Μυκήνες light

Σε μια προσπάθεια να αποδείξω στον εφτάχρονο γιο μου ότι η αρχαία Ελλάδα δεν
ήταν κατασκευασμένη από Πλέιμομπιλ, τον πήρα και πήγαμε στις Μυκήνες.

Φρόντισα να ξεστραβωθώ πρώτα. Να θυμηθώ τα ξεχασμένα. Άνοιξα εγκυκλοπαίδειες,
διάβασα βιβλία, αγόρασα τους σχετικούς οδηγούς. Και ύστερα από εντατικό
ρεκτιφιέ της μνήμης, βρεθήκαμε δύο Έλληνες και διακόσιοι δύο τουρίστες να
αφουγκραζόμαστε τον παλμό ενός πολιτισμού τόσο υπαρκτού, τόσο «παρόντος», που
μόνο τον ενεστώτα χρόνο μπορείς να χρησιμοποιήσεις γι’ αυτόν.

Το εύκολο σκέλος είναι να εξηγήσεις σε ένα εφτάχρονο παιδί τη «χωροταξία» των
Μυκηνών. Εδώ οι τάφοι, εκεί η δεξαμενή, πιο κάτω τα σπίτια ­ καθάρισες.

Το δύσκολο είναι η ιστορία. Ο μύθος των Ατρειδών. Ο ζόφος και το έρεβος, το
αίμα, η εκδίκηση, το έγκλημα, η ανθρωποθυσία. Καλό είναι να μαθαίνει πέντε
πράγματα, αλλά μην του το βγάλουμε και ξινό. Άλλο γνώση σαν παραμύθι ­ κι άλλο
να ξυπνάει ουρλιάζοντας μέσα στη μαύρη νύχτα.

Άρχισα λοιπόν:

­ Ένας κύριος που τον λέγανε Αγαμέμνονα και ήταν βασιλιάς είχε παντρευτεί μια
κυρία που τη λέγανε Κλυταιμνήστρα και ήταν βασίλισσα. Αυτοί κάνανε πολλά
παιδάκια. Όμως, ο κύριος έκανε κάτι πολύ κακό στη μία τους την κόρη που τη
λέγανε Ιφιγένεια. Και η μαμά της η Κλυταιμνήστρα θύμωσε πάρα, μα πάρα πολύ.

­ Και του πέταξε πέτρες στο κεφάλι, γι’ αυτό είναι όλες σπασμένες;

­ Για πέτρες δεν ξέρω, αλλά κάποιοι αμφορείς σίγουρα τον πήρανε ξώφαλτσα.

­ Και μετά;

­ Και μετά η κυρία δεν τον αγαπούσε πια. Και γνώρισε έναν άλλο κύριο που τον
λέγανε Αίγισθο. Και οι δυο τους πήγανε και σκοτώσανε τον βασιλιά και μετά
παντρευτήκανε. Όμως, η κόρη της κυρίας, που την λέγανε Ηλέκτρα, θύμωσε πολύ με
τη μαμά της που της σκότωσε τον μπαμπά της.

­ Και ήθελε να βάλει τη μαμά της τιμωρία;

­ Μπράβο, αγόρι μου. Η Ηλέκτρα είχε έναν αδελφό που τον λέγανε Ορέστη. Αυτός
έλειπε σε χώρες μακρινές.

­ Στην Ντίσνεϊλαντ;

­ Λίγο πιο κοντά. Και τον περίμενε με αγωνία να γυρίσει για να δουν τι θα
κάνουνε με τη μαμά τους και με τον Αίγισθο που είχε γίνει βασιλιάς και
καθότανε καλά καλά στο θρόνο του μπαμπά τους. Και κάποτε γύρισε ο Ορέστης.
Στην αρχή δεν γνωρίσανε ο ένας τον άλλον, γιατί είχανε πολλά χρόνια να
συναντηθούνε.

­ Δεν τις έστελνε φωτογραφίες;

­ Δεν υπήρχανε τότε φωτογραφικές μηχανές.

­ Και μετά;

­ Μετά χαρήκανε πάρα πολύ και αγκαλιαστήκανε και φιληθήκανε. Και η Ηλέκτρα του
είπε ότι η μαμά τους δεν ήταν εντάξει κι ότι σκότωσε τον μπαμπά τους. Και ο
Ορέστης στεναχωρήθηκε και είπε ότι αυτό που έκανε η μαμά τους δεν ήταν καθόλου
σωστό.

­ Και ούτε που ήθελε τον άλλο κύριο για μπαμπά του;

­ Καθόλου δεν τον ήθελε.

­ Αυτός ήθελε μόνο τον μπαμπά του για μπαμπά του;

­ Ναι. Και είπε «εγώ γύρισα όλο χαρά και τώρα είμαι να σκάσω».

­ Και έσκασε;

­ Αργότερα.

­ Και μετά;

­ Και μετά η αδελφή του η Ηλέκτρα του είπε ότι τώρα αυτός πρέπει να σκοτώσει
και τον κύριο και τη μαμά τους. Όμως ο Ορέστης, στην αρχή, δεν ήθελε. Ήταν
πολύ καλό παιδί και δεν του άρεσαν τέτοια πράγματα.

­ Θέλω πορτοκαλάδα.

­ Όταν βγούμε θα σου πάρω από την καντίνα.

­ Πώς τον είπες τον άνθρωπο που θα σκότωνε τη μαμά του;

­ Ορέστη.

­ Έχουμε έναν Ορέστη πολύ μεγάλο, στην Τρίτη Δημοτικού.

­ Άλλος είναι αυτός.

­ Πάει με το σχολικό μου και μια μέρα είπε «σκατά – σκατά».

­ Άλλος είναι αυτός.

­ Και μετά;

­ Και μετά όλο του γκρίνιαζε η Ηλέκτρα…

­ Ηλέκτρα δεν έχουμε…

­ Και γκρίνιαζε και γκρίνιαζε και στο τέλος είπε ο Ορέστης «άντε, αν είναι να
με πρήξεις…».

­ Κι εσύ μου το λες αυτό, καμιά φορά.

­ «Αν είναι να με πρήξεις, άντε».

­ Και τους σκότωσε;

­ Και τους σκότωσε. Και τη μαμά του και τον κύριο. Αλλά μετά δεν μπορούσε να
ησυχάσει, ούτε να κοιμηθεί, ούτε να ηρεμήσει. Γιατί μετάνιωσε πολύ για αυτό
που έκανε.

­ Μαμά, στις Μυκήνες…

­ Ναι;

­ Επιτρέπεται να κάνουμε τσίσα μας;

­ Κρατήσου λίγο. Και ο Ορέστης έφυγε μακριά και δεν ξαναγύρισε ποτέ στο σπίτι
του. Κι εδώ, αγάπη μου, τελειώνει η ιστορία.

­ Εσύ στεναχωρήθηκες που σκοτώθηκαν τόσοι άνθρωποι;

­ Όσο να ‘ναι…

­ Μαμά, αυτοί οι κύριοι ήταν πολύ φίλοι σου;

Κι εκεί στην κορυφή των Μυκηνών, μια εκπρόσωπος των «σαραντάρηδων», παραλίγο
να προσθέσει μια ακόμα τραγωδία στον μύθο των Ατρειδών.