ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ευτυχώς δεν θα πάω

Δεν περίμενα να νιώσω τόση χαρά που “ναυάγησε” τελικά το ταξίδι στην Αμερική.
Για να μου χορηγηθεί βίζα έπρεπε να δηλώσω στην αμερικανική πρεσβεία πως δεν
είμαι τρομοκράτης ­ λες κι αν ήμουν θα τους το έλεγα ­ και πως δεν διακινώ ή
χρησιμοποιώ ναρκωτικά ­ αν το έκανα, σ’ αυτούς θα το ομολογούσα. Κι όταν
παραλάμβανα το διαβατήριό μου, θα διαπίστωνα πως μέσα, εκτός από τη βίζα,
επισυνάπτουν σημείωμα με το οποίο με παρακινούν να καρφώσω τη 17Ν. Όποιος
δώσει τέτοιες πληροφορίες, εκτός από τα 2 εκατομμύρια δολάρια της επικήρυξης
που θα εισπράξει, η κυβέρνηση των ΗΠΑ του εξασφαλίζει ασφαλή μετεγκατάσταση
όχι μόνο στην Αμερική αλλά και σε όποια άλλη χώρα του κόσμου επιθυμεί. Ο
κωδικός επικοινωνίας και σε απλή αλλά και στην ηλεκτρονική διεύθυνση αρχίζει
με τη λέξη “HEROES”. Εύστοχη και εξαιρετικά αποτρεπτική για χαφιεδισμό
επιλογή.

Πάντως, τυχεροί όσοι δεν διαθέτουν πληροφορίες για τη 17Ν. Γιατί αυτοί που
τυχόν διαθέτουν τέτοιες πληροφορίες θα αντιμετωπίσουν το δίλημμα εάν πρέπει να
μετεγκατασταθούν ή όχι στις ΗΠΑ. Σε μία χώρα που οι ψυχοπαθείς θερίζουν τα
νήπια στα νηπιαγωγεία, οι στρατιώτες τους απεγκλωβίζονται στο Καλό Νερό με τα
τρακτέρ των αγροτών μας και θερίζουν αμάχους ­ παιδιά και γυναίκες ­ από
λάθος. Αυτή κι αν είναι καταδίκη. Διά βίου παραμονή σε μία κοινωνία στην οποία
ευδοκιμεί η πιο σκληρή μορφή βίας. Και καμία ασφάλεια απ’ αυτόν τον κίνδυνο
δεν παρέχεται…