Στο κράτος και χωρίς το 51%

Την προοπτική πώλησης στον ιδιωτικό τομέα της πλειοψηφίας των μετοχών των
λεγόμενων στρατηγικής σημασίας δημοσίων επιχειρήσεων άφησε ανοιχτή χθες ο
υπουργός Εθνικής Οικονομίας κ. Γιάννος Παπαντωνίου.

«Η κυβέρνηση δεν θεωρεί ότι το 51% είναι απαραίτητο για να διατηρήσει τον
έλεγχο στις στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις», είπε, απαντώντας σε σχετική
ερώτηση, σε συνέντευξη Τύπου. Πρόσθεσε δε ότι το θέμα θα εξετάζεται κατά
περίπτωση. Η προοπτική αυτή αφορά κατ’ αρχήν τις περιπτώσεις του ΟΤΕ και της
Ολυμπιακής Αεροπορίας, αλλά μελλοντικά δεν αποκλείεται να ισχύσει και σε άλλες
ΔΕΚΟ. Ο κ. Παπαντωνίου δεν διευκρίνισε χθες με ποιο τρόπο θα διατηρηθεί ο
έλεγχος των εν λόγω ΔΕΚΟ από το Δημόσιο, τη στιγμή που το 51% των μετοχών θα
ελέγχεται από ιδιώτες.

Παρανόηση

Γιάννος Παπαντωνίου. Δεν θέλουμε να πουλήσουμε όσο-όσο, τόνισε. Επίσης είπε ότι δεν μπορεί να δοθεί ακριβής χρόνος ιδιωτικοποίησης

Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας έδωσε χθες στη δημοσιότητα κατάλογο 18
επιχειρήσεων, που προγραμματίζει να ιδιωτικοποιήσει ή να μετοχοποιήσει το
κράτος στους επόμενους 12 μήνες, δηλαδή έως το καλοκαίρι του 2001. Χαρακτήρισε
μάλιστα ως παρανόηση την ερμηνεία που δόθηκε σε προηγούμενες δηλώσεις του ότι
το πρόγραμμα καθυστερεί κατά 6 μήνες. Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ωστόσο, δεν
θέλησε να δώσει. Ο ίδιος εξήγησε ότι «δεν μπορεί να δοθεί ακριβής χρόνος
ιδιωτικοποίησης», διότι όλα εξαρτώνται από τις συνθήκες που θα επικρατούν στην
αγορά, την πορεία της διαπραγμάτευσης κ.λπ. Εμείς, είπε, δεν θέλουμε να
πουλήσουμε όσο-όσο, αλλά προσέχουμε την αξιοπιστία των αγοραστών, τους όρους
πώλησης, τις εγγυήσεις και τα επιχειρησιακά σχέδια. Δεν επιλέγουμε, δηλαδή,
την τριτοκοσμική φιλοσοφία των ιδιωτικοποιήσεων, αλλά την ευρωπαϊκή,
υποστήριξε ο κ. Παπαντωνίου.

Συμφέροντα

Μάλιστα, ο κ. Παπαντωνίου έκανε λόγο για πιέσεις που ασκούνται από κύκλους
συμφερόντων προκειμένου να επισπευσθούν οι ιδιωτικοποιήσεις. Πίσω από τις
πιέσεις αυτές, είπε, κρύβονται συμφέροντα, τα οποία θέλουν να γίνουν οι
ιδιωτικοποιήσεις με δυσμενείς για το Δημόσιο όρους.

Εξάλλου, ο κ. Παπαντωνίου άσκησε επίθεση στον κ. Κ. Μητσοτάκη για όσα δήλωσε
περί Εμπορικής Τράπεζας, λέγοντας ότι λειτούργησε ως Κασσάνδρα που
διαψεύσθηκε.

Πάντως, αντίθετα με ότι είπε χθες ο κ. Παπαντωνίου, το πρόγραμμα σύγκλισης του
περασμένου Δεκεμβρίου, το οποίο είχε υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περιείχε
πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα κατά μήνα. Προφανώς,
το υπουργείο έχει τώρα διαφορετική προσέγγιση και προτιμά να αναφέρεται σε
πλαίσιο χρονοδιαγράμματος, όπως το 12μηνο, και όχι σε κάτι πιο συγκεκριμένο.

Προσδοκώμενο 1 τρισ.

Τα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις το 2000 θα υπερβούν το 1 τρισ. δρχ., σύμφωνα με
όσα είπε ο κ. Παπαντωνίου, παρά τη μετάθεση για αργότερα ορισμένων από αυτές.
Στα έσοδα αυτά συνυπολογίζει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας τα προέσοδα από την
τιτλοποίηση εσόδων διαφόρων δημοσίων οργανισμών, όπως τα Κρατικά Λαχεία, το
Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων κ.ά.

Τα επόμενα βήματα

Στις 18 επιχειρήσεις που περιλαμβάνει ο κατάλογος ενδέχεται να προστεθούν
τουλάχιστον 2 ακόμη. Ο κ. Παπαντωνίου είπε ότι μετά την πώληση της Εμπορικής,
εξετάζεται η προοπτική μετοχοποίησης ή ιδιωτικοποίησης και της Γενικής
Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Για τα δύο αυτά πιστωτικά
ιδρύματα, σημείωσε, αναμένει τις εισηγήσεις των συναρμόδιων υπουργών Άμυνας κ.
Ά. Τσοχατζόπουλου και Μεταφορών κ. Χρ. Βερελή. Ο ίδιος, ωστόσο, υποστήριξε
χθες ότι με τις 18 μετοχοποιήσεις του καταλόγου «κλείνει ένας πολύ μεγάλος
κύκλος». Στη συνέχεια, πρόσθεσε, θα εξετάζονται κατά περίπτωση διάφορα θέματα,
αλλά «η γενική μου εκτίμηση είναι ότι ο κύριος όγκος των παρεμβάσεων είναι αυτός».

Ικανοποιημένος ο υπουργός, αλλά η μετοχή της Εμπορικής σε πτώση

Μειώθηκε χθες η τιμή της μετοχής της Εμπορικής, αμέσως μόλις έγινε γνωστό από
τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας κ. Γιάννο Παπαντωνίου ότι η τιμή πώλησης του
6,7% των μετοχών της τράπεζας στην Credit Agricole ήταν 94 δισ. δραχμές, ποσό
που αντιστοιχεί σε 16.450 δραχμές ανά μετοχή. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός
ότι πριν από την ανακοίνωση του τελικού τιμήματος, η τιμή της μετοχής στη
χθεσινή συνεδρίαση έφθασε ακόμη και τις 19.185 δραχμές, για να μειωθεί αμέσως
μετά στις 17.810 δραχμές και να «κλείσει» στις 17.875 δραχμές, σημειώνοντας
μείωση της τάξεως του 4,08%.

Η χρηματιστηριακή αγορά απάντησε κατ’ αυτόν τον τρόπο αρνητικά στις εξελίξεις
των ημερών, ιδιαίτερα μετά τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί τις
τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με τις οποίες η τελική τιμή πώλησης είχε
διαμορφωθεί άνω των 17.000 δραχμών, λαμβάνοντας υπόψη τον μέσο όρο των
τελευταίων 30 ημερών, με ένα discount της τάξεως περίπου του 10%. Τελικώς,
όμως, αποδείχθηκε ότι για την εξαγωγή του τελικού τιμήματος, υπόψη ελήφθη η
τιμή των τριών τελευταίων ημερών, γεγονός το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να
διαμορφωθεί στα επίπεδα των 16.450 δραχμών. Ερωτήματα τέθηκαν επίσης από
παράγοντες της αγοράς και σε ό,τι αφορά τον χρονικό προσδιορισμό της
συνεργασίας, καθώς και για την τύχη του 6,7% των μετοχών που πωλούνται τώρα
στην Credit Agricole, σε περίπτωση που τελικώς οι Γάλλοι αποφασίσουν να
αποχωρήσουν, μετά την παρέλευση της πενταετίας, που έχει ορισθεί ως καταρχήν
χρονικό όριο ισχύος της συνεργασίας.

Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, πάντως, δήλωσε εξαιρετικά ικανοποιημένος από
την πορεία του θέματος της Εμπορικής, χαρακτηρίζοντάς το μάλιστα και ως
«υπόδειγμα» ανάλογων προγραμμάτων που θα ακολουθήσουν. Επίσης, χαρακτήρισε
τους όρους της συμφωνίας εξαιρετικά συμφέροντες και ότι αποτελούν
πιστοποιητικό υγείας για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Παράλληλα, ξεκαθάρισε
ότι σε περίπτωση που το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών
και Δανείων, τα οποία διαθέτουν σήμερα περίπου το 11,5% των μετοχών της
Εμπορικής, αποφασίσουν να το πουλήσουν, τότε η Credit Agricole θα έχει τον
πρώτο λόγο.

Στο μεταξύ, η διοίκηση της Εμπορικής ετοιμάζεται να δώσει αύριο στη
δημοσιότητα λεπτομέρειες, σχετικά με το θέμα της συμφωνίας με την Credit
Agricole, κατά τη διάρκεια της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης των μετόχων της.
Παράλληλα, σήμερα το μεσημέρι, θα συγκληθεί το Διοικητικό Συμβούλιο της
τράπεζας, προκειμένου να εγκρίνει το τελικό αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων.