Πιέζουν με λίστα 30 ονομάτων οι Αμερικανοί

Κατάλογο τριάντα τουλάχιστον ανθρώπων, για τους οποίους υποστηρίζουν ότι
έχουν ισχυρές ενδείξεις ανάμειξης σε τρομοκρατικές ενέργειες, διαθέτουν οι
Αμερικανοί ­ και πιέζουν τις ελληνικές αρχές για σύλληψή τους, προκειμένου να
συγκεντρωθούν τα απαραίτητα για την παραπομπή τους σε δίκη στοιχεία.

Η ελληνική πλευρά, ωστόσο, έχει επίσης μια «λίστα», με 15 όμως ονόματα,
ανθρώπων για τους οποίους υπάρχουν απλώς υποψίες ­ και δεν μπορούν να
δικαιολογήσουν τη σύλληψή τους.

Οι δύο «λίστες» και το τι μέλλει γενέσθαι με αυτούς που περιλαμβάνονται σε
αυτές έχουν αποτελέσει αιτία πολλαπλών τριβών μεταξύ Ελλήνων και Αμερικανών
αξιωματούχων. Για παράδειγμα, μετά την ανεύρεση του αίματος της 17Ν, στην
κατοικία του Γερμανού πρέσβη που εβλήθη πέρυσι, οι Αμερικανοί πιέζουν για
«αντιπαραβολή» του DNA του μέλους της οργάνωσης με το DNA των τριάντα και
πλέον υπόπτων της λίστας. Κάτι τέτοιο, όμως, απαγορεύεται από την ελληνική
νομοθεσία ­ οπότε οι Αμερικανοί πιέζουν για «παράκαμψη» της νομοθεσίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αρμόδιες ελληνικές αρχές έχουν κάνει κάποιες
απόπειρες τέτοιας αντιπαραβολής ­ εντός όμως της νομιμότητας ­, από τις οποίες
δεν προέκυψε κανένα επιβαρυντικό για τους «υπόπτους» στοιχείο. Εχοντας τον
κατάλογο των υπόπτων ανά χείρας, η αμερικανική πλευρά υποδεικνύει στην
ελληνική κυβέρνηση σειρά μέτρων, που κατά την άποψή της θα οδηγούσε σε
αποτελέσματα στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας ­ αποτελέσματα που δεν υπάρχουν
με ευθύνη της Αθήνας, όπως λένε οι Αμερικανοί.

Τα μέτρα

Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται, μεταξύ των άλλων, η πρόβλεψη για απαλλαγή όσων
τρομοκρατών μετανοούν και παρέχουν στοιχεία εις βάρος άλλων ­ άνθρωποι που στο
«ιταλικό μοντέλο» καταπολέμησης της τρομοκρατίας πήραν τον χαρακτηρισμό
ripentiti. Ακόμη, η δυνατότητα ενός μέλους της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας να
εισχωρεί σε τρομοκρατική οργάνωση, να μετέχει σε χτυπήματα, προκειμένου να
κερδίσει την εμπιστοσύνη, αλλά εν συνεχεία να μη διώκεται γι’ αυτά. Τα
δικαστήρια που θα δικάζουν τρομοκράτες να είναι ειδικά, δηλαδή να έχουν
δικαστές «αποκλειστικής αρμοδιότητας» και να μη διαθέτουν ενόρκους. Να
προβλέπεται αμοιβή για μάρτυρες που καταδίδουν τρομοκράτες. Να νομοθετηθεί ένα
πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων. Να υπάρχει η δυνατότητα ανεξάρτητης δράσης
ξένων αστυνομκών υπηρεσιών ­ και, εν προκειμένω, του FBI. Να διευρυνθεί ο
χρόνος κράτησης χωρίς παραπομπή και ο χρόνος προφυλάκισης για τους υπόπτους
τρομοκρατίας. Οι ανακρίσει σε υποθέσεις τρομοκρατίας να γίνονται από ειδικό
σώμα, στο οποίο θα παίζουν ενεργό ρόλο δικαστικοί. Ολα τα παραπάνω μέτρα, για
τα οποία πιέζουν οι Αμερικανοί την Αθήνα, προϋποθέτουν αλλαγές στο νομοθετικό
πλαίσιο ­ ένα μάλιστα, αυτό για το χρόνο προφυλάκισης, προσκρούει στο ίδιο το
Σύνταγμα της χώρας. Και η ελληνική κυβέρνηση έχει κατ’ επανάληψη διαμηνύσει
ότι δεν τίθεται θέμα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως ορίζονται από
το εσωτερικό και ευρωπαϊκό Δίκαιο, εν ονόματι της καταπολέμησης της
τρομοκρατίας. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, από όλες τις έως τώρα προσπάθειες δεν
έχει προκύψει κάποιο στοιχείο τόσο ισχυρό ώστε να δικαιολογεί σύλληψη ή
συλλήψεις ­ αν και οι Αμερικανοί υποστηρίζουν ακόμη και δημόσια (διά του
αρχηγού του FBI κ. Σίαν) πως αυτό που οφείλει να κάνει η Ελλάδα είναι πολύ
απλό: «συλλήψεις, διώξεις, δίκες». Ωστόσο, πληροφορίες αναφέρουν ότι η
«γραμμή» που επικρατεί από χθες το πρωί στις αρμόδιες αρχές, εκ μέρους της
κυβέρνησης, είναι «κάντε κάτι τώρα, διότι κινδυνεύει το κύρος της χώρας».

Το μνημόνιο

Στο μεταξύ, σε «αίσιο» τέλος φαίνεται να οδηγείται η υπόθεση του περίφημου
μνημονίου Ηνωμένων Πολιτειών – Ελλάδος για την αστυνομική συνεργασία. Οι
Αμερικανοί φέρονται να αποδέχθηκαν ότι εκ μέρους της Ουάσιγκτον θα υπογράψει η
Αμερικανίδα υπουργός Δικαιοσύνης κ. Ρίνο, και εκ μέρους της Αθήνας ο κ.
Χρυσοχοΐδης. Παρ’ όλα αυτά, προβάλλονται κάποια γραφειοκρατικά εμπόδια, αλλά
εκτίμηση της κυβέρνησης είναι πως, το επόμενο δίμηνο, θα μπορούσε να υπάρξει η
υπογραφή.