Πονοκέφαλος

Οι συμμαχίες και το «μέτωπο» προκάλεσαν άλλη μία φορά «πονοκεφάλους» και
προβλήματα στο ΚΚΕ. Μετά τη διαφωνία του Δημήτρη Κωστόπουλου, πρώην
αντιπροέδρου της Βουλής, ο οποίος είχε ασκήσει κριτική για τη συμμετοχή στα
ψηφοδέλτια προσωπικοτήτων που, κατά τη γνώμη του, δεν προωθούν σε προοδευτική
κατεύθυνση την υπόθεση των συνεργασιών, προστέθηκε και άλλο ένα στέλεχος.

Ο Αντώνης Ντερέκος, μέλος της Κ.Ε. του κόμματος, αποχώρησε με έγγραφη δήλωσή
του από την Επιτροπή Θέσεων του ΚΚΕ για το 16ο συνέδριο, κάνοντας λόγο για
«λαθεμένες πολιτικές αντιλήψεις και χειρισμούς» και «φωτογραφίζοντας» τις
συνεργασίες του Κομμουνιστικού Κόμματος στις ευρωεκλογές και στις τελευταίες
βουλευτικές εκλογές με τον πανεπιστημιακό Κώστα Ζουράρι και τη δημοσιογράφο
Λιάνα Κανέλλη.

Στη δήλωσή του, με τίτλο «Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός», το στέλεχος του ΚΚΕ
τονίζει: «Αποχώρησα από την Επιτροπή Θέσεων όχι γιατί απορρίφθηκαν οι απόψεις
μου ­ ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα ήταν φυσιολογικό στην εσωκομματική μας
διαδικασία ­ αλλά γιατί απορρίφθηκε κατηγορηματικά ακόμα και η συζήτησή
τους!».

Αργά το βράδυ κύκλοι του ΚΚΕ δήλωναν πως το θέμα που προέκυψε δεν είναι κάτι
το σημαντικό και παρέπεμπαν για περισσότερες πληροφορίες σήμερα. «Διαβάστε
αύριο (σ.σ.: σήμερα) στον “Ριζοσπάστη” για ό,τι έγινε», σημείωσαν.

Πού επικεντρώνεται

Πάντως, ο κ. Ντερέκος, ο οποίος είναι οικονομολόγος, μέλος της κεντρικής
διοίκησης του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, επικεντρώνει την κριτική του
στο θέμα του «μετώπου» και τονίζει: «Σταδιακά ακυρώθηκε η ουσία και η δυναμική
των αποφάσεων (του κόμματος) και η όλη προσπάθεια συγκρότησης του “μετώπου”
εξαντλείται στις συνεργασίες με κάποιους “κοινωνικοπολιτικούς παράγοντες” και
με ορισμένους μάλιστα από αυτούς να τυγχάνουν προνομιακής μεταχείρισης… Το
χειρότερο όμως είναι ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός συγχρωτισμός συνοδεύεται
από πρωτοβουλίες ή παραλείψεις και δηλώσεις που αμφισβητούν ευθέως θεμελιακές
αρχές – κατευθύνσεις του κόμματός μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι
περίεργοι και αντιφατικοί, κάποιες στιγμές, χειρισμοί στην εξελισσόμενη κρίση
Κράτους – Εκκλησίας, με αποτέλεσμα πολλές, ποικίλης προέλευσης, εθνικιστικές
και θρησκοληπτικές εκφράσεις να αντιμετωπίζονται με τρόπο που προκαλεί
τουλάχιστον αμηχανία και σύγχυση στις γραμμές μας».