[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όταν ανέκυψε το θέμα με την αναγραφή ή όχι στις ταυτότητες του θρησκεύματος,
άλλοι έσπευσαν να προβούν σε δηλώσεις και άλλοι επιφυλάχθηκαν. Οι
περισσότεροι, πάντως, πολιτικοί ζύγισαν τα πράγματα και απέφυγαν να αναλάβουν
το κόστος…

Κι όμως, ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, όσο κι αν είναι νωρίς για να κρίνει
κανείς ποιος θα βγει κερδισμένος από την υπόθεση, δείχνει να παίρνει πόντους.

Πρώτον, γιατί κάθε άλλο παρά αναποφάσιστος, όπως τον κατηγορούν, εμφανίζεται.

Δεύτερον, γιατί η θέση για τη μη αναγραφή προσωπικών δεδομένων στις ταυτότητες
είναι προοδευτική και… ευρωπαϊκή.

Τρίτον, γιατί αναγκάζει τον Αρχιεπίσκοπο, με τις υψηλότατες μέχρι σήμερα
δημοτικότητες, να οδηγείται σε μια σύγκρουση για ένα θέμα το οποίο δεν είχε
προβλέψει.

Τέταρτον, γιατί οδηγεί ορισμένους πολιτικούς, ακόμα και στο κόμμα του, να
υποστηρίζουν περιθωριακές ­ μερικές φορές και αναχρονιστικές ­ απόψεις.

Πέμπτον, γιατί βγαίνει «από τα αριστερά» των αριστερών κομμάτων, που άργησαν
να καταλάβουν την κίνηση του Πρωθυπουργού ή μίζερα αντιμετώπισαν το θέμα,
χαρίζοντάς του άλλον έναν πόντο!

Έκτον, γιατί περιορίζει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να
υποστηρίξει κάτι που σε δύο-τρία χρόνια θα αναγκασθεί να δεχθεί, λόγω των
σχετικών αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και έβδομον, γιατί έτσι επιχειρεί να δείξει και στον χώρο της Ιεράς Συνόδου,
αλλά και στο κόμμα του ή την κυβέρνησή του, «ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο»…

Φυσικά, το πελώριο θέμα του χωρισμού Εκκλησίας – Κράτους παραμένει ανέγγιχτο.
Ίσως, γιατί όπως απέδειξε η… ιστορία εκεί υπάρχουν συμφέροντα και, ασφαλώς,
σοβαροί κίνδυνοι για μία μεγάλη σύγκρουση Πολιτείας – Εκκλησίας.

Άλλωστε, όλοι θυμούνται ­ πριν από 12 χρόνια ­ τις μεγάλες κινητοποιήσεις των
μητροπολιτών κατά του Ανδρέα Παπανδρέου και του Αντώνη Τρίτση, με
πρωταγωνιστές τον σημερινό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, τότε Μητροπολίτη
Δημητριάδος και τον Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο. Ήταν μια «κόντρα» η
οποία «έφαγε» τον αείμνηστο υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Ο κ. Σημίτης δεν θέτει αυτή τη στιγμή το γενικότερο ζήτημα των σχέσεων
Εκκλησίας – Κράτους. «Οδηγεί» τους άλλους στο… καναβάτσο και «καθοδηγεί» μια
σύγκρουση, που τον φέρνει ­ τουλάχιστον ­ φαινομενικά, και μάλιστα μπροστά
στα… μάτια των Ευρωπαίων, σε αντίθεση με τον… σκοταδισμό.