30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΟΥΜΠΟΣ


ΝΕΟΣ ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στον Βόλο το 1948
ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.
ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Κάποια κυριακάτικα απομεσήμερα.
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ευτυχώς, ακόμη.
ΔΙΔΑΣΚΕΙ: Πρώτα τον σεβασμό στον άνθρωπο.
ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ: Και θα συνεχίσει, ελπίζει…
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Τους γονείς του, κάποιους άξιους δασκάλους.
ΘΑ ΗΘΕΛΕ: Περισσότερο χρόνο για καλή μουσική και αγαπημένα βιβλία.
Φιλοδοξεί να οδηγήσει το ανώτατο πνευματικό ίδρυμα, του οποίου ανέλαβε το
τιμόνι, σε ήρεμα νερά, «που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για δημιουργικό έργο».
Ο καθηγητής Νικόλαος Ζούμπος θέτει ως βασικές προτεραιότητες τον διάλογο, τη
συμμετοχή πολλών στα κοινά του Πανεπιστημίου καθώς και τη βελτίωση της
καθημερινότητας στον χώρο της εργασίας.
ΕΡ.: Το Πανεπιστήμιο της Πάτρας;
ΑΠ.: Στην κορυφή των ιδρυμάτων της χώρας, αλλά πάντα υπάρχουν και ψηλότερες
κορυφές.
ΕΡ.: Ο νέος «τιμονιέρης»;
ΑΠ.: Φιλοδοξεί να το οδηγήσει σε ήρεμα νερά, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση
για δημιουργικό έργο.
ΕΡ.: Βασικές προτεραιότητες;
ΑΠ.: Διάλογος, συμμετοχή πολλών, βελτίωση της καθημερινότητας στον χώρο της
εργασίας.
ΕΡ.: Η εκπαίδευση «θεμέλιος λίθος» των κοινωνικών αλλαγών;
ΑΠ.: Σαφώς. Αλλά οι πραγματικές κοινωνικές αλλαγές «αμέτρητα λιθάρια πολλών
άξιων γενεών» απαιτούν.
ΕΡ.: Η εκπαίδευση στον 21ο αιώνα;
ΑΠ.: Στην ανατολή του τη βλέπω αμήχανη μπροστά στον όγκο της πληροφορίας. Το
ξεδιάλεγμα της χρήσιμης γνώσης, ιδού η μεγάλη πρόκληση.
ΕΡ.: Τα σοβαρά προβλήματα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης;
ΑΠ.: Το κυριότερο νομίζω ότι είναι τα προβλήματα που υπάρχουν στις
προηγούμενες βαθμίδες εκπαίδευσης, που καθορίζουν και προδιαγράφουν και την
πορεία της Τριτοβάθμιας.
ΕΡ.: Ποιος είναι ο πόθος σας για την Παιδεία;
ΑΠ.: Να βρει την πολύ δύσκολη στη σημερινή εποχή ισορροπία ανάμεσα στην
ανθρωπιστική κατεύθυνση και την αξιοποίηση της τεχνολογίας. Όσο για την
εκπαίδευση στη χώρα μας, ο μεγάλος μου πόθος είναι να πάψει να είναι «ποθητή»
η αναζήτηση «φώτων» στο εξωτερικό.
ΕΡ.: Γίνεται σοβαρή έρευνα στα ελληνικά Πανεπιστήμια;
ΑΠ.: Και βέβαια γίνεται. Και θα ήταν σοβαρότερη αν μας χαρακτήριζε περισσότερο
η συνέχεια και η συνέπεια. Ιδίως από τη μεριά της Πολιτείας.
ΕΡ.: Πώς θα χαρακτηρίζατε τον σημερινό φοιτητή;
ΑΠ.: Με εξαιρετικές δυνατότητες, που δυστυχώς συχνά «σκορπίζονται».
ΕΡ.: Η άποψή σας για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια;
ΑΠ.: Εκτός από την έντονη ιδεολογική μου αντίθεση, πιστεύω ότι θα είναι
επιζήμια για την εκπαίδευση στη χώρα.
ΕΡ.: Η διά βίου εκπαίδευση, πώς;
ΑΠ.: Θέλει συζήτηση το πώς… σίγουρα όμως όχι όπως όπως…
ΕΡ.: Η Ελλάδα στο κατώφλι του 21ου αιώνα;
ΑΠ.: Βρίσκεται συγκριτικά πάντα καλύτερα από ό,τι ήταν στο κατώφλι του
20ού. Από μας εξαρτάται η καλή συνέχεια. Είμαι, πάντως, αισιόδοξος.
ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί περισσότερο στη σύγχρονη Ελλάδα;
ΑΠ.: Η τάση απαξίωσης της δουλειάς των άλλων, η υπέρμετρη προβολή του «εγώ»
μας, η αδυναμία να χτίσουμε κάτι χωρίς να γκρεμίσουμε πρώτα εκείνο που έχτισαν
οι άλλοι…
ΕΡ.: Και τι σας κάνει υπερήφανο;
ΑΠ.: Η δυνατότητα που έχουμε να μεγαλουργήσουμε και το δείχνουμε όταν μπορούμε
να ξεπεράσουμε τα προηγούμενα…
ΕΡ.: Τι θα προτείνατε στον υπουργό Παιδείας;
ΑΠ.: Να αφουγκραστεί καλά και πολλούς, να σκύψει πάνω από τα λεγόμενα μικρά
καθημερινά θέματα… Τα μεγάλα έρχονται μόνα τους… αρκεί να δημιουργηθεί το
σωστό περιβάλλον για την επώασή τους…
ΕΡ.: Η Πάτρα μόνο θαλάσσια πύλη της Ελλάδας στη Δυτική Ευρώπη;
ΑΠ.: Η Πάτρα είναι πόλη με τεράστιες δυνατότητες. Ελπίζω το Πανεπιστήμιο να
βοηθήσει να αναδειχθούν.
ΕΡ.: Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας;
ΑΠ.: Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των κατοίκων της περιοχής, έχει πολλά
προσφέρει. Μένουν, όμως, και πολλά να γίνουν…
ΕΡ.: Κέντρο και περιφέρεια;
ΑΠ.: Θα προκαλέσω αν πω ότι σε πολλούς τομείς η πραγματική διαμάχη είναι
ανάμεσα στην ποσότητα του πρώτου και την ποιότητα της δεύτερης;
ΕΡ.: Βόλος και Πάτρα;
ΑΠ.: Πόλεις με σημαντικό παρελθόν και κοινά προβλήματα και αγωνίες για το
μέλλον. Προσωπικά έχω μοιράσει και συνεχίζω να μοιράζω τη ζωή μου ανάμεσά
τους…
ΕΡ.: Διοίκηση, έρευνα, διδασκαλία και ιατρική;
ΑΠ.: Με άξιους συνεργάτες, με υποστηρικτικό και με κατανόηση σύντροφο ζωής και
όταν υπάρχει πίστη σ’ αυτό που κάνεις είναι δυνατό να συνταιριαστούν όλα.
ΕΡ.: Πώς θα σκιαγραφούσατε τον εαυτό σας;
ΑΠ.: Δεν ήμουν ποτέ καλός στο σκίτσο… υπάρχουν άλλοι αρμοδιότεροι γι’ αυτό.
ΕΡ.: Πολιτική και Παιδεία;
ΑΠ.: Εθνική πολιτική στην Παιδεία. Όσο είναι ακόμα καιρός. Και πριν επιβληθεί
de facto η υπερατλαντική άποψη.













