Στο προσκήνιο ο Αμάτο

Ο κεντροαριστερός κυβερνητικός συνασπισμός της Ιταλίας μπορεί να ελπίζει
στη διάσωσή του. Βρήκε τον πολιτικό που θα διαδεχτεί τον παραιτηθέντα
πρωθυπουργό Μάσιμο Ντ’ Αλέμα.

Ύστερα από πεντάωρη συνεδρίαση, το Ιταλικό Λαϊκό Κόμμα που μετέχει στον
κεντροαριστερό κυβερνητικό συνασπισμό απέσυρε και τις τελευταίες επιφυλάξεις
του και συμφώνησε να υποστηρίξει την υποψηφιότητα του υπουργού Εθνικής
Οικονομίας Τζουλιάνο Αμάτο. Τον είχαν προτείνει από την αρχή το κόμμα των
Δημοκρατικών της Αριστεράς, οι Ιταλοί Κομμουνιστές του Κοσούτα, οι Πράσινοι,
οι Δημοκρατικοί του Πρόντι, ενώ δήλωσαν ότι τον υποστηρίζουν και οι Ιταλοί
Σοσιαλιστές του Μποσέλι. Επιφυλάξεις είχαν εκφράσει τα δύο κεντρώα κόμματα, το
Λαϊκό του Καστανιέτι και η Ένωση Χριστιανοδημοκρατών του Μαστέλα.

Η προσπάθειά τους να προωθήσουν έναν συντηρητικό όπως ήταν ο διευθυντής της
Τράπεζας της Ιταλίας Αντόνιο Φάτσιο, δεν καρποφόρησε, αφού ο τελευταίος
αρνήθηκε.

Σήμερα, ο Ιταλός πρόεδρος Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι, που άρχισε από χθες
διαβουλεύσεις με τα άλλα κόμματα, θα δεχτεί την αντιπροσωπεία του κεντροδεξιού
συνασπισμού του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και ακολούθως την κεντροαριστερά. Μέχρι το
απόγευμα, πολύ πιθανόν να αναθέσει την εντολή στον Τζουλιάνο Αμάτο, ο οποίος
αφού συγκροτήσει τη νέα κυβέρνηση, θα ζητήσει την προσεχή εβδομάδα ψήφο
εμπιστοσύνης.

Κουράστηκε ο κόσμος της Αριστεράς

Κόπωση; Αποδοκιμασία; Χωρίς αμφιβολία και τα δύο. Ο κόσμος της ιταλικής
Αριστεράς φάνηκε κουρασμένος από τις εσωτερικές διαφωνίες της κυβερνητικής
πλειοψηφίας. Αποδοκίμασε την αποχώρηση των κομμουνιστών του Φάουστο Μπερτινότι
που οδήγησε στην απομάκρυνση του Ρομάνο Πρόντι. Έκρινε αρνητικά τα προβλήματα
που προκάλεσε αυτή η αποχώρηση με τον διάδοχό του Μάσιμο Ντ’ Αλέμα και την
ίδρυση του κόμματος των Δημοκρατών της Αριστεράς.

Μια πρώτη προειδοποίηση είχε δοθεί με τις ευρωεκλογές. Αυτή τη φορά ήρθαν οι
κυρώσεις. Γιατί ο Ντ’ Αλέμα είχε γίνει πια πολύ συμβιβαστικός. Γιατί
εμπλεκόταν σε τετριμμένα μιοκροπολιτικά παιχνίδια για τα οποία η μεγάλη
πλειοψηφία δεν είχε κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Γιατί έδινε την εντύπωση πως
έψαχνε ανθρώπους στον δρόμο για να εξασφαλίσει την πλειοψηφία του. Γιατί έπεσε
στην παγίδα του Μπερλουσκόνι και των προκλήσεών του, συρόμενος σε ένα παιχνίδι
στο οποίο ήταν ιδιαίτερα εκτεθειμένος. Και κυρίως γιατί ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα δεν
κατάφερε να ξαναδώσει πνοή στον συνασπισμό της Ελιάς που έφερε την Αριστερά
στην εξουσία το 1996. Η Αριστερά παραμένει μειοψηφία στην Ιταλία και σήμερα
πια, που ο συνασπισμός της με τους προοδευτικούς κεντρώους είναι τελειωμένος,
αναμένεται να υποστεί ακόμη μεγαλύτερες απώλειες.