Η Αριστερά σε δίλημμα…

Αυτά διαφαίνονται, πρώτον από τη θεματολογία της σημερινής συνεδρίασης της ΚΠΕ
του ΣΥΝ. Δεύτερον, από τους γενικότερους προβληματισμούς που θέτει προς
συζήτηση στις οργανώσεις του το ΚΚΕ με το κείμενο της Κ.Ε., όπου
περιλαμβάνονται οι πρώτες εκτιμήσεις για το εκλογικό αποτέλεσμα. Τρίτον, από
τις προτάσεις που καταθέτουν πρώην βουλευτές και στελέχη του ΔΗΚΚΙ, που δεν
θέλουν να σταθούν στην απλοϊκή εξήγηση ότι κυρίως «φταίνε εξωγενείς παράγοντες
για την εκλογική αποτυχία». Και, τέταρτον, στις σκέψεις που αναπτύσσονται στο
χώρο του ΝΑΡ (στελέχη που αποχώρησαν ή διαγράφτηκαν το ’89 από το ΚΚΕ ότι «ο
μοναχικός δρόμος δεν εγγυάται κατ’ ανάγκην και την “καθαρότητα”»).

Στο ΚΚΕ, που πέτυχε να διατηρήσει τον ίδιο αριθμό εδρών και στη νέα Βουλή,
αλλά δεν κατέγραψε στις 9 Απριλίου ένα εκλογικό “άλμα”, όπως είχε σημειώσει
στις ευρωεκλογές, η βασική σκέψη είναι ότι «η Αριστερά έχει μέλλον μόνον αν
συγκροτηθεί ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο».

Και μπορεί η άποψη του κ. Θ. Πάγκαλου «τα μικρά κόμματα δεν χρειάζονται γιατί
δεν προσφέρουν τίποτα απολύτως – το ΚΚΕ είναι άχρηστο και επιβλαβές» να
αντισυσπειρώνει τους πάντες στο Κομμουνιστικό Κόμμα, ωστόσο το μεγάλο ερώτημα
“με ποιους και πότε πάμε” πρόκειται να απασχολήσει, στο προσεχές διάστημα, το
κόμμα.

Η καταγεγραμμένη άποψη του κ. Δημήτρη Κωστόπουλου, πρώην βουλευτή του ΚΚΕ και
πρώην αντιπροέδρου της Βουλής, ότι στις συμμαχίες του κόμματος δεν ήταν
αναγκαίο να συμπεριληφθούν σε περίοπτη θέση ορισμένα πρόσωπα (π.χ. ο
πανεπιστημιακός κ. Κ. Ζουράρις) δίνει τη μία διάσταση των προβληματισμών που
υπάρχουν.

Από την άλλη, ο ίδιος ο κ. Ζουράρις τρεις ημέρες μετά τις εκλογές,
αναφερόμενος (στην «Ελευθεροτυπία») στα προβλήματα της Αριστεράς, σημειώνει
ότι «καμία αξιοπιστία δεν μπορείς να έχεις όταν είσαι ένα αχαμνό σκορποχώρι».
Και απευθυνόμενος στο Κομμουνιστικό Κόμμα τονίζει: «Εγώ το καθήκον μου το
έπραξα. Τι μένει να πράξει το ΚΚΕ; Το καθήκον του: “τας προφάσεις αφελείν”,
“και οικοδομείτε εις τον ένα”…».

Πάντως, η γενική γραμματέας του κόμματος Αλέκα Παπαρήγα, ταγμένη από καιρό
υπέρ της άποψης των σοβαρών ανοιγμάτων, μελετά με τους συνεργάτες της, όχι
μόνον τις ενδιαφέρουσες θέσεις που της καταθέτουν για “την επόμενη μέρα”
στελέχη του ΚΚΕ, αλλά και οι συνεργαζόμενοι με το κόμμα της. Δεν αρκείται σ’
αυτό, αφού οι διεργασίες που συντελούνται στον ΣΥΝ και στο ΔΗΚΚΙ αποκτούν για
το Κομμουνιστικό Κόμμα μεγάλο ενδιαφέρον.

Έτσι, η συνεδρίαση της ΚΠΕ του Συνασπισμού αυτό το Σαββατοκύριακο θα έχει
πολλούς “παρατηρητές”.

Ο ευρωβουλευτής Αλέκος Αλαβάνος – ανάλογες απόψεις διατυπώνουν κι άλλοι
βουλευτές και στελέχη του ΣΥΝ – υποστηρίζει ότι «ο κόσμος που στάθηκε στον ΣΥΝ
δεν τον ψήφισε για να αναζητήσουμε μία άλλη πολιτική γραμμή που θα μας έφερε
δορυφόρους στη νέα διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ».

Από την άλλη όμως πλευρά, μια σειρά από άλλους βουλευτές και στελέχη (Μαρία
Δαμανάκη, Νίκος Μπίστης κ.ά.) επισημαίνουν ότι «δεν είναι δυνατόν ο ΣΥΝ να
στηρίξει την πολιτική του σε μία στείρα “αντισημιτική” γραμμή».

Βεβαίως, ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος και θα κάνει
την εισήγηση στην σημερινή συνεδρίαση της ΚΠΕ, θα επιχειρήσει να εκφράσει
συνολικά τους προβληματισμούς που κατατίθενται. Ωστόσο, το οριακό εκλογικό
ποσοστό που συγκέντρωσε το κόμμα του – “στην κόψη του ξυραφιού” – δεν αφήνει
και πολλά περιθώρια ελιγμών ή μη μόνον καθοριστικών αποφάσεων.

Φυσικά, ο μεγάλος χαμένος από τους “μικρούς” είναι το ΔΗΚΚΙ, ένα κόμμα με
τετράχρονη ιστορία, που βρίσκεται πλέον μπροστά σε μεγάλα διλήμματα για την
επιβίωσή του, ύστερα από την εκλογική αποτυχία την οποία σημείωσε.

Οι προτάσεις που κατατίθενται στο γραφείο του προέδρου του κ. Δημήτρη Τσοβόλα
είναι πολλές. Και το κυρίαρχο ερώτημα παραμένει: «Θέλουμε ένα κόμμα που θα
συνεργασθεί με το ΠΑΣΟΚ ή ένα κόμμα που θα επιδιώξει να συνεργασθεί με τα άλλα
κόμματα της Αριστεράς απεγκλωβίζοντας στελέχη και μέλη από τα άλλα δύο
μεγαλύτερα κόμματα;».

Στην προεκλογική περίοδο φάνηκε να επικρατεί η πρώτη άποψη. Η πιο
πολυσυζητημένη αφίσα του ΔΗΚΚΙ, που ήθελε να εμφανίσει το κόμμα ως συνέχεια
της ΕΠΕΚ, της Ε.Κ. και του ΠΑΣΟΚ, κινήθηκε σ’ αυτή τη λογική, με αποτέλεσμα,
όπως επεσήμαναν πρώην βουλευτές στον κ. Τσοβόλα, «να προκληθεί σύγχυση στο
εκλογικό σώμα, στέλνοντας άλλους ψηφοφόρους στη Ν.Δ. και άλλους στο ΠΑΣΟΚ».

Όλα αυτά τα ερωτήματα, κυρίως «ποιοι είμαστε και τι συμμάχους θέλουμε», που
δείχνουν να ‘ναι “κοινά” για τα “μικρά” κόμματα θα αποτελέσουν αντικείμενο
συζητήσεων – αυτό το Σαββατοκύριακο στην ΚΠΕ του ΣΥΝ και στην συνέχεια στο ΚΚΕ
και στο ΔΗΚΚΙ. Ποια απάντηση θα δώσουν τα κόμματα μπορεί να μην είναι ακόμα
γνωστή. Ωστόσο, παρά τις δηλώσεις τους, έχουν όλοι συνειδητοποιήσει ότι «δεν
ήταν – όπως περίμεναν – ένας εύκολος αντίπαλος ο Κώστας Σημίτης και το ΠΑΣΟΚ»…