ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Συλλέκτες νεκρολογιών

Συγγραφή νεκρολογίας: δύσκολο έργο αλλά και γοητευτικό

«Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο Μπομπ Χόουπ ταλαντεύεται στο χείλος του
γκρεμού», αναγγέλλει η Κάρολιν Γκίλμπερτ, πρόεδρος του συνεδρίου. «Ποια είναι
τα τελευταία νέα;», ρωτά ένας γιατρός. «Κατάσταση κρίσιμη, αλλά σταθερή»,
απαντά ένας δημοσιογράφος. «Προφανώς κάποιος γράφει τώρα μια νεκρολογία
γι’αυτόν», σχολιάζει η πρόεδρος. Κάπως έτσι, με καλαμπούρια για τον Μπομπ
Χόουπ που ξεγελά συνεχώς τον θάνατο, άρχισε την περασμένη εβδομάδα στο
Τζέφερσον του ανατολικού Τέξας το δεύτερο Συνέδριο των Συγγραφέων Νεκρολογιών.
Όπως είπε η Γκίλμπερτ: «Άλλοι συλλέγουν νομίσματα. Άλλοι συλλέγουν αντίκες.
Εμείς συλλέγουμε νεκρολογίες».

Θα περίμενε κανείς το κλίμα να είναι βαρύ και πένθιμο. Στην πραγματικότητα, οι
σύνεδροι πέρασαν πολύ ωραία. Και είπαν πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Ο ανώτατος
δικαστής Τζέρυ Μπιουκμέγιερ, για παράδειγμα, έθεσε το ερώτημα πόσοι τρόποι
υπάρχουν να περιγράψει κανείς τον θάνατο. Όπως είναι φυσικό, τα παραδείγματα
που παρουσίασε προέρχονταν από νεκρολογίες: «Έτυχε βασιλικής συνοδείας στο
ουράνιο σπίτι της». «Πέρασε στην ιστορία του Τέξας». «Από το περασμένο Σάββατο
παίζει μπάσο στη Χορωδία του Ουρανού». «Η Σούζι, πρώην μοντέλο, κατέβηκε από
την αστραφτερή πασαρέλα της ζωής».

Ένας ομιλητής επισήμανε ότι τελευταία είναι της μόδας οι νεκρολογίες που
γράφονται προκαταβολικά από τους… άμεσα ενδιαφερομένους. «Φαίνεται πως η
πίπα με πρόδωσε τελικά», έγραψε ένας δημοσιογράφος από το Ντάλλας. «Απήλαυσα
όμως και την τελευταία ρουφηξιά για πάνω από 50 χρόνια. Το μόνο που με
στενοχωρεί είναι ότι αφήνω τη γυναίκα μου Σίρλεϋ και την οικογένειά μας 20
χρόνια νωρίτερα από το προγραμματισμένο». Άλλοι σύνεδροι έθεσαν επί τάπητος
άλλα ζητήματα. Τι σκέπτονται οι αναγνώστες όταν βλέπουν παλιές φωτογραφίες;
Έχουν θέση τα υποκοριστικά σε μια νεκρολογία; Είναι υποχρεωτικό να αναγράφεται
η αιτία θανάτου; Πώς θα εξασφαλιστεί η μετά θάνατον ισότητα των δύο φύλων,
όταν ο λόγος των ανδρών προς τις γυναίκες στις νεκρολογίες είναι 8 προς 1
στους «Νιου Γιορκ Τάιμς» και 6 προς 1 στο «Τάιμ» και το «Νιούζουικ»;

Όταν εξαντλήθηκαν τα σοβαρά θέματα, ήλθε η αναπόφευκτη ώρα των αναμνήσεων, με
τους συνέδρους να ανταλλάσσουν τις αγαπημένες τους νεκρολογίες της χρονιάς.
Κάποιος θυμήθηκε την πρώην ντεμπυτάντ Γκέρτρουντ Σάνφορντ Λεζάντρ, που στα 97
της χρόνια έλεγε: «Κοιτάζω μπροστά. Πάντα αυτό έκανα. Δεν παρατηρώ τη ζωή. Τη
ζω». Ένας άλλος αναφέρθηκε στις αναρίθμητες σχέσεις του συγγραφέα Πωλ Μπόουλς,
που πέθανε τον περασμένο Νοέμβριο στην Ταγγέρη. Κατά γενική ομολογία, όμως, η
πιο ωραία νεκρολογία γράφτηκε για τη χημικό Χέιζελ Μπίσοπ, η οποία το 1950
εφηύρε το πρώτο κραγιόν που δεν αφήνει ίχνη. «Όταν αποσύρθηκε από τη δουλειά»,
έγραψε η Μέρι Τάνεν, «η Χέιζελ συνέχισε να φτιάχνει κραγιόν για τον εαυτό της,
και μια μέρα έδωσε την ακόλουθη συμβουλή ομορφιάς: “Οι γυναίκες πρέπει να
χρησιμοποιούν μέικ-απ για να τονίζουν τα πιο ελκυστικά τους χαρακτηριστικά.
Μετά την ηλικία των 25, η προσωπικότητα γίνεται ένα όλο και πιο ελκυστικό χαρακτηριστικό”.