Συζήτησαν με θέμα «Ορθοδοξία και ορθολογισμός»

Την ώρα του συλλαλητηρίου του κ. Χριστόδουλου στη Θεσσαλονίκη επέλεξε ο ΟΠΕΚ
Πειραιά για τη διοργάνωση της συζήτησης με θέμα «Ορθοδοξία και ορθολογισμός».
Σε ένα πυκνό ακροατήριο 600 ατόμων, ο Στέλιος Ράμφος, ο Στέφανος Μάνος και ο
Γιώργος Παπανδρέου κατέληξαν από διαφορετικούς δρόμους στα ίδια μονοπάτια,
αυτά του εκσυγχρονισμού.

Ο Στ. Ράμφος

Ο συγγραφέας Στέλιος Ράμφος ανέπτυξε και ανέλυσε την ιστορική διαδρομή της
Ορθοδοξίας, σε μια προσπάθεια να απαντήσει στο ερώτημα «κατά πόσον χωρεί η
λογική στην Ορθοδοξία».

Όπως είπε, «το ερώτημα έχει μια επικαιρότητα, υπό την έννοια ότι με τα
πρόσφατα γεγονότα πολλοί ­ και δικαίως ­ ενδέχεται να σκεφθούν ότι πρόκειται
για δυο πράγματα ασυμβίβαστα…

Και ομολογώ ότι δεν θα έχουν οπωσδήποτε και υποχρεωτικά άδικο, διότι φαινόμενα
τέτοια όντως γνωρίσαμε και εν πάση περιπτώσει εκείνο το οποίο μένει είναι τα
εκτιμήσουμε σωστά». Και υπογράμμισε τη σημασία «της σύνθεσης Ελληνισμού και
Χριστιανισμού, η οποία αποτέλεσε το θεμέλιο πλέον ενός πολιτισμού, ο οποίος
για χίλια χρόνια υπήρξε κραταιός και ανεξαρτήτως των χιλίων αυτών ετών υπάρχει
ακόμη και σήμερα με την αξία και με το βάθος του».

Ο Στ. Μάνος

Ο Στέφανος Μάνος των Φιλελευθέρων επανέλαβε τις απόψεις του και τόνισε ότι «ο
εθνικισμός αποτελεί απειλή για την ειρήνη, την ελευθερία και τα ανθρώπινα
δικαιώματα.

Οι θρησκευτικοί διαχωρισμοί απειλούν την ελευθερία και την ανθρώπινη
αξιοπρέπεια.

Ως πολίτες της Ελλάδας, πολίτες της Ευρώπης, αλλά και ως πολίτες του κόσμου ­
διότι κι εμείς οι Έλληνες είμαστε πολίτες του κόσμου ­ πρέπει να θέλουμε να
δημιουργηθούν σε όλα τα μέρη της γης προϋποθέσεις συμμετοχής σε δημοκρατικές
κοινωνίες, άσχετα από την καταγωγή, την εθνικότητα, το θρήσκευμα, το χρώμα ή
το φύλο».

Ο Γ. Παπανδρέου

Ο Γιώργος Παπανδρέου, εκ των κυβερνητικών στελεχών που και προεκλογικά είχε
ταχθεί κατά της υποχρεωτικής αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες,
ανέφερε πως «προσωπικά είναι αδύνατον να κατανοήσω ότι η αναγραφή σημαίνει ότι
μπορεί να έχει σχέση με τη διατήρηση μιας παράδοσης ή να ταυτίσω εγώ την
παράδοση με το όποιο δικό μου πιστεύω, τις όποιες δικές μου αρχές με την
αναγραφή σε μια ταυτότητα, σε ένα πλαστικό, γραφειοκρατικής χρήσης έγγραφο.

Ελάχιστα, πιστεύω, μπορεί μια τόσο πλούσια παράδοση να χωρέσει σε μια τέτοια
γραφειοκρατική διαδικασία».