ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΤΖΟΥΡΑΚΗΣ Έχουμε δύο αντιπάλους

«Οταν κάνεις μία διαδρομή είκοσι χρόνων στην καριέρα του προπονητή, περιμένεις
πάντα το επόμενο βήμα. Οι φιλοδοξίες δεν σταματούν ποτέ. Δεν ήταν έκπληξη για
μένα που ανέλαβα τον Ολυμπιακό, την κορυφαία ελληνική ομάδα. Ασφαλώς ο χρόνος
πιέζει και δεν έχουμε περιθώρια να σκεφθούμε τίποτα άλλο παρά πώς θα
κατακτήσουμε τον τίτλο».

Ο προπονητής του Ολυμπιακού Γιάννης Ματζουράκης ανοίγει την καρδιά του στην
«ΟΜΑΔΑ». Θυμάται τα παιδικά του χρόνια που πέρασε δύσκολα στο Βουκουρέστι, τα
πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα που έκανε στη Ραπίντ Βουκουρεστίου, την
επιστροφή του στην Ελλάδα και τις ομάδες που αγωνίστηκε στη θέση του
μεσοεπιθετικού. Το άδοξο τέλος που είχε η ποδοσφαιρική του καριέρα, όταν σε
ηλικία 28 ετών εγκατέλειψε έχοντας σοβαρό πρόβλημα στους κοιλιακούς. Θυμάται
τον Μελιτέα (ερασιτεχνική ομάδα της Θεσσαλονίκης), την πρώτη ομάδα που
ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής. Θυμάται τις κουκουνάρες και τα πανιά
που κλώτσαγαν ξυπόλυτοι στη Ρουμανία, αντί για μπάλες.

Η διαδρομή του Ρουμανία-Ελλάδα-Κύπρος είναι μεγάλη. Έχει πολλά να πει. Δίπλα
του η σύζυγός του Γιασεμί και οι δύο γιοι του, ο Γιώργος, 16 ετών και ο
Δομήνικος, 12 ετών. Είναι η οικογένεια Ματζουράκη και για τον πάτερ φαμίλια
αποτελεί λατρεία και πηγή ζωής.

«Πρώτα η ηρεμία»

«Η ομάδα είναι νοικοκυρεμένη», διαπιστώνει ο Θρακιώτης τεχνικός και αισιοδοξεί για τη μάχη του πρωταθλήματος «ακόμα και αν αυτή κριθεί στην τελευταία αγωνιστική»

Τώρα… μοιράζεται αυτήν την αγάπη με τον Ολυμπιακό. Ο Γιάννης Ματζουράκης
γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν έχει δικαίωμα η ομάδα του να κάνει το παραμικρό
στραβοπάτημα. Ανέλαβε την ομάδα του Πειραιά οκτώ αγωνιστικές πριν από τη λήξη
του πρωταθλήματος και θα πρέπει να την οδηγήσει σε ισάριθμες νίκες. Μέχρι τώρα
έχει τρία στα τρία (νίκες επί του Ηρακλή, του Πανηλειακού και της Καλαμάτας)
και απομένουν οι αγώνες με τον Ιωνικό (ΟΑΚΑ), τον Άρη (στο ουδέτερο γήπεδο της
Μυτιλήνης), τον ΟΦΗ (ΟΑΚΑ), την Ξάνθη (εκτός), την Παναχαϊκή (ΟΑΚΑ).

«Προέχει η ηρεμία στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Αυτό προσπαθώ να περάσω στους
ποδοσφαιριστές. Το άγχος δεν φέρνει καλά αποτελέσματα. Η μάχη με τον
Παναθηναϊκό είναι συναρπαστική. Δεν θυμάμαι δύο ομάδες να διεκδικούν
πόντο-πόντο τον τίτλο τα τελευταία χρόνια. Ο Ολυμπιακός έχει το αβαντάζ του
ενός βαθμού από τον Παναθηναϊκό και θα πρέπει να κόψουμε πρώτοι το νήμα»,
υπογράμμισε ο Γιάννης Ματζουράκης.

Ο κόουτς του Ολυμπιακού δεν σκέφτεται τα «συν και τα πλην» του Παναθηναϊκού
και ούτε θέλει να κάνει συγκρίσεις των δύο ομάδων. Τόνισε:«Δεν έχουμε
περιθώρια να σκεφθούμε τίποτα άλλο. Το πρωτάθλημα βρίσκεται στην τελική
ευθεία. Δεν πρέπει να κοιτάμε τι θα κάνει ο Παναθηναϊκός. Θα χάσουμε τη μάχη.
Εμείς οφείλουμε να προετοιμαζόμαστε κατάλληλα σε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τα
ματς θα γίνονται πιο δύσκολα, όσο πλησιάζουμε προς το τέλος. Η ομάδα θέλει
αυτοσυγκέντρωση. Δουλεύουμε μεθοδικά πάνω σε ένα πλάνο. Οι ποδοσφαιριστές
έχουν πνεύμα ομαδικότητας. Όλοι είναι πολύτιμοι στην ομάδα. Υπάρχει
νοικοκυροσύνη στον Ολυμπιακό. Οι γραμμές είναι καλά δεμένες. Έχουν μικρύνει οι
αποστάσεις. Η αμυντική γραμμή δουλεύει σε καλούς ρυθμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι
στα τρία τελευταία ματς η εστία μας παραμένει απαραβίαστη».

-Μπορεί ο τίτλος να μην έχει κριθεί έως την τελευταία αγωνιστική;

«Είναι πολύ πιθανόν. Το πρωτάθλημα έχει μία άγρια ομορφιά. Όποια ομάδα θα
κάνει τα λιγότερα λάθη θα αναδειχτεί πρωταθλήτρια».

-Μπορείτε να κάνετε έναν απολογισμό για το μικρό χρονικό διάστημα παραμονής
σας στον Ολυμπιακό;

«Αν εξαιρέσουμε το ψυχοφθόρο παιχνίδι με τον Ηρακλή που πήραμε τη νίκη στο
92′, στα άλλα δύο παιχνίδια είχαμε καλή απόδοση. Και στο ματς με τον Ηρακλή
στο δεύτερο ημίχρονο παίξαμε σχεδόν στο μισό γήπεδο τους αντιπάλους μας,
χάσαμε ευκαιρίες και το γκολ ήρθε με μακρινό σουτ από τον Λουτσιάνο. Στον
Πύργο φέραμε το παιχνίδι στα μέτρα μας και δεν αντιμετωπίσαμε δυσκολίες από
τον Πανηλειακό. Το τελικό 3-0 αντικατοπτρίζει την εικόνα της συνάντησης. Στην
Καλαμάτα συναντήσαμε δυσκολίες. Το είχα επισημάνει ότι το παιχνίδι δεν είναι
εύκολο και ότι δεν πρέπει να βασιστούμε στις απουσίες της Καλαμάτας. Παρ’ όλα
αυτά στο δεύτερο ημίχρονο πήγαμε καλά και δημιουργήσαμε καλές ευκαιρίες, εκτός
από το γκολ του Γκόγκιτς.

Έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Αυτό που μετράει πάνω απ’ όλα για μένα είναι ότι τα
παιδιά προσπαθούν μέχρι το τελευταίο λεπτό. Έχουν μεγάλο πάθος για τη νίκη. Με
αυτό το πάθος δεν μπορεί να χαθεί το πρωτάθλημα».

Συνταγή

Από τη Ρουμανία και την Κύπρο στον πρωταθλητή Ελλάδος. Ο Γιάννης Ματζουράκης τονίζει ότι οι φιλοδοξίες για έναν προπονητή δεν σταματούν ποτέ και αντιμετωπίζει με θάρρος και ψυχραιμία την πρόκληση του Ολυμπιακού

-Πώς κτίζονται οι μεγάλες ομάδες και ποια είναι η δική σας συνταγή για την
επιτυχία;

«Είναι ένα ολόκληρο βιβλίο. Τα βασικά που μπορώ να αναφέρω είναι η οργάνωση, η
εξέλιξη στο αντικείμενο, ο προβληματισμός προς όλες τις κατευθύνσεις, η
αυτοπεποίθηση, η σωστή αγωνιστική κατάρτιση, η πειθαρχία. Πάνω απ’ όλα μετράει
η αγάπη για το ποδόσφαιρο, αλλά οι κανόνες και οι αρχές που θα πρέπει να
υπάρχουν απαραίτητα στο ποδοσφαιρικό τμήμα».

-Πώς αντιμετωπίζετε τις μεγάλες ευθύνες που αναλάβατε στον Ολυμπιακό στην πιο
κρίσιμη καμπή της περιόδου;

«Είναι τιμή μου που πήγα στον Ολυμπιακό. Δεν θέλω να λέω μεγάλα λόγια.
Πρωταγωνιστές είναι οι ποδοσφαιριστές. Με τη βοήθειά τους θα πρέπει να
διατηρήσουμε τον Ολυμπιακό στην πρώτη θέση της βαθμολογίας. Θα προσπαθήσω με
όλες μου τις δυνάμεις να δικαιώσω τους ανθρώπους που με εμπιστεύτηκαν και
ιδιαίτερα τον πρόεδρο κ. Κόκκαλη, αλλά και τον κόσμο του Ολυμπιακού που
περιμένει να πανηγυρίσει την κατάκτηση του τέταρτου συνεχόμενου τίτλου στο πρωτάθλημα».

ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Είχε επιλέξει τον Γκόγκιτς

Ο Γιάννης Ματζουράκης για να γίνει προπονητής δεν βασίστηκε μόνο στην εμπειρία
της ποδοσφαιρικής του καριέρας, αλλά και στο πτυχίο του καθηγητή της σωματικής
αγωγής που πήρε φοιτώντας στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου.

Οι σπουδές του τον ώθησαν να γίνει και συγγραφέας δύο βιβλίων με τίτλους:
«Φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών» και «Μέσα εργασίας στο σύγχρονο
ποδόσφαιρο».

Η πρώτη του δουλειά ως προπονητής ήταν η ερασιτεχνική ομάδα Μελιτέας
Θεσσαλονίκης, όπου τον πρότεινε ένας φίλος του γιατρός. Επόμενος σταθμός ήταν
η Ορεστιάδα (Γ΄ Εθνική κατηγορία), ενώ η πρώτη του επαφή με την Α’ Εθνική ήταν
στη Λάρισα ως βοηθός του Αντώνη Γεωργιάδη (1980-82). Στη συνέχεια ανέλαβε την
Χαλκίδα, την οποία οδήγησε στην τρίτη θέση της Β΄Εθνικής. Ακολούθησε η
πετυχημένη παρουσία του στον πάγκο του Αιγάλεω (Α΄Εθνική), ενώ την περίοδο
1983-86 συνεργάστηκε με την Καβάλα.

Η Κύπρος μπήκε στη ζωή του το 1987, όταν ανέλαβε την ομάδα της Πάφου, η οποία
ήταν χαμηλού βεληνεκούς, αλλά κατάφερε να την οδηγήσει στην κατάκτηση του
Κυπέλλου. Ύστερα από ένα μικρό πέρασμα από τη Νάουσα, στο οποίο θυμάται τη
φουρνιά των Τσιάρτα, Παυλόπουλου, Μάρκου, Τρούπκου, Κουρογεωργάκη, ξαναγύρισε
στην Κύπρο. Εργάστηκε στον ΑΠΟΕΛ, τον οποίο οδήγησε στον τίτλο, ύστερα από έξι
χρόνια αποτυχιών. Ανάμεσα στους ξένους παίκτες που είχε επιλέξει ήταν ο
μετέπειτα «ερυθρόλευκος» Γκόγκιτς από τη Ραντ και ο διεθνής Σάπουριτς από τη
Βοϊβοντίνα.

Η επιτυχία στην Κύπρο τού ανέβασε τις μετοχές και στη συνέχεια έδειξαν
ενδιαφέρον ελληνικοί σύλλογοι, με πρώτο τον Πιερικό, στον οποίο εργάστηκε τρία
χρόνια.

Ξανά στην Κύπρο στην Α.Ε. Κυτίου και τον ΑΠΟΕΛ και ύστερα από μία δυσάρεστη
εμπειρία στη Λάρισα βρέθηκε στη SKODA Ξάνθη. Η τριετής παρουσία του κρίθηκε
επιτυχημένη, αλλά έληξε εφέτος κάπως ανορθόδοξα και η μοίρα τον έφερε στον
πάγκο του Ολυμπιακού.

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Ποδόσφαιρο με… κουκουνάρες

Ο Γιάννης Ματζουράκης γεννήθηκε στο Διδυμότειχο στις 7 Ιουνίου 1948. Ο πατέρας
του Γιώργος και η μητέρα του Πασχαλίνα απέκτησαν τέσσερις γιους, αλλά έμελλε
να τους μεγαλώσουν στο Βουκουρέστι, αφού βρέθηκαν εκεί μετά το τέλος του
Εμφυλίου το ’49 ως πολιτικοί πρόσφυγες.

Ο πατέρας του έγινε διευθυντής σε πολυκαταστήματα της ρουμανικής πρωτεύουσας.

Εντούτοις ο Γιάννης Ματζουράκης θυμάται ότι πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια,
αφού η γενική οικονομική κατάσταση της χώρας δεν ήταν καλή. Θυμάται επίσης ότι
τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα έγιναν με μπάλες από πανί ή και… κουκουνάρες
στους δρόμους της γειτονιάς του.

Πάντως από πολύ μικρός, σε ηλικία 12 ετών, ήρθε σε επαφή με την κανονική
μπάλα, αφού γράφτηκε στην ποδοσφαιρική σχολή Νο 2 του κρατικού αθλητικού
οργανισμού «23ης Αυγούστου». Θεωρεί ότι οφείλει πολλά στους πρώτους δασκάλους
του, Τσαγκουλέσκου και Τεοντορέσκου.

Ξεχωρίζει σαν μια από τις πιο αξέχαστες στιγμές της ζωής του όταν υπέγραψε το
πρώτο δελτίο ως ποδοσφαιριστής στην φημισμένη Ραπίντ Βουκουρεστίου. Θεωρεί τον
εαυτό του τυχερό που έμαθε το ποδόσφαιρο στην περίφημη ρουμανική «σχολή».

Αφού βρέθηκε για λίγους μήνες ως δανεικός στη Σέφερ Κλουζ, επέστρεψε στη
Ραπίντ για μία σημαντική καριέρα, η οποία έληξε με την επιστροφή στην Ελλάδα
το 1970, όταν φόρεσε τη φανέλα του ΠΑΟΚ.

Είχε εντυπωσιάσει με την ταχύτητα και την τεχνική του στη θέση του
μεσοεπιθετικού και ύστερα από παρουσία 3,5 ετών στην Τούμπα πήρε μεταγραφή στη
Λάρισα, που έδειξε τότε τα πρώτα σημεία μεγάλης ανόδου. Ύστερα από τέσσερα
χρόνια επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά στον Ηρακλή, αλλά στάθηκε
άτυχος αφού σε ηλικία μόλις 28 ετών αναγκάστηκε να τερματίσει την καριέρα του
λόγω σοβαρού προβλήματος στους κοιλιακούς.

Ο κ. Ματζουράκης δεν κρύβει ότι ένιωσε μεγάλη πικρία για το γεγονός ότι
αναγκάστηκε να σταματήσει στην πιο καλή ποδοσφαιρική ηλικία, αλλά εκτιμά ότι
ήταν θετικό μέσα στην ατυχία του που ξεκίνησε πολύ νωρίς την καριέρα του προπονητή.