Δύο «αγκάθια» για το Συμβούλιο της Επικρατείας

Ολομέλεια ΣτΕ. Λόγω μείζονος σπουδαιότητoς, η όποια προσφυγή για το θρήσκευμα στις ταυτότητες (είτε από την επίσημη Εκκλησία, είτε από μεμονωμένους πιστούς) είναι πιθανόν να παραπεμφθεί απευθείας στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου

Το έννομο συμφέρον της επίσημης Εκκλησίας ή οποιουδήποτε πιστού που
ενδεχομένως προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης για τις
ταυτότητες, καθώς και ο νομικός χαρακτήρας της απόφασης της Αρχής Προσωπικών
Δεδομένων (εάν δηλαδή είναι εκτελεστή διοικητική πράξη ή έχει γνωμοδοτικό
χαρακτήρα), είναι τα δύο ζητούμενα τα οποία θα απασχολήσουν το Ανώτατο
Διοικητικό Δικαστήριο στην περίπτωση που κληθεί να αποφανθεί για το ζήτημα των
ταυτοτήτων.

Η όποια προσφυγή κατά της επίμαχης απόφασης της ανεξάρτητης Αρχής θα εξεταστεί
από το Δ’ Τμήμα του ΣτΕ (σ.σ.: προεδρεύει ο αντιπρόεδρος του ΣτΕ κ. Μιχ.
Βροντάκης), ενώ δεν αποκλείεται η υπόθεση να παραπεμφθεί άμεσα στην Ολομέλεια
από τον πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Χρ. Γεραρή, λόγω μείζονος
σπουδαιότητας.

Τόσο το αρμόδιο τμήμα όσο και η Ολομέλεια, όμως, για την όποια απόφασή τους
κατ’ αρχήν θα εξετάσουν:

­ Εάν η Εκκλησία (στην περίπτωση που προσφύγει τελικά επισήμως) ή ο
οποιοσδήποτε ιδιώτης που θα προσφύγει επικαλούμενος την ιδιότητα του πιστού ή
φορέας (χριστιανικό σωματείο κ.ά.) έχει έννομο συμφέρον που να δικαιολογεί την
προσφυγή τους, με δεδομένο ότι η απόφαση της Αρχής Προσωπικών Δεδομένων δεν
απευθύνεται σε αυτούς, αλλά στην κυβέρνηση και στο αρμόδιο υπουργείο Δημόσιας
Τάξης. Η νομολογία του ΣτΕ (προσφυγές ενοριτών κατά της εκλογής μητροπολίτη
κ.ά.) φαίνεται να στηρίζει το έννομο συμφέρον, ωστόσο στους κύκλους των
ανωτάτων δικαστών υπάρχουν διαφωνίες ως προς τη νομική αντιμετώπιση του
ζητήματος.

­ Εάν η απόφαση της ανεξάρτητης Αρχής έχει εκτελεστό χαρακτήρα, εάν δηλαδή
αποτελεί διοικητική πράξη που μπορεί να προσβληθεί στο ΣτΕ, αφού σε
διαφορετική περίπτωση κάθε προσγυφή θεωρείται απαράδεκτη. Το θέμα αυτό έχει
ανακύψει σε νομικό επίπεδο, επειδή η απόφαση της Αρχής δεν εκδόθηκε ύστερα από
καταγγελία συγκεκριμένου πολίτη κατά των αστυνομικών αρχών που αρνήθηκαν να
του χορηγήσουν ταυτότητα χωρίς θρήσκευμα, αλλά ως παρέμβαση επί του
γενικότερου θέματος που είχε δημιουργηθεί για τα προσωπικά δεδομένα των
ταυτοτήτων. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να θεωρηθεί ότι η απόφαση της Αρχής
είχε γνωμοδοτικό χαρακτήρα προς τη διοίκηση και εάν στη συνέχεια προέκυπτε
καταγγελία πολίτη, επειδή η Πολιτεία αρνήθηκε να την ακολουθήσει, τότε θα
αποκτούσε (με νέα απόφαση, ιδίου περιεχομένου) και εκτελεστό χαρακτήρα.

Ως προς την ουσία της υπόθεσης, ανώτατοι δικαστές σημείωναν χθες ότι «η
οποιαδήποτε απόφαση του ΣτΕ κατά της αφαίρεσης προσωπικών δεδομένων από τις
ταυτότητες, θα σημαίνει ουσιαστικά ότι στο μέλλον η Πολιτεία δεν θα μπορεί
ούτε και να καταργήσει τις αστυνομικές ταυτότητες…».