Επιχείρηση «εντοπισμός τρομοκρατών»

Δεν χρειάζεται κανείς να είναι ο…Τζέιμς Μπόντ
για να αντιληφθεί ότι οι Αμερικανοί είναι σχεδόν παρανοϊκοί με τη συγκέντρωση
πληροφοριών. Θεωρούν ότι οι πληροφορίες και η σωστή ανάλυσή τους είναι το
κύριο όπλο ενός σύγχρονου κράτους έναντι παντός κινδύνου.

Στις 6-6.30 κάθε πρωί ο εκάστοτε Αμερικανός Πρόεδρος πριν κάνει οτιδήποτε
άλλο διαβάζει ένα σημείωμα προερχόμενο εκ των μυστικών υπηρεσιών με τις
εξελίξεις και τις εκτιμήσεις για όλα τα «καυτά σημεία» του πλανήτη.

Σημείωμα που προέρχεται από τη γνωστή σε όλους μας CIA αλλά και 12 (!)
άλλες υπηρεσίες πληροφοριών. Την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (NSA), την
υπηρεσία πληροφοριών του υπουργείου Άμυνας, του Στρατού, του Ναυτικού, της
Αεροπορίας, των πεζοναυτών, του υπουργείου Οικονομικών, του υπουργείου
Ενέργειας, την υπηρεσία εικόνων και χαρτών ­ και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Δηλαδή, μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους που δεν κάνουν τίποτε άλλο
από το να συλλέγουν, να ταξινομούν και να αναλύουν πληροφορίες που έρχονται
από όλο τον κόσμο: δορυφορικές φωτογραφίες, υπομνήματα κατασκόπων και
πληροφοριοδοτών, πληροφορίες οικονομικών συναλλαγών και υποκλοπές
τηλεπικοινωνιών ­ μόνο μέσα στην Αμερική υπάρχουν αυτή τη στιγμή 14.000
τηλέφωνα «υπόπτων» που παρακολουθούνται νύχτα – μέρα με την έγκριση του
υπουργείου Δικαιοσύνης!

Είναι σαφές ότι πρόκειται για μία κολοσσιαία
επιχείρηση με προϋπολογισμό δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων ­ το 1998 ο
προϋπολογισμός της λεγόμενης «κοινότητας πληροφοριών» (Intelligence Community)
προσέγγιζε τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή πάνω από 10 τρισεκατομμύρια
δραχμές!

Παρ’ όλα αυτά, οι ΗΠΑ με αυτόν τον τεράστιο μηχανισμό έκαναν να συλλάβουν
τον «Γιουναμπόμπερ», τον Αμερικανό τρομοκράτη από το Τέξας που δρούσε
ουσιαστικά μόνος του, στέλνοντας βόμβες μέσω του ταχυδρομείου, 18 ολόκληρα
χρόνια. Και τον συνέλαβαν μόνο αφού τον… κατέδωσε ο αδελφός του.

Αυτό δεν σημαίνει πως η ελληνική αστυνομία δικαιολογείται που δεν έχει
κάνει καμία πρόοδο στο θέμα της 17 Νοέμβρη. Δείχνει όμως ότι ο εντοπισμός μιας
χούφτας ανθρώπων οι οποίοι δρουν 3-4 φορές τον χρόνο είναι εξαιρετικά δύσκολο
εγχείρημα. Όπως, όμως, μου ‘λεγε ένα μέλος της επιτροπής που συνέταξε για
λογαριασμό του Κογκρέσου την απαράδεκτη για την Ελλάδα έκθεση περί
τρομοκρατίας, η ελληνική Πολιτεία δεν έχει ακόμη πείσει τον μέσο Έλληνα ότι η
τρομοκρατία τον αφορά προσωπικά και ότι η εξάρθρωση τρομοκρατικών οργανώσεων
θα πρέπει να είναι και προσωπική του υπόθεση. Ψέματα;