«Πράσινα» τεχνάσματα

Αν διασημότητες, όπως ο Στινγκ, ο Λεονάρντο ντι Κάπριο και η Ναόμι Κάμπελ,
θέλουν πράγματι να συμβάλουν στο «περιβαλλοντικό καλό», πρέπει μάλλον να
συμβάλουν στη διατήρηση του θάλασσιου περιβάλλοντος, και όχι των τροπικών
δασών. Αυτά τουλάχιστον υποστηρίζουν ένα ιδρυτικό μέλος της Γκρίνπις και ένας
Βρετανός επιστήμονας. Ισχυρίζονται ότι η προστασία των τροπικών δασών είναι
απλώς κάτι περισσότερο από ένα πράσινο τέχνασμα και υπερβολή οικολογικού
τύπου.

Κατηγορίες

Ωστόσο, επιστήμονες της δασοκομίας στη Βρετανία αντέδρασαν έντονα κατά των
Φίλιπ Στοτ και Πάτρικ Μουρ, κατηγορώντας τους ότι λένε ανοησίες και ότι είναι
«επιλεκτικοί στα στοιχεία». Οι επιτιθέμενοι αρνούνται να ανακαλέσουν και
τονίζουν ότι οι ωκεανοί ξεχειλίζουν από άγρια φύση συγκριτικά με τα δάση και
ότι εκεί είναι πιθανότερο να φιλοξενούνται τρόποι θεραπείας για το AIDS ή τις
διάφορες μορφές καρκίνου. Ο δρ Μουρ και ο καθηγητής Στοτ υποστηρίζουν ότι τα
υλοτομημένα τροπικά δάση αποκαθίστανται ταχύτατα. «Όποιος επισκέφθηκε τη
ζούγκλα, γνωρίζει ότι, αν θέλει να ζήσει εκεί, καλύτερα να εφοδιαστεί με
μερικά μεγάλα τσεκούρια» ανέφεραν χθες σε δηλώσεις τους στη «Νιου Γιόρκ Ποστ».

Ο δρ Μουρ, ιδρυτικό μέλος της Γκρίνπις και ο καθηγητής Στοτ, Ασιατικών και
Αφρικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, πιστεύουν ότι ακόμη κι αν
εξαφανίζονταν περιοχές όπως αυτή του Αμαζονίου, αυτό δεν θα επηρέαζε ιδιαίτερα
το ευρύτερο πλαίσιο των πραγμάτων. «Στους όρους του παγκόσμιου συστήματος, τα
τροπικά δάση είναι άσχετα. Οι καιρικές συνθήκες παγκοσμίως εξαρτώνται από τους
ωκεανούς» είπε ο Στοτ. Ο ίδιος και ο Μουρ «πέταξαν» σε ένα μεγάλο μέρος της
τροπικής Αμαζονίας και σήμερα ισχυρίζονται ότι τόσο οι δημοσιότητες όσο και οι
οικολογικές οργανώσεις υπερβάλλουν όταν αναφέρονται στην καταστροφή που έχει
συντελεσθεί στον Αμαζόνιο: «Ανακαλύψαμε ότι το 90% της έκτασης είναι ανέπαφο».

Ο Αμαζόνιος

Οι αντίπαλοί τους απαντούν ότι το ποσοστό είναι λάθος και ότι το δάσος που
αναπαράχθηκε σε εκτάσεις που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αποψιλώθηκαν ήταν
πολύ διαφορετικό από την πρωτογενή ζούγκλα που χάθηκε. Ο καθηγητής Μέλβιν
Κάνελ του Ινστιτούτου Χερσαίας Οικολογίας στο Κέιμπριτζσάιρ, αντιπαραθέτει ότι
περίπου 10 εκατομμύρια στρέμματα τροπικού δάσους χάνονται ετησίως σε όλο τον
κόσμο. Στον Αμαζόνιο, η απώλεια υπολογίζεται σε 5 εκατομμύρια στρέμματα. Ο κ.
Κάνελ πρόσθεσε ότι, αν χαθεί ολόκληρο το τροπικό δάσος της Αμαζονίας, αυτό
ενδεχομένως να σημάνει αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή μέχρι 2 βαθμούς
Κελσίου και μείωση της βροχόπτωσης κατά το ένα τρίτο. Περισσότερο
συμβιβαστικός, ο δρ Στίβεν Τζένινγκς του Ινστιτούτου Δασοκομίας του
Πανεπιστημίου της Οξφόρδης τονίζει ότι, ενώ διαφωνεί με το «βαρύ κατηγορώ» των
Στοτ και Μουρ, κατανοεί τους λόγους για τους οποίους έδρασαν έτσι.

Πολλοί ειδικοί, είπε, αισθάνονται ότι η εκστρατεία για την προστασία των
τροπικών δασών απέφερε υψηλή χρηματοδότηση με το κόστος να βαραίνει άλλους
σημαντικούς τομείς που δεν έτυχαν της ίδιας προβολής.