Ο διάλογος για τις ταυτότητες

Το ζήτημα της αναγραφής ή μη του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες
απασχολεί πολλούς αναγνώστες μας. Ο κ. Γεώργιος Αργυρός παρατηρεί:

«Η θρησκεία, η πίστη, βρίσκονται μέσα μας και δεν επηρεάζονται από την
αναγραφή ή όχι σε ένα πλαστικοποιημένο χαρτί. Μήπως η μη αναγραφή θα με
εμποδίζει στο να εκτελώ τα θρησκευτικά μου καθήκοντα ή να πηγαίνω στην
εκκλησία; Άλλοι είναι οι λόγοι που δεν πολυπηγαίνω στην εκκλησία.

Διευκρινίζω πως είμαι άτομο με ειδικές ανάγκες, μετακινούμενος με αναπηρικό
καρότσι και οι περισσότερες εκκλησίες δεν είναι προσπελάσιμες.

Μια χρονιά στη δεκαετία του ’90 (δεν θυμάμαι τη χρονολογία) σε μια
προπαγανδιστική φιέστα σε ξενοδοχείο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες που
συμμετείχαν και έντεκα ανώτατοι ιεράρχες, όταν κάποια στιγμή τέθηκε το θέμα
της προσπέλασης των εκκλησιών είπαν το αμίμητο “στις καινούργιες εκκλησίες θα
φτιαχτούν ράμπες”. Αυτό μήπως λέγεται εμπαιγμός;».

Από την πλευρά του, ο κ. Β. Καμπυλαυκάς, καθηγητής φυσικός, από τη Ρόδο,
σημειώνει:

«Αντί της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες προτείνω να καθιερωθεί
ένα “πιστοποιητικό χριστιανικών φρονημάτων” που θα εκδίδεται από τις “κατά
τόπους εκκλησιαστικές αρχές”. Έτσι η Εκκλησία και πληρέστερη εικόνα του κάθε
χριστιανού θα έχει και θα μπορεί να προλάβει μια τυχόν “ανατροπή του
εκκλησιαστικού καθεστώτος”. Για τη σύνταξη ενός τέτοιου πιστοποιητικού υπάρχει
υποδομή από ένα ανάλογου περιεχομένου πιστοποιητικό που καταργήθηκε πρόσφατα».

Ο κ. Ελευθέριος Γ. Αντωνακάκης, οικονομολόγος, από το Ηράκλειο Κρήτης,
υποστηρίζει με τη σειρά του:

«Οι σημερινοί Φαρισαίοι σταυρώνουν τη δημοκρατία στο πρόσωπο του Κώστα Σημίτη
και της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησής του. Σταυρώνουν την αγάπη στο όνομα
της μισαλλοδοξίας και σταυρώνουν τον Ορθό Λόγο στο όνομα της Ορθής Πίστης. Μα
μαζί με όλα αυτά ξανασταυρώνουν τον Ιησού στο σταυρό του φανατισμού και του
μίσους σε κάθε τι δημοκρατικό. Έχουμε άραγε δικαίωμα να σιωπούμε μπροστά στη
μεταμφιεσμένη ακροδεξιά που αναβιώνει στη χώρα μας;».

Ο κ. Κ. Σπυρόπουλος γράφει:

«Η αναγραφή του θρησκεύματος επί του ατομικού διαπιστευτηρίου των πολιτών
έγινε μόνον εις ανωμάλους καταστάσεις, 4η Αυγούστου και έπειτα των Γερμανών,
με μόνο σκοπόν την διάκρισιν και καταπίεσιν των πολιτών. Δεν ήτο για κανέναν
θείον λόγον».

Τέλος, ο κ. Κωνσταντίνος Π. Κουλούρης, καθηγητής ΤΕΙ Πειραιά, πιστεύει ότι
«στις ευρωπαϊκές ταυτότητες των Ελλήνων πρέπει να αναγράφεται το θρήσκευμα,
αφού με τον τρόπο αυτό θα ικανοποιείται η βούληση της μικρής μειοψηφίας των
ορθοδόξων στον ευρωπαϊκό πληθυσμό».