ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ηθικό άλλοθι

Πολλές οι παρενέργειες από τον θάνατο του Άσαντ. Ανάμεσά τους, μια
απροσδόκητη: η ανάγκη να σταματήσει η ιδεολογική χρήση του Ολοκαυτώματος από
το Ισραήλ.

Δύο κόσμοι: η νεολαία της Ιερουσαλήμ δίπλα στους ραβίνους

«Η σημερινή κυβέρνηση του Έχουντ Μπαράκ μοιάζει να κατανοεί ότι το κράτος δεν
μπορεί να δικαιολογεί άλλο τον εαυτό του στην ίδια βάση. Τα μεγάλα μαρτύρια
του παρελθόντος, από τα οποία το σπουδαιότερο είναι ασφαλώς το Ολοκαύτωμα, δεν
μπορούν πλέον να χρησιμοποιούνται ως ηθικό άλλοθι του ισραηλινού κράτους, ούτε
η σιωνιστική υπόθεση μπορεί να έχει προτεραιότητα έναντι των αιτημάτων για ίση
πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Το Ισραήλ πρέπει να πάψει να βασίζεται στο
Ολοκαύτωμα. Με τον τρόπο αυτό, οι αντισημίτες θα χάσουν μέρος των
επιχειρημάτων τους. Δεν θα μπορούν πια να τροφοδοτούν την οπτική του τέρατος
με τις πραγματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το ισραηλινό
κράτος. Το Ισραήλ πρέπει να ξεπεράσει το σιωνιστικό του πεπρωμένο,
μετατρέποντάς το από εθνική και θρησκευτική υπόθεση σε υπόθεση δημοκρατική».

Αυτά έγραφε πρόσφατα ο έμπειρος Βρετανός δημοσιογράφος Τζων Λόυντ σε άρθρο του
στην καναδική «Globe and Mail», σχολιάζοντας απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου
του Ισραήλ να επιτραπεί τελικά σε μια οικογένεια Παλαιστινίων του Ισραήλ να
αγοράσουν γη σε έναν εβραϊκό οικισμό. Λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση του
άρθρου του, ο Λόυντ έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον γενικό πρόξενο του Ισραήλ στο
Τορόντο, ο οποίος χαρακτήρισε το άρθρο του «αντισημιτικό» και του ζήτησε να
επανορθώσει. Όπως είναι φυσικό, ο δημοσιογράφος τον έστειλε στο διάβολο, οπότε
ο πρόξενος προέβαλε ανάλογη απαίτηση στον διευθυντή της εφημερίδας.

Ύστερα ήλθε ένα νέο τηλεφώνημα, αυτή τη φορά από τον εκπρόσωπο της Επιτροπής
καναδο-ισραηλινής φιλίας, που ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο άρθρο επιρρίπτει
την ευθύνη στους εβραίους για όσα έχουν υποστεί. Τη σκυτάλη πήρε στη συνέχεια
η «Canadian Jewish News», γράφοντας ότι αποκαλύφθηκε επιτέλους το πραγματικό,
αντισημιτικό πρόσωπο του Λόυντ. Έκπληκτος παρακολουθούσε ο δημοσιογράφος αυτή
την επίθεση. Και ηρέμησε μόνο όταν ήλθε σε επαφή με τον ισραηλινό ιστορικό Αβί
Σλαΐμ, συγγραφέα του βιβλίου «Το Σιδηρούν Τείχος», ο οποίος του είπε ότι
ανάλογες επιθέσεις από τους συμπατριώτες του έχει δεχθεί και ο ίδιος. Χωρίς να
υποχωρήσει ποτέ.

Ο σιωνισμός, όπως όλα τα εθνικά κινήματα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ηθικό ή
συναισθηματικό όπλο εναντίον αληθινών ή φανταστικών εχθρών, σημειώνει ο Τζων
Λόυντ στο «Νιου Στέιτσμαν». Τα διδάγματα του Ολοκαυτώματος δεν έχουν ακόμη
αφομοιωθεί από τους μη εβραίους. Η μνήμη αυτής της τραγωδίας, όμως, δεν μπορεί
να αποτελεί τον φρουρό που απαγορεύει κάθε συζήτηση για τη συμπεριφορά του
Ισραήλ. Ούτε νομιμοποιεί τον κάθε Ισραηλινό διπλωμάτη να αποφασίζει ποιος
είναι αντισημίτης και ποιος όχι. Η εξαφάνιση από το προσκήνιο βετεράνων ηγετών
όπως ο Χασάν του Μαρόκου, ο Χουσεΐν και ο Άσαντ ανοίγει μια νέα εποχή στον
αραβικό κόσμο. Καιρός να κάνει και το Ισραήλ την αυτοκριτική του. Και να
γυρίσει σελίδα.