[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Έχουν περάσει έντεκα ημέρες από την πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση και η ζωή
κυλάει με τους ίδιους ρυθμούς που είχε και πριν από την 9η Απριλίου. Οι
Έλληνες εργάζονται, χαίρονται, ερωτεύονται, γλεντούν, όπως και πριν, γιατί
όντως ­ και έτσι έπρεπε ­ τίποτε δεν αναστάτωσε την κανονική τους ζωή. Οι
εκλογές ανήκουν λοιπόν στο παρελθόν, ο νικητής προσπαθεί να υλοποιήσει τα όσα,
αφειδώς, υποσχέθηκε στη διάρκεια της μακράς προεκλογικής περιόδου και εμείς,
οι υπόλοιποι, παρατηρούμε από κοντά πόσο θα τα καταφέρει, βέβαιοι όντες ότι
δύσκολα θα το επιτύχει. Πότε έγιναν πράξη όλες οι προεκλογικές υποσχέσεις;

Αλλά σ’ αυτή τη χώρα δεν υπάρχουν ο νικητής κι εμείς, υπάρχει κι ο ηττημένος.
Αυτός δηλαδή που έφτασε ώς τη βρύση διψασμένος, αλλά νερό δεν ήπιε. Αυτός ο
τύπος, λοιπόν, που θυμίζει έντονα τον μπαγάσα της παιδικής μας ηλικίας,
εκείνον δηλαδή τον χαρακτηριστικό τύπο κάθε παρέας που στην μπάλα ήθελε πάντα
να χτυπάει τα πέναλτι, μόνο και μόνο για να χαλάσει το παιχνίδι. Στην παραλία
να γκρεμίζει τα κάστρα στην άμμο. Στο σχολείο να αντιγράφει στο διαγώνισμα.
Στο σινεμά να μην αγοράζει πασατέμπο και να σου χαλάει τη διάθεση «γιατί το
έργο είναι χάλια». Και μετά στην εφηβεία να βάζει λόγια στα ζευγαράκια της
αθωότητας για να τα διαλύσει…

Ο ηττημένος λοιπόν της αναμέτρησης για έναν περίεργο λόγο συμπεριφέρεται σαν
μπαγάσας. Αρνείται να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα. Στέκεται σιωπηλός πίσω από το
κλειστό παράθυρο. Παρατηρεί τον κόσμο να περπατάει, να γελάει, να χαίρεται, να
γεύεται την άνοιξη, να ετοιμάζεται χαρούμενος για το Πάσχα και με μισό,
στριφνό, χαμόγελο, α λα Δήμος Σταρένιος, μας απειλεί. Τείνει τον δείκτη και
από τα σφιγμένα δόντια του ξεφεύγει πού και πού η φράση «θα σας δείξω εγώ»,
που χαίρεστε, ζείτε, ερωτεύεστε…

Γιατί ο μπαγάσας, πάντα μπαγάσας ήταν. Καθόλου δεν του άρεσε που στην
προεκλογική περίοδο δεν άνοιξε μύτη. Οχυρώνεται πίσω από ανοησίες περί δήθεν
νοθείας στις εκλογές και ετοιμάζεται να μας χωρίσει σε δύο στρατόπεδα. Να
σφαχτούμε στους δρόμους, επειδή αυτός και η παρέα του δεν τα κατάφεραν και
ευτυχώς, όπως αποδεικνύεται, δεν τα κατάφεραν. Θα τον αφήσουμε;