Ένας μεγάλος αναπτυσσόμενος οικισμός υπάρχει πια στην παραλία Σαράντη
(υπώρειες Ελικώνα) που απέχει από το χωριό Πρόδρομος 7 χλμ. και συνολικά από
τη Θήβα περίπου 50 (ακολουθώντας τη διαδρομή προς Λεοντάρι – Θεσπιές –
Δόμβραινα – Θίσβη – Πρόδρομο). Δεν είναι εύκολο να τη χάσετε, γιατί σχεδόν
παντού υπάρχουν ταμπέλες. Η παραλία, με βότσαλο, λίγο ίσκιο από αρμυρίκια και
καθαρά νερά, χωρίζεται σε δύο κομμάτια και στο ανατολικό (αριστερά όπως κοιτάς
τη θάλασσα) θα πρέπει να περάσεις μέσα από ταβέρνες και μπαρ για να πας.
Απομονωμένοι βραχώδεις ορμίσκοι που προσεγγίζονται με τα πόδια (με ωραία θέα
στο Αλατονήσι) υπάρχουν ακολουθώντας τον χωματόδρομο πάνω από τη μικρή μαρίνα
(δεξιά), ο οποίος περνάει από τον σκουπιδότοπο και οδηγεί στις στάνες.

Παραλία Αγίου Νικολάου

Ο όρμος του Αγίου Νικολάου απέχει από τη Δόμβραινα 9,5 χιλιόμετρα (Δόμβραινα –
Θήβα περίπου 33 χλμ.) και η πορεία προς τα εκεί προσφέρει εξαίσιες πανοραμικές
εικόνες στον Κόλπο της Δόμβραινας και στα ερημονήσια Φονιάς – Γροπουλούρα και
Μακρόνησος. Μια συστάδα από εξοχικές κατοικίες έχει ξεφυτρώσει στον όμορφο
Άγιο Νικόλαο που είναι περιποιημένος, με πεζόδρομο κατά μήκος της παραλίας και
καθαρή θάλασσα. Τουλάχιστον δυο – τρεις απομονωμένοι ορμίσκοι υπάρχουν δίπλα
από τον βατό χωματόδρομο που συνεχίζει προς τα δεξιά (έτσι όπως κοιτάμε τη
θάλασσα). Ψιλό βότσαλο στην παραλία και αρκετές ταβέρνες – καφενεία
συμπληρώνουν την εικόνα του Αγίου Νικολάου που μάλλον θα δεχθεί περισσότερες
εξοχικές κατοικίες τα ερχόμενα χρόνια!

Αλυκή

Ακολουθώντας τον ασφάλτινο δρόμο από τον Άγιο Νικόλαο, ύστερα από 2,5 χλμ.
φτάνεις στην Αλυκή. Ακόμα ένας δρόμος ξεκινάει στα 20 χλμ. από τη Θήβα για την
ίδια παραλία (μετά τη διασταύρωση για Θεσπιές). Στον δρόμο Αγ. Νικολάου
­Αλυκής υπάρχουν αρκετές απομονωμένες αγκάλες που χρειάζονται όμως κατάβαση
της πλαγιάς με τα πόδια. Μπαίνοντας στον οικισμό συναντάς τον σχηματισμό
αλυκής (δεν είναι ωραία να κάνεις μπάνιο εδώ) και στην άκρη της κανονικής
παραλίας που έχει ψιλό βότσαλο και αρκετό ίσκιο από αρμυρίκια σε σημεία
βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Τίφαι. Οι ογκόλιθοι του τείχους της
αρχαίας ακρόπολης βυθίζονται στη θάλασσα, αλλά φαίνεται ότι κανείς δεν τους
δίνει την πρέπουσα σημασία. Πολλές ταβέρνες – καφενεία – μπαρ συμπληρώνουν την
εικόνα του παραθεριστικού οικισμού.

Λιβαδόστρα – Αρχαία Κρεύσις

Θα πρέπει να πάει κανείς μέχρι τα Λεύκτρα (που απέχουν περίπου 32 χλμ. από τη
Θήβα) για να βρει τις ταμπέλες για την υπέροχη παραλία της Λιβαδόστρας. Απέχει
11 χλμ. από τα Λεύκτρα και ο δρόμος είναι πλέον στρωμένος με άσφαλτο. Είναι
από τις παρθένες ακόμα παραλίες του Κορινθιακού Κόλπου, όμως τα πρώτα σπίτια
αλλά και οι ταβέρνες έχουν αρχίσει να ξεφυτρώνουν στην ειδυλλιακή και αρχαία
πραγματικά παραλία. Εδώ βρισκόταν η αρχαία Κρεύσις και τα ερείπια της
ακρόπολης βρίσκονται εδώ… μισοδιαλυμένα. Μερικοί έχουν ήδη γράψει επάνω
στους ογκόλιθους «πωλείται το οικόπεδο…», ενώ κάποια σπίτια που ξεφυτρώνουν
πάνω από τα αρχαία με κάνουν να πιστεύω ότι θα χτίσουν και την ακρόπολη της
Κρεύσιδος! Εξαιρετικό σημείο για μπάνιο, δίπλα ρεματάκι που φτάνει στη θάλασσα
αλλά χρειάζεται περισσότερο σεβασμό!

Άγιος Βασίλειος

Αν χρειάζεται κάποιος να γνωρίσει τον ορισμό της άναρχης, αυθαίρετης και
ασύδοτης δόμησης θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθεί τον Άγιο Βασίλειο. Για να
φτάσεις μέχρι εκεί πηγαίνεις στο Καπαρέλλι (απέχει 24 χλμ. από τη Θήβα) και
από εκεί ακολουθείς τις ταμπέλες. Ύστερα από 7 χλμ. μπαίνεις σε υπέροχο
πευκοδάσος και στα περίπου 15 φτάνεις στην ακτή. Εκτός από την κεντρική
παραλία, υπάρχουν και άλλες δύο μικρότερες και πιο απομονωμένες εκατέρωθεν,
ακολουθώντας τους κακοτράχαλους χωματόδρομους που έχουν φτιάξει οι
αυθαιρετούντες οικιστές των βράχων. Αν και η οικοδομική αταξία του Αγίου
Βασιλείου αποθαρρύνει τον επισκέπτη, η θάλασσα είναι καθαρή και η παροχές
υπηρεσιών (ταβέρνες – καφετέριες – μπαρ κ.λπ.) δεδομένες.

Καλαμάκι

Η ομορφότερη και αυθεντικότερη θαλασσινή αγκαλιά στον όρμο του Λιβαδόστρου
(δίπλα από την αρχαία Κρεύσιδα, αλλά χωρίς δρόμο επικοινωνίας μεταξύ τους)
είναι η λιλιπούτεια παραλία στο Καλαμάκι. Ακολουθείς τον ίδιο δρόμο από το
Καπαρέλλι για τον Άγιο Βασίλειο και στα 7,5 χιλιόμετρα στρίβεις δεξιά. Ύστερα
από 2 ασφάλτινα χιλιόμετρα συναντάς τον βατό χωματόδρομο και στα 12,5 (από το
Καπαρέλλι) μπαίνεις στον μικρό ψαράδικο οικισμό με τα ξύλινα σπιτάκια και τη
ζεστή και γλυκιά ατμόσφαιρα. Μόλις 300 μέτρα είναι το μήκος της παραλίας και
τα αρμυρίκια προσφέρουν παχύ ίσκιο τις μεσημεριανές ώρες. Εδώ δεν υπάρχουν
ταβέρνες και καφενεία… μονάχα ησυχία!

Πόρτο Γερμενό

Ο δρόμος για το Πόρτο Γερμενό, με το υπέροχο κάστρο του, είναι εύκολος
(Μάνδρα – παλαιά Εθνική Αθηνών – Θηβών) και συνολικά απέχει 76 χλμ. από την
Αθήνα. Η παραλία, αν και πολυσύχναστη, έχει σημεία όπου μπορεί κανείς να
απολαύσει σαν άνθρωπος το μπάνιο του. Στη Βορινιά (στο αριστερό κομμάτι έτσι
όπως κοιτάμε τη θάλασσα) ακολουθείς τον χωματόδρομο και έτσι όπως ανηφορίζει
ψάχνεις να βρεις το πέρασμα ανάμεσα στους θάμνους. Δύο απίθανες κρυφές
θαλασσινές αγκάλες περιμένουν τους τολμηρούς. Από τη μεριά του Προσήλιου
(δεξιά) υπάρχουν αρκετές μικρές παραλίες κατά μήκος του χωμάτινου δρόμου (έχει
βράχια αλλά είναι ρηχά), αλλά οι καλύτερες και πιο κρυφές βρίσκονται εάν
συνεχίσεις περπατώντας μετά τη Σκαλόμα (η τελευταία μεγάλη παραλία).

Ψάθα

Έτσι όπως την κοιτάς από ψηλά μοιάζει ονειρεμένο μέρος και η προσέγγιση είναι
πανεύκολη είτε μέσω Αλεποχωρίου είτε από τα Βίλλια. Πολλοί γνωρίζουν ότι κάθε
Σαββατοκύριακο γίνεται ένας μικρός πανικός πια στην Ψάθα, αλλά τις καθημερινές
το σκηνικό είναι κάπως διαφορετικό και αρκετά πιο ειδυλλιακό. Η
προβλήτα-πεζόδρομος δυστυχώς έχει μικρύνει την όμορφη παραλία, ενώ ελπίζουμε
ότι οι ταβέρνες έχουν πάψει να ρίχνουν τα απόβλητά τους στον πίσω βάλτο.
Πάντως ακολουθώντας το μονοπάτι (αριστερά μετά τις ταβέρνες) η όμορφη παραλία
Πισός (με μήκος μόλις 200 μέτρα) περιμένει όλους όσους θέλουν κάτι
διαφορετικό, ενώ οι τολμηροί μπορούν να συνεχίσουν το περπάτημα και δεν θα
βγουν χαμένοι!