Τα παιδιά σε … τζούνιορ πειρασμό

Κυκλοφορούν σε έκδοση «τζούνιορ». Έχουν αστείες και χαριτωμένες φατσούλες
ενώ συχνά γίνονται και αντικείμενο παιχνιδιού. Έχουν πλέον τη θέση τους στην
αγορά τροφίμων αλλά και στην… καρδιά των παιδιών ηλικίας από 2 μέχρι και 12
ετών.

Από τα ράφια των σούπερ μάρκετ μέχρι και τους καταλόγους των φαστ φουντ, τα
τρόφιμα που απευθύνονται αποκλειστικά σε παιδιά ­ συνήθως έχουν την ονομασία
junior ή kid ­ φαίνεται ότι αποτελούν το νέο όπλο των εταιρειών για την
κατάκτηση των λιλιπούτειων πελατών τους.

Τα προϊόντα αυτά ποικίλλουν σε είδος, σοκολάτες, μπισκότα, γιαούρτι, τυρί αλλά
και ολόκληρα γεύματα τζούνιορ, και συνήθως περιέχονται σε δελεαστικές
πολύχρωμες συσκευασίες. Παράλληλα, σε αρκετές περιπτώσεις η αγορά προϊόντων
τζούνιορ επιφυλάσσει και μικρές εκπλήξεις για τα παιδιά οι οποίες είναι
συνήθως κάποιο παιχνίδι ή η συμμετοχή σε κληρώσεις δώρων.

Αυξητικές τάσεις παρατηρούνται στις πωλήσεις των προϊόντων τζούνιορ. Σύμφωνα
με στοιχεία της εταιρείας έρευνας αγοράς ACNielsen, στο διάστημα των δύο
τελευταίων χρόνων οι πωλήσεις του παιδικού γιαουρτιού έχουν διπλασιαστεί ενώ
οι πωλήσεις της σοκολάτας τζούνιορ για το 1999 αυξήθηκαν κατά 31% σε σχέση με
το 1997.

Ακόμα και το γάλα εβαπορέ έχει κυκλοφορήσει και σε συσκευασία τζούνιορ παρά το γεγονός ότι είναι ένα προϊόν που, ούτως ή άλλως, απευθύνεται σε μικρούς καταναλωτές

Από την πλευρά των εταιρειών παραγωγής, τα παιδικά αυτά προϊόντα «ικανοποιούν
τις ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες των παιδιών». Σύμφωνα με μεγάλη εταιρεία
παραγωγής γαλακτοκομικών προϊόντων, «τα παιδικά γιαούρτια, που κυκλοφορούν από
το 1996, περιέχουν το 30% της συνιστώμενης ημερήσιας παροχής ασβεστίου,
βιταμίνη Β1 και βιταμίνη C. Τα στοιχεία αυτά βοηθούν στην ανάπτυξη του
παιδικού οργανισμού ενώ παράλληλα έχουν γεύση που αρέσει στα παιδιά».
Παράλληλα, όπως εξηγούν οι αρμόδιοι άλλης μεγάλης εταιρείας στον κλάδο των
τροφίμων, «το τυρί τζούνιορ είναι πλούσιο σε ασβέστιο και πρωτεΐνες, στοιχεία
απαραίτητα για τις θρεπτικές ανάγκες των παιδιών».

«Αναγνωρίζεται η ανάγκη δημιουργίας ενός παιδικού γεύματος με τις καλύτερες
προδιαγραφές ποιότητας. Τα παιδιά χρειάζονται πιο απλές και λιγότερο
πικάντικες γεύσεις», λένε οι εκπρόσωποι των ελληνικών αλυσίδων φαστ φουντ οι
οποίες, σε συνδυασμό με τα ειδικά γεύματα για παιδιά, έχουν διαμορφώσει και
παιδότοπους στα κατά τόπους καταστήματα.

Διαγωνισμούς, παιχνίδια, δώρα. ‘Ολα στην «υπηρεσία» των μικρών καταναλωτών – Τα παιχνίδια αποτελούν ένα ισχυρό κίνητρο για τα παιδιά ώστε αυτά να επιλέγουν τα ειδικά γεύματα τζούνιορ των φαστ φουντ

Ωστόσο διαφορετική φαίνεται ότι είναι η άποψη των επιστημόνων σχετικά με τον
ρόλο των προϊόντων τζούνιορ στην ανατροφή και την υγεία των μικρών
καταναλωτών. «Τις περισσότερες φορές δεν υπάρχει καμία διαφορά στη σύσταση των
προϊόντων για ενηλίκους και των τζούνιορ. Αναφέρομαι ειδικά στα γεύματα των
εστιατορίων φαστ φουντ. Οι διαφορές είναι κυρίως εξωτερικές. Η συσκευασία που
είναι πιο χαρούμενη και με περισσότερα χρώματα, τα μικρά παιχνιδάκια που
δίνονται ως δώρο και η ποσότητα που είναι σαφέστατα μικρότερη κάνουν τη
διαφορά μεταξύ των κανονικών και των τζούνιορ γευμάτων», λέει ο ενδοκρινολόγος
δρ Αναστάσιος Μόρτογλου.

«Εκείνο που πρέπει να τονιστεί είναι ότι αυτού του είδους τα γεύματα, είτε
απευθύνονται σε ενηλίκους, είτε είναι τζούνιορ δεν καλύπτουν τις αυξημένες
ανάγκες του οργανισμού ενός μικρού παιδιού», τονίζει ο γιατρός. «Από τη στιγμή
που υπάρχουν τέτοιου είδους προϊόντα και διαφημίζονται μάλιστα είναι αδύνατον
να τα στερήσουμε από τα παιδιά. Όμως πρέπει να ξέρουμε ότι ένα μίνι γεύμα με
μπιφτέκι και πατάτες τηγανητές, για να αναφέρω ένα ενδεικτικό γεύμα, έχει
αναλογία λίπους μεγαλύτερη του 50%. Αυτό αν τα υλικά είναι άριστης ποιότητας
και πληρούνται όλοι οι κανόνες υγιεινής κατά την παραγωγή. Εκείνο που μπορώ να
συμβουλέψω είναι η κατανάλωση αυτών των προϊόντων να γίνεται σχετικά αραιά,
δηλαδή όχι παραπάνω από μία φορά την εβδομάδα στη χειρότερη περίπτωση».

Μπισκότα – φατσούλες έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα ράφια των σούπερ μάρκετ

«Δεν αμφιβάλλω ότι τα προϊόντα τζούνιορ είναι πολύ προσεγμένα», λέει η
ψυχολόγος Μαριέττα Πεπελάση. «Το θέμα είναι αλλού, κατά τη γνώμη μου», εξηγεί.
«Είναι η έντονη και πιεστική πολλές φορές επιθυμία των παιδιών, ακόμα και
ηλικίας των εφτά και οχτώ χρονών, να θέλουν να αγοράσουν αυτά τα προϊόντα. Το
μικρό παιδί βρίσκεται τα τελευταία χρόνια μέσα στη δίνη ενός καταναλωτισμού.
Για να έχει μια υγιή σχέση με αυτόν και όχι σχέση εξάρτησης θα πρέπει από
μικρή ηλικία να ξέρει ακριβώς τι θέλει», εξηγεί η ψυχολόγος. «Το παιδί πρέπει
να έχει τη δύναμη να λέει και όχι στις σειρήνες της διαφήμισης. Να
προβληματιστεί σχετικά με το αν ένα προϊόν θα του χρειαστεί και σε τι.
Υπάρχουν πολλά παιδιά, ειδικά στην ηλικία του Δημοτικού Σχολείου, που κάνουν
συλλογές όχι τόσο ποιοτικές. Μαζεύουν αυτοκόλλητα, μικρά πλαστικά παιχνίδια.
Οι μεγάλες εταιρείες ξέρουν πολύ καλά την ψυχολογία, τις επιθυμίες και τις
ανάγκες των παιδιών και έχουν τον τρόπο και τον μηχανισμό για να “πλασάρουν”
αναλόγως αυτά τα προϊόντα ώστε να έχουν τεράστια εμπορική επιτυχία. Αγοραστές
των συγκεκριμένων προϊόντων είναι οι γονείς. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Τα
παιδιά είναι οι χρήστες. Η ευθύνη του γονέων είναι μεγάλη. Πρέπει να
δημιουργήσουν στα παιδιά μια υπεύθυνη στάση απέναντι στον καταναλωτισμό»,
συνεχίζει η κ. Πεπελάση. «Αν πετύχει αυτή η προσπάθεια θα έχει νόημα η ύπαρξη
των προϊόντων τζούνιορ και δεν θα θεωρούνται παγίδες για τα μικρά παιδιά».