30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα

ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ: Πού και πού

ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ: Μόνο στον ύπνο του

ΣΙΧΑΙΝΕΤΑΙ: Τη βλακεία

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Θέλοντας και μη

ΞΕΓΛΙΣΤΡΑΕΙ: Όσο προλαβαίνει

ΕΛΠΙΖΕΙ: Και προσδοκά τη σιωπή

ΜΙΛΑΕΙ: Τέσσερις γλώσσες

Ο Λευτέρης Ξανθόπουλος εκφράζει τον ποιητικό εαυτό του ποικιλοτρόπως. Με
ταινίες που τον έχουν κάνει γνωστό, με ποιητικές συλλογές για τις οποίες είναι
λιγότερο γνωστός, με εξαιρετικά ντοκιμαντέρ -όταν, για παράδειγμα,
«αιχμαλώτιζε» στον φακό του τον Μιχάλη Κατσαρό και τον Μίλτο Σαχτούρη. Ήδη
ετοιμάζει την ταινία «Κόκκινη Μηλιά» που κατά ένα παράδοξο όσο και σαρκαστικό
τρόπο δεν είναι παρά ένα… μπαρ. Όμως σήμερα στις 8.00 μ.μ. παρουσιάζει στο
«Αιολίς» το πρώτο του πεζό αφήγημα: τον «Άγγελο των πρώτων ημερών», που
αποτελεί τον φακό που μεγεθύνει τις παιδικές του μνήμες στην Καβάλα.

ΕΡ.: Χειμωνάς, Βασιλικός, Μίσσιος, Ξανθόπουλος… Λογοτεχνική σχολή Καβάλας;

ΑΠ.: Και ακόμα: Διαμαντής, Αξιώτης, Κώστας Καναβούρης, Πρόδρομος Μάρκογλου,
Κοσμάς Χαρπαντίδης… Όσο για τις κατατάξεις, ας τα βρουν οι φιλόλογοι.

ΕΡ.: Καβαλιώτης και ο «Άγγελος των πρώτων ημερών». Τι σημαίνει για σας αυτή η
πόλη;

ΑΠ.: Τότε που η χαρά βρισκόταν στο λίγο και όχι στο πολύ.

ΕΡ.: Λένε ότι η ωραία παλιά Καβάλα έχει χαλάσει…

ΑΠ.: Όταν αγαπάς κάτι, τότε δεν χαλάει.

ΕΡ.: Στον «Άγγελο» αποδίδετε τα χρωστούμενα στον παιδικό σας εαυτό;

ΑΠ.: Ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

ΕΡ.: Πώς συνομιλεί ο κινηματογράφος με τη λογοτεχνία;

ΑΠ.: Ψιθυριστά.

ΕΡ.: Αν το ντοκιμαντέρ ήταν βιβλίο θα ήταν δοκίμιο ή ποίηση;

ΑΠ.: Πάντα θα είναι μνήμη.

ΕΡ.: Το ελληνικό ντοκιμαντέρ πώς πάει στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Όπως οι χελώνες στον κήπο μου.

ΕΡ.: «Αναστήθηκε» ο ελληνικός κινηματογράφος;

ΑΠ.: «Μας παριστάνει η Μπαραμπαντού τον άντρα» (Μιχάλης Κατσαρός).

ΕΡ.: Πώς κρίνετε το επίπεδο της ιδιωτικής τηλεόρασης;

ΑΠ.: Με γαστρονομικούς όρους: χυλός.

ΕΡ.: Το υψηλό κόστος της αντέχει την ποιότητα;

ΑΠ.: «Σ’ ένα μαγαζί μικρό / όπου πουλιούνταν κάτι πράγματα / ψεύτικα και φτηνά
/ ρωτούσε για την ποιότητα…» (Κ.Π. Καβάφης).

ΕΡ.: Ποιο το μέλλον της εικόνας;

ΑΠ.: Γερνάει γρήγορα.

ΕΡ.: Της λέξης;

ΑΠ.: Αντέχει περισσότερο στο χρόνο.

ΕΡ.: Πολιτική ίσον τέχνη της εικόνας;

ΑΠ.: Τέχνη του μακιγιάζ, του φτιασιδώματος.

ΕΡ.: Τι θα απογίνουμε χωρίς επανάσταση;

ΑΠ.: Θα γεράσουμε.

ΕΡ.: Τέχνη και Ίντερνετ…

ΑΠ.: Εκπτώσεις, εκπτώσεις κι ευκολίες.

ΕΡ.: Πνευματικά δικαιώματα και Ίντερνετ…

ΑΠ.: Πνευματικά δικαιώματα σκηνοθετών και ιδιωτική τηλεόραση.

ΕΡ.: Σαχτούρης, Κατσαρός. Γιατί τους επιλέξατε;

ΑΠ.: «Άγγιξαν ηλεκτροφόρα σύρματα» (Μίλτος Σαχτούρης).

ΕΡ.: Ο κινηματογράφος διδάσκεται; Και πού;

ΑΠ.: Στις σκοτεινές αίθουσες.

ΕΡ.: Το μέλλον -κατά Κατσαρόν- έχει πολλή ξηρασία. Εσείς τι λέτε;

ΑΠ.: Το παρόν έχει περισσότερη ξηρασία.

ΕΡ.: Πού να αναζητήσουμε τη δροσιά;

ΑΠ.: Στις παραλίες.

ΕΡ.: Είναι αμερικανικό αυτό μας το μέλλον;

ΑΠ.: Γενετικά μεταλλαγμένο.

ΕΡ.: Η Ελλάδα ως χώρα υποδοχής μεταναστών…

ΑΠ.: Ξένοι από άλλες χώρες συναντούν ξένους στον τόπο τους.

ΕΡ.: «Άνοιξε το ντουλάπι της κουζίνας/ και βγήκε από μέσα ο πατέρας»: Ο
πατέρας είναι εξουσία, αγάπη, πρότυπο ή ο εαυτός μας;

ΑΠ.: «Είναι ο έναστρος κήπος ονείρων μου».

ΕΡ.: Πότε θα δούμε την «Κόκκινη Μηλιά»;

ΑΠ.: Όταν ωριμάσουν τα μήλα.

ΕΡ.: Μα… μπορεί «Κόκκινη Μηλιά» να είναι… μπαρ;

ΑΠ.: Οικολογικό μπαρ.

ΕΡ.: Σινεμά, τηλεόραση, ποίηση, πεζό. Φοβάστε τη μονομέρεια;

ΑΠ.: Τη μονοτονία και την επανάληψη.

ΕΡ.: Τι είναι πλούτος σήμερα;

ΑΠ.: Απόθεμα ψυχικών δυνάμεων.

ΕΡ.: Τι είναι καριέρα;

ΑΠ.: Η φυλακή της σκέψης.

ΕΡ.: Τέχνη και μέσα ενημέρωσης…

ΑΠ.: Φθηνό άλλοθι που καταρρίπτεται καθημερινά.