ΔΡΟΜΟΙ

Εμπνευσμένοι…

… από το Βιάγκρα, οι επιστήμονες βιάζονται να αποκαλύψουν τα μυστήρια της
γυναικείας σεξουαλικής επιθυμίας. Όμως, οι απαντήσεις που δίνουν στα ερωτήματα
που βρίσκουν μπροστά τους, δεν φαίνονται ικανές να ρίξουν περισσότερο φως στο
θολό τοπίο της κρεβατοκάμαρας: η γυναικεία σεξουαλικότητα παραμένει εκείνη η
«σκοτεινή ήπειρος» της ψυχής, όπως την είχε δει ο Σίγκμουντ Φρόυντ. Να
ξεκινάει κανείς από το ανδρικό πρότυπο για να ερμηνεύσει το γυναικείο, είναι
λάθος, λέει το Ινστιτούτο Κίνσεϊ σε έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό
«Newsweek». Η γυναικεία ικανοποίηση είναι πολύ πιο σύνθετη και δύσκολη από την
ανδρική ­ εξαρτάται τόσο από την υγεία της σχέσης όσο και από τη μαγεία του
οργασμού.

Ερεθισμένοι…

… από τις επιδόσεις του Βιάγκρα και με την ιδέα πως η επιτυχία που είχε
στους άνδρες μπορεί να επαναληφθεί και στις γυναίκες, οι επιστήμονες
επιδίδονται σε νέους σεξουαλικούς πειραματισμούς μαζί με δεκάδες
φαρμακοβιομηχανίες, ανάμεσά τους και η Pfizer. Μα εκείνο που διαπιστώνουν κάθε
τόσο, είναι πως βρίσκονται μπροστά σε μια «ανεξερεύνητη χώρα»: η γυναικεία
ανατομία είναι ένα αχαρτογράφητο τοπίο. Το επεισόδιο, στο Πανεπιστήμιο της
Βοστώνης. Η καθηγήτρια στέκεται μπροστά σε μια φοιτήτρια. «Πόσο μεγάλη είναι η
κλειτορίδα;» τη ρωτάει. Εκείνη την κοιτάει σαστισμένη. «Πόσο λες; Έναν πόντο,
δέκα πόντους;» Μια τεταρτοετής φοιτήτρια θα έπρεπε να γνωρίζει τη φαινομενικά
απλή απάντηση. «Δεν μπορεί να είναι τόσο μεγάλη», ψελλίζει. Και όμως, μπορεί.
«Να την, εδώ είναι!» λέει η καθηγήτρια βάζοντας το δάχτυλό της πάνω σε ένα
ανατομικό σχέδιο. «Ω! Σας ευχαριστώ!» λέει η φοιτήτρια.

Η ειρωνεία…

… είναι πως πολλοί επιστήμονες, με τα φάρμακά τους και τις έρευνές τους για
τη γυναικεία σεξουαλικότητα, μοιάζουν να διχοτομούν την τρίχα του εφηβαίου.
Γιατί θέλουν να «θεραπεύσουν» μια κατάσταση για την οποία ελάχιστα γνωρίζουν.
Το ερώτημα γιατί οι γυναίκες έχουν οργασμό δεν έχει ακόμη απαντηθεί οριστικά.
Αντίθετα με τον ανδρικό, ο γυναικείος οργασμός δεν φαίνεται απαραίτητος για
την αναπαραγωγή. Στην κλασική απάντησή του, το 1979, ο ανθρωπολόγος Ντον
Σάιμονς έλεγε πως ο γυναικείος οργασμός είναι ένα υποπροϊόν της δαρβινικής
εξέλιξης, όπως οι ανδρικές θηλές: η εξέλιξη δεν είχε λόγους να αποκλείσει από
το «πάρτι» το ένα από τα δύο φύλα. Άλλοι ανθρωπολόγοι υποστήριξαν ότι ο
οργασμός διευκολύνει τη γονιμοποίηση ­ μολονότι η φύση δεν έχει προβλέψει όλες
οι γυναίκες να φτάνουν σε οργασμό στη διάρκεια της συνουσίας. Κάποιοι μάλιστα
έφτασαν στο σημείο να πουν πως οι γυναίκες φτάνουν ευκολότερα σε οργασμό, όταν
υπάρχει «γονιδιακή έλξη» με τους συντρόφους τους.

Οι «ερμηνείες»…

… είναι τόσες πολλές, που μπορεί να διαλέξει κανείς όποια θέλει. Το ίδιο
πολλοί είναι και οι πειραματισμοί της νέας σεξολογικής επιστήμης στο
εργαστήριο, που προσπαθεί επίμονα να ξεδιπλώσει τις πιο κρυφές και τρυφερές
πτυχές από σάρκα και μύες και να ρίξει φως στα σκοτάδια της κρεβατοκάμαρας.
Όμως, το βέβαιο είναι πως τα μυστήριά της δεν πρόκειται να λυθούν μέσα σε μια
νύχτα.