ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Επικίνδυνοι οι ρωσικοί πυρηνικοί σταθμοί

Πυρηνική καταστροφή. Το φάντασμα του Τσερνόμπιλ πλανιέται και πάλι πάνω από τη Ρωσία

Δεκατέσσερα χρόνια μετά την καταστροφή του Τσερνόμπιλ, ποιο είναι άραγε το
επίπεδο ασφαλείας των πυρηνικών σταθμών στη Ρωσία; Δύο υπομνήματα, το ένα του
ρωσικού υπουργείου Ατομικής Ενέργειας (Minatom), το άλλο της Επιθεώρησης
Πυρηνικού Τομέα (Gosatomnadzor), αποσπάσματα των οποίων δημοσιεύτηκαν στις 11
Μαΐου στη ρωσική εφημερίδα «Ιζβέστια», αναφέρουν για το 1999 «840 περιπτώσεις
παραβιάσεων των προδιαγραφών και των κανονισμών στη χρήση της πυρηνικής
ενέργειας». Οι απολογισμοί αυτοί, οι οποίοι δημοσιοποιήθηκαν φέτος για πρώτη
φορά, συζητήθηκαν τον Μάρτιο στο Minatom παρουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν. Τα
ντοκουμέντα αυτά, τα οποία έστειλαν στην «Ιζβέστια» οικολόγοι, είναι
ανησυχητικά. Οι εμπειρογνώμονες εξηγούν σ’ αυτά ότι «η ήδη οικτρή κατάσταση
επιδεινώνεται από τη φθορά των υλικών, την έλλειψη αξιοπιστίας τους». Έτσι,
«10 από τους 29 ρωσικούς πυρηνικούς σταθμούς είναι πρώτης γενιάς, δηλαδή δεν
ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές ασφαλείας που ισχύουν σήμερα».

«Παρά το γεγονός αυτό, συνεχίζονται οι κατασκευές βάσει σχεδίων ξεπερασμένων
και εν δυνάμει επικίνδυνων. Αυτό ισχύει για τον πυρηνικό σταθμό του Κουρσκ
(536 χλμ. νοτίως της Μόσχας), του Καλίνιν (167 χλμ. βορειοδυτικά της Μόσχας)
και του Ροστόβ (1.226 χλμ. νοτίως της Μόσχας). Το 1999 καταγράφηκαν 90
περιπτώσεις παραβίασης των προδιαγραφών ασφαλείας και ακολούθησαν έρευνες
στους σταθμούς (…). Από τους ελέγχους, αποκαλύφθηκαν σημαντικές ανεπάρκειες,
ιδιαίτερα στο μέταλλο των αγωγών. Ο κίνδυνος είναι να σχηματισθούν ρωγμές στις
ενώσεις των αγωγών». Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με την «Ιζβέστια», ότι «αν συμβεί
ένα δυστύχημα, τίποτε δεν θα μπορέσει να σταματήσει τη διαρροή της
ραδιενέργειας».

Το 1999, το ρεκόρ με 21 δηλωμένα επεισόδια είχε ο πυρηνικός σταθμός του
Κουρσκ. Ακολουθεί του Σμολένσκ (419 χλμ. δυτικά της Μόσχας) με 16 επεισόδια,
του Νοβοβορονέι (587 χλμ. νοτιοανατολικά της Μόσχας) με 15· τέλος, 10
επεισόδια καταγράφηκαν στον πυρηνικό σταθμό της Χερσονήσου Κόλα (1.979 χλμ.
βορείως της Μόσχας.

Η Ρωσία έχει πάντως υπογράψει συμφωνίες με τις χώρες της Ομάδας των Επτά (G7),
των πλουσιότερων βιομηχανικών κρατών, οι οποίες προβλέπουν μακροπρόθεσμα το
κλείσιμο των αντιδραστήρων της πρώτης γενιάς, δηλαδή των αντιδραστήρων με
γραφίτη του τύπου RBMK, όπως εκείνος που εξερράγη στις 26 Απριλίου του 1986
στο Τσερνόμπιλ.

«Η Δύση, τρομαγμένη από την καταστροφή του Τσερνόμπιλ, χορηγεί διαρκώς
κεφάλαια στη Ρωσία, ώστε τα προβλήματα αυτά να ελεγχθούν ή ορισμένοι
αντιδραστήρες να κλείσουν», υπενθυμίζει η εφημερίδα. Ωστόσο, γράφουν οι
δημοσιογράφοι της «Ιζβέστια», οι άδειες εκμετάλλευσης που εκδίδει η
Gosatomnadzor δεν λαμβάνουν υπόψη τις προδιαγραφές που ισχύουν σε όλο τον
υπόλοιπο κόσμο. Συντονιστής της οικολογικής οργάνωσης Εκοντεφάνς, ο Βλαντίμιρ
Σλίβακ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: «Κανένας από τους πυρηνικούς σταθμούς
που λειτουργούν σήμερα στη Ρωσία δεν έχει άδεια σύμφωνη με τους διεθνείς
κανονισμούς ασφαλείας, κατά συνέπεια κανένας δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής».