θα γίνω και «καρφί» της Αστυνομίας

«Θα γίνω “καρφί” της Αστυνομίας κι ας με σκοτώσουν, μόνο να σωθούν τα
παιδιά μας από την ηρωίνη». Η οργή ενός τραγικού πατέρα, που είδε τον γιο του
να χάνεται από τα ναρκωτικά στα 19 του χρόνια και την κόρη του -στα 28 της- να
παλεύει να απεξαρτηθεί με τη δική του βοήθεια, φτάνει σε σημείο να παίρνει το
νόμο στα χέρια του κυνηγώντας τους εμπόρους του λευκού θανάτου.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Γραφείο Βόρειας Ελλάδας

Χρήστος Παπαδόπουλος. Δηλώνει αποφασισμένος να σταματήσει το εμπόριο ναρκωτικών που σκότωσε τον γιο του και φιλάει τη φωτογραφία του 19χρονου Βασίλη

Τσιγγάνος, 46 χρόνων, κάτοικος Δενδροποτάμου Θεσσαλονίκης – του ελληνικού
Χάρλεμ – από αυτούς που «είναι ήσυχοι άνθρωποι και θέλουν να απομακρύνουν
όσους φέρνουν το έγκλημα στη γειτονιά», όπως λέει ο ίδιος. Ψηλός, γυμνασμένος,
«υπηρέτησα στις καταδρομές για την πατρίδα» τονίζει διαρκώς, δηλώνει
αποφασισμένος να σταματήσει το εμπόριο ναρκωτικών που σκότωσε τον γιο του
«αλλά και τόσα άλλα παιδιά».

Ο Χρήστος Παπαδόπουλος προ ημερών αθωώθηκε από το Τριμελές Εφετείο
Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, όπου κάθησε στο εδώλιο κατηγορούμενος για πρόκληση
επικίνδυνης σωματικής βλάβης και παράνομη κατακράτηση. Κατηγορήθηκε ότι
ξυλοκόπησε τοξικομανή ισχυριζόμενος πως «έδωσε τη δόση της ηρωίνης στον γιο
μου», και ότι κράτησε τρία άτομα στο σπίτι του για να τους συλλάβει η
Αστυνομία. «Αντί να με ευχαριστήσουν με έστειλαν και κατηγορούμενο, αλλά
εμπιστεύομαι την ελληνική δικαιοσύνη, εκεί βρήκα το δίκαιο μου», είπε στα
«ΝΕΑ». Παρά την περιπέτειά του είναι έτοιμος να δώσει τον εαυτό του για να
απομακρυνθούν οι έμποροι του θανάτου από τον Δενδροπόταμο. «Θέλω να με
υποστηρίξει η Αστυνομία. Όταν τους καλώ να έρχονται να συλλαμβάνουν τους
εμπόρους, εγώ μπορώ να τους βρω, αλλά κινδυνεύει και η ζωή μου».

Δεν ήξερα για τον γιο μου

Όλα ξεκίνησαν με τον θάνατο του 19χρονου Βασίλη Παπαδόπουλου στις 12 Μαρτίου
1998. «Τον βρήκαν μπροστά στο σπίτι μας, είχε πάρει ηρωίνη, δεν ήξερα ότι ήταν
χρήστης», είπε ο πατέρας του δείχνοντας τη φωτογραφία του παιδιού στο
εκκλησάκι που έκτισε στη μνήμη του. Την επόμενη μέρα του θανάτου ήρθε και το
δεύτερο χτύπημα. «Βρήκα την κόρη μου, μάνα με δύο παιδιά, ξάπλα», και είπα
«πάει και η Μαρία». Ο γιατρός του είπε πως είναι από ναρκωτικά και ήταν η
στιγμή που ο 46χρονος άρχισε να αναζητεί τους ενόχους «που δίνουν ηρωίνη στα
παιδιά μου», όπως είπε.

Κατάφερε να βρει την προμηθεύτρια των ναρκωτικών και συγγενείς του μπήκαν στον
καταυλισμό των Αθίγγανων στον Δενδροπόταμο, όπου «απήγαγαν» τρεις
τοξικομανείς. «Όλα εκεί γίνονται, οι Αλβανοί πηγαίνουν ναρκωτικά και τα
πουλάνε, εάν πάτε μία νύχτα και καθήσετε σε μία άκρη θα δείτε ότι “ψωνίζουν”
όλοι οι νέοι της Θεσσαλονίκης», υπογράμμισε ο κ. Παπαδόπουλος. Οι τρεις νεαροί
που εντοπίστηκαν μεταφέρθηκαν στο σπίτι του και στη συνέχεια κάλεσε την
Αστυνομία που τους συνέλαβε.

Λίγοι αστυνομικοί

«Τους είχαμε ειδοποιήσει νωρίτερα να πάνε αυτοί, αλλά μας είπαν ότι έχουν μόνο
δύο άτομα. Δεν φταίνε, η δύναμη στον Δενδροπόταμο είναι μικρή για ν’
αντιμετωπίσουν τους εμπόρους», συνέχισε. Ο τραγικός πατέρας δίνει εξήγηση
ακόμη και για τον θάνατο του γιου του. «Τον σκότωσαν επειδή τους πολεμούσα,
δεν άντεχα άλλο. Βρήκα ένα 10χρονο παιδί σε κώμα μέσα στο δρόμο, τον Νικολάκη,
του είχαν δώσει να καπνίσει χασίς», περιγράφει δικαιολογώντας τη στάση του.

Έφτασε να κάνει και ελέγχους κοντά στον καταυλισμό των Αθίγγανων, όπου
διακινούνται τα ναρκωτικά. «Σταμάτησα με τον αδερφό μου μία κοπέλα από τον
Εύοσμο», περιέγραψε, «που είχε κρύψει ένα σακουλάκι χασίς και ένα ηρωίνη μέσα
στην κάλτσα της. Μου είπε ότι είναι άρρωστη και δεν άντεχε». Δεν ήταν όμως
μόνο αυτό. «Περισσότερα από 15 παιδιά τα τραβούσα από το χέρι και τα έφερνα
στο σπίτι μου, έτρωγαν και τα απαγόρευα να πλησιάζουν εκεί», συνεχίζει.

Τώρα είμαι καμένος

Με απειλούν. Τρεις μήνες μετά τον θάνατο του γιου του και ενώ περνούσε μπροστά από τον καταυλισμό των Αθίγγανων άγνωστος πυροβόλησε το αυτοκίνητό του. «Αν ήθελαν να με σκοτώσουν θα το έκαναν, απλώς ήθελαν να με φοβίσουν»

«Αναγκάστηκα και έκανα τον αστυνομικό, μπήκα σε ξένα χωράφια αλλά είμαι
καμένος», φωνάζει οργισμένος μέσα στο σπίτι του, όπου τον επισκεφτήκαμε.

Πιστεύει ότι οι διωκτικές αρχές θα τον βοηθήσουν. «Εγώ αν έχω τη δύναμη από το
νόμο και ζητήσουν τη βοήθειά μου, όποιος αστυνομικός αν θέλει θα τους βγάλω
δουλειά.

Έχουν καταστρέψει την Ελλάδα μας οι έμποροι, δεν μπορεί χίλια άτομα να κάνουν
ό,τι θέλουν αυτή τη χώρα», τονίζει αγανακτισμένος.

Οι προσπάθειές του όμως αυτές, έχουν το κόστος τους. Όπως υποστήριξε «με
κυνηγούν και με απειλούν».

Τρεις μήνες μετά τον θάνατο του γιου του και ενώ περνούσε μπροστά από τον
καταυλισμό των Αθίγγανων άγνωστος πυροβόλησε το αυτοκίνητό του. «Αν ήθελαν να
με σκοτώσουν θα το έκαναν, απλώς ήθελαν να με φοβίσουν», ισχυρίστηκε.

Με απειλούν

Τώρα, μετά την προβολή της περιπέτειάς του από τα μέσα ενημέρωσης «δέχομαι
απειλητικά τηλεφωνήματα κάθε μέρα. Μου είπαν θα σε φάμε λάχανο, μην
ανακατεύεσαι. Αυτό μου είπαν και οι αστυνομικοί να μην μπλέκομαι γιατί
κινδυνεύω αλλά εγώ τους ζητώ προστασία, κινδυνεύουν τα εγγόνια μου». Ακόμη
όμως κι έτσι, δεν πτοείται.

«Ας με σκοτώσουν, δεν φοβάμαι, αυτό που φοβάμαι είναι πως αν κάνω κάτι θα
βάλουν εμένα φυλακή και θα γελάνε οι έμποροι των ναρκωτικών μαζί μου». Ένας
άλλος Γολγοθάς όμως είναι μπροστά στον 46χρονο πατέρα. Η σωτηρία της κόρης του
Μαρίας.

Τώρα πια δεν παίρνει ναρκωτικά, «δεν τα ψάχνει», επισημαίνει ο ίδιος, που όμως
φοβάται ότι αν θέλουν να την εξοντώσουν «θα στείλουν ένα βαποράκι στο σπίτι
για να της τα δώσει, αλλά είμαι κοντά της την προσέχω όσο μπορώ», υπογράμμισε.

Στην προσπάθειά του αυτή και οι περισσότεροι κάτοικοι του Δενδροποτάμου. «Μία
νύχτα πήραμε τα ξύλα για να τους κυνηγήσουμε, γύρω στα εκατό άτομα, ναι,
πήραμε το νόμο στα χέρια μας, αλλά ακόμη και τώρα φοβούνται μην μπουν οι ίδιοι
φυλακή αντί οι έμποροι», κατέληξε.