ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Μόνο λόγια και αδιέξοδα

«Σε αδιέξοδα οδηγεί την Εκκλησία ο Αρχιεπίσκοπος». Με τη φράση αυτή ο
Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος, σε συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», σχολίασε το
έργο του κ. Χριστόδουλου από την εκλογή του έως σήμερα. Απαντώντας σε σχετική
ερώτηση με αφορμή το θέμα που έχει προκύψει με την αναγραφή του θρησκεύματος
στις ταυτότητες τόνισε: «Στα δύο χρόνια μόνο λόγια, υπηρεσιακό χαρτομάνι και
τώρα αδιέξοδα». Απαντώντας σε άλλη ερώτηση, χαρακτήρισε τη στάση της Πολιτείας
«ήπια και συνετή» και λάθος την άρνηση του κ. Χριστόδουλου να μην παραστεί στη
δεξίωση για την ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ.

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης έχει ως εξής:

ΕΡ.: Πέρασαν δύο χρόνια από την εκλογή του Αρχιεπισκόπου, πώς κρίνετε μέχρι
τώρα το έργο του;

ΑΠ.: Ελπίσαμε, ευχηθήκαμε, προσευχηθήκαμε. Στα δύο χρόνια μόνο λόγια,
υπηρεσιακό χαρτομάνι και τώρα αδιέξοδα. Εμείς με πιστότητα στην Αλήθεια, η
οποία εν τέλει ελευθερώνει, συνεχίζουμε να προσευχόμαστε και να καταθέτουμε
την όποια άποψή μας με σαφήνεια, θάρρος και υπευθυνότητα.

ΕΡ.: Πολλοί χαρακτήρισαν τις αντιδράσεις της Εκκλησίας, στο θέμα της αναγραφής
του θρησκεύματος, πολιτικές. Συμμερίζεστε κάτι τέτοιο;

ΑΠ.: Οι γνωστές αντιδράσεις μέχρι τώρα διαθέτουν όντως χαρακτηριστικά των
ανάλογων πολιτικών. Θέλω να πιστεύω ότι δεν πρόκειται για ουσιαστική πολιτική
παρέμβαση ή επιδίωξη.

ΕΡ.: Η Σύνοδος ανακοίνωσε ότι στην τελευταία συνεδρίαση μόνο δύο αρχιερείς
είχαν επιφυλάξεις για τις κινητοποιήσεις. Οι υπόλοιποι συμφωνούν ή δεν θέλουν
να έρθουν σε σύγκρουση με τον Αρχιεπίσκοπο;

ΑΠ.: Έχω ήδη εξηγήσει ότι όλοι συμφωνήσαμε επί της ουσίας. Διαφωνήσαμε οι
γνωστοί τρεις ­ και όχι μόνο ­ επί της τακτικής των συλλαλητηρίων γι’ αυτό και
όσοι προσπάθησαν να συνταχθούν με την άποψή μας αυτή, απομονώθηκαν και
φιμώθηκαν από τον Μακαριώτατο.

ΕΡ.: Τελικά το θέμα της ταυτότητας είναι θέμα της Πολιτείας ή της Εκκλησίας;

ΑΠ.: Σαφώς είναι θέμα της Πολιτείας, χρειάζεται όμως η ακρόαση και της
εκκλησιαστικής πλευράς. Η προαιρετική λύση θα ήταν η καλύτερη δυνατή σήμερα
διέξοδος, που δεν θα έπληττε την Πολιτεία ούτε θα επρόσβαλλε την Εκκλησία.
Βεβαίως δεν παραβλέπω ότι οι νομικοί της Εκκλησίας απεφάνθησαν αρνητικά, έτσι
πρότεινα νηφαλιότητα, χαμηλούς τόνους και όχι συλλαλητήρια.

ΕΡ.: Η μη αναγραφή του θρησκεύματος πρακτικά τι επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει
για την Ορθοδοξία στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Καμία, παρ’ ότι τεχνηέντως έχει αναχθεί σε θέμα «ομολογίας πίστεως». Τα
διλήμματα αυτά δεν πρέπει να τίθενται στον πιστό ελληνικό λαό. Η στοίχισή μας
με το εν ημίν Άγιο Πνεύμα είναι η καλύτερη ταυτότητα του Ορθοδόξου και όχι το
από τις κοσμικές υπηρεσίες εκδιδόμενο έγγραφο.

ΕΡ.: Ο Αρχιεπίσκοπος για το πρόβλημα που προέκυψε ζήτησε με επιστολή τη
συμπαράσταση και των υπολοίπων Ορθοδόξων Εκκλησιών. Και ήδη οι πατριάρχες
Μόσχας, Ιεροσολύμων και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας εξέφρασαν τη συμπαράστασή
τους. Αυτό δεν είναι παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας;

ΑΠ.: Όχι βέβαια. Απλώς, αποτελεί μια συνήθη σε παρόμοιες περιπτώσεις
εκκλησιαστική τακτική, που όμως ήταν περιττή γιατί άλλα ισχύουν στις χώρες των
άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.

ΕΡ.: Τις τελευταίες ημέρες πολλοί ήταν αυτοί που μίλησαν για «Χομεϊνήδες» με
αφορμή τις δηλώσεις και τις εκδηλώσεις του κ. Χριστόδουλου.

ΑΠ.: Σαφώς δεν υπάρχουν Χομεϊνήδες. Ατυχώς όμως επιτρέπουμε με την τακτική μας
να δημιουργούν οι άλλοι μια τέτοια αποκρουστική εικόνα για τη Διοικούσα
Εκκλησία. Γι’ αυτό και η προνοητικότητα δεν βλάπτει.

ΕΡ.: Πώς κρίνετε τη μέχρι τώρα στάση της κυβέρνησης;

ΑΠ.: Σε γενικές γραμμές ήπια και συνετή.

ΕΡ.: Λύση στα όποια προβλήματα ο χωρισμός Κράτους – Εκκλησίας;

ΑΠ.: Ουσιαστικός χωρισμός δεν μπορεί να συμβεί ποτέ, διότι δεν μπορεί να
μεριστεί η απ’ αιώνων σχέση λαού και Εκκλησίας. Ένας νομικός ­ τυπικός ­
χωρισμός και μόνον δεν ξέρω αν θα ήταν αποδεκτός από την Πολιτεία.

ΕΡ.: Με τις εξάρσεις των τελευταίων ημερών εκτιμάτε ότι η Εκκλησία μπορεί να
φέρει κάτι το νέο στην κοινωνία που έχει υποσχεθεί ο κ. Χριστόδουλος;

ΑΠ.: Όλοι ελπίσαμε, ευχηθήκαμε, προσευχηθήκαμε αλλά φοβάμαι πως η επικρατούσα
νοοτροπία του πλήττει εν τέλει τη σχέση του εκκλησιαστικού πληρώματος με τη
Διοικούσα Εκκλησία. Ο λαός εύκολα παρασύρεται και μαζοποιείται, αλλά και
προδίδεται. Εδώ στην Ζάκυνθο αφουγκραζόμαστε τον εθνικό μας ποιητή τον
Διονύσιο Σολωμό, να διαπιστώνει με πικρία «λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα
προδομένε».

ΕΡ.: Εχθρός της Ελλάδας η παγκοσμιοποίηση;

ΑΠ.: Η παγκοσμιοποίηση είναι μια πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτε να
φοβηθεί αν έχει θωρακιστεί πνευματικά και αν έχει τακτοποιήσει τη σταυρική
διάσταση σχέσεων με τον συνάνθρωπο και τον Θεό, δίχως φανατισμούς, ευσεβισμούς
και σύνδρομα ανωτερότητας.

ΕΡ.: Στη συγκέντρωση του Συντάγματος είδαμε τον κ. Χριστόδουλο να κρατά το
λάβαρο της Επανάστασης του 1821.

ΑΠ.: Διαφωνώ. Τα λάβαρα της Επανάστασης τα σηκώνουμε κατά των αλλοφύλων και
των εχθρών της πατρίδος και όχι κατά της νομίμως εκλεγμένης κυβέρνησης της
χώρας.

ΕΡ.: Ποιοι είναι σήμερα οι κυριότεροι εχθροί της Ορθοδοξίας;

ΑΠ.: Εμείς οι ίδιοι, που κάποιες φορές γοητευμένοι από τα «εύγε» και τις ιαχές
ανάγουμε το προσωπό μας σε εκφραστή της όλης Εκκλησίας, λησμονώντας το πρόσωπο
του Ιησού, της μοναδικής κεφαλής του Σώματος της Εκκλησίας.

ΕΡ.: Ο κ. Χριστόδουλος αν και εκλήθη δεν πήγε στο Ζάππειο στη δεξίωση του
Πρωθυπουργού για την ένταξή μας στην ΟΝΕ. Πώς κρίνετε τη στάση του;

ΑΠ.: Ήταν λάθος η ενέργεια του Αρχιεπισκόπου.

Η δεξίωση, από τη στιγμή που εκλήθη να παραστεί, ήταν μια ευκαιρία για
επανασύνδεση των σχέσεων.