ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ένοχες απολαύσεις

Το πραγματικό του όνομα είναι Μάρσαλ Μπρους Μάδερς, αλλά όλοι τον φωνάζουν
Έμινεμ. Και είναι ο πρώτος λευκός ράπερ που νίκησε τους μαύρους.

Λευκός ράπερ. Ο Έμινεμ, που συνελήφθη την Τρίτη με την κατηγορία της οπλοχρησίας, απεικονίζεται εδώ σε παλαιότερη συνέντευξη Τύπου

Πολλοί με λένε νεκρόφιλο και ρατσιστή. Και λοιπόν; Σιχαίνομαι τους γκέι, τους
σταρ της ποπ, κι ας ξετρελαίνουν την κορούλα μου, και κάτι αντιπαθητικούς
ηθοποιούς σαν τον Κρίστοφερ Ρηβς, που θέλει να τον λυπόμαστε. Δεν βλέπω τίποτε
κακό στη νεκροφιλία. Αν ένα ζώο μπορεί να πηδήξει ένα άλλο ψόφιο ζώο, γιατί να
μην μπορεί να κάνει το ίδιο κι ένας άνθρωπος; Δεν είμαστε τίποτε παραπάνω από
θηλαστικά. Και σε μερικούς από μας αρέσει να ανοίγουμε άλλους ανθρώπους σαν
πεπόνια. Τη γυναίκα μου, ας πούμε. Την παρακολουθούσα για καιρό την πουτάνα,
κι ήξερα πως με απατάει. Προχτές, την έπιασα έξω από ένα μπαρ να φιλιέται με
τον μπάρμαν. Εβγαλα το πιστόλι μου και του ‘ριξα, του αλήτη. Με πιάσανε, με
χώσαν στη φυλακή και τώρα μου λένε πως μπορεί να μου ρίξουν εννιά χρόνια. Δεν
το βλέπω. Θα με βγάλουν έξω οι θαυμαστές μου. Τα εκατομμύρια των θαυμαστών
μου. Αυτοί θα πληρώσουν και την αποζημίωση που ζητά η μάνα μου επειδή λέω σ’
ένα τραγούδι πως θα πηδιόμουν ευχαρίστως μαζί της για να αποκτήσω παιδί και
αδελφό ταυτόχρονα. Ο πρώτος μου δίσκος, «The Slim Shady LP», έχει πουλήσει
τρία εκατομμύρια κομμάτια. Κι ο δεύτερος, που μόλις κυκλοφόρησε, «The Marshall
Mathers LP», έσπασε όλα τα ρεκόρ: 1,7 εκατομμύρια κομμάτια μέσα σε μια
εβδομάδα! Στην Αμερική κέρδισε δύο Γκράμυ, στην Αγγλία έρχεται δεύτερος, στη
Γερμανία τρίτος. Σεξ, ντραγκς κι ανοιγμένα έντερα. Ενοχες απολαύσεις. Αυτά
έμαθα στις συνοικίες του Ντητρόιτ, όπου μεγάλωσα, αυτά διηγούμαι. Και οι νέοι
ακούνε ενθουσιασμένοι. Τους διαφθείρω; Δεν με ενδιαφέρει. Αυτό είναι πρόβλημα
των γονιών τους. Είμαι τρελός, ναι. Όχι όμως κλινικά τρελός. Μόνο
καλλιτεχνικά. Ο ψυχίατρός μου είναι το μικρόφωνο. Οποτε το παίρνω στα χέρια
είναι σαν να κάνω θεραπεία. Είμαι 27 χρόνων. Φυσικά και παίρνω ναρκωτικά.
Πράγματα που ελέγχω, όμως. Κρετίνος δεν είμαι, με το κρακ και την ηρωίνη δεν
παίζω. Στα τριάντα μου, θα έχω ήδη κλειστεί σε ένα γηροκομείο, κι όταν περνάνε
οι νοσοκόμες θα τους τσιμπάω τον κώλο και θα τραβάω μαλακία. Μέχρι τότε όμως
θα συνεχίσω να προκαλώ. Το είπε κι ο Δρ. Ντρη, ο άνθρωπος που με έριξε στη
δουλειά: «Ο Έμινεμ έπεσε από τον ουρανό για να προκαλεί τον κόσμο». Το μόνο
που με ανησυχεί είναι οι έπαινοι από διάφορους κριτικούς. Το «Νιούζουικ» με
χαρακτήρισε «την πιο επιβλητική φιγούρα σ’ ολόκληρη την ποπ μουσική». Ο
Ρόμπερτ Χίλμπερν των «Λος Αντζελες Τάιμς» με συνέκρινε με τον Ελβις Πρίσλεϋ,
αν είναι δυνατόν! Η «Ουάσιγκτον Ποστ» αποκάλεσε το τελευταίο μου άλμπουμ
«εξόχως ενοχλητικό, αλλά καθόλου κακό», ενώ η «Νταίηλυ Τέλεγκραφ» έγραψε ότι
«είναι εξωφρενικό, με την καλή έννοια του όρου». Μόνο κάτι αδελφές με βρίζουν,
αλλά τι περιμένεις απ’ αυτό το είδος των ανθρώπων;