Εκλογικά κέντρα μοντέρνου… νομαδικού στυλ

Το Σύνταγμα έχει μεταμορφωθεί σε έναν διαγώνιο διάδρομο. Η Κλαυθμώνος
φιλοξενεί την πιο φουτουριστική κατασκευή που εκτίθεται στην πόλη, μια σύνθεση
από πέντε ολοστρόγγυλες χρωματιστές μπάλες, σε ένα ασυνήθιστο αρχιτεκτονικά
πείραμα. Στην Κοραή το «άγγιγμα» του Συνασπισμού είναι μια αχνή πινελιά στην
εικόνα, ενώ πιο κάτω στην Πλατεία Δικαστηρίων οι καρέκλες και οι ομπρέλες του
ΔΗΚΚΙ απαντούν στην αισθητική όσων νοσταλγούν εποχές περασμένες. Ακόμα πιο
κάτω ­ στα Χαυτεία ­ περαστικοί και φίλοι βρίσκουν κόκκινη και κίτρινη σκιά
κάτω από τις εντυπωσιακές τέντες που δίνουν στυλ στο περίπτερο του ΚΚΕ. Στα
κεντρικά προεκλογικά κέντρα όλων των κομμάτων φέτος περισσεύει ο
εκσυγχρονισμός και απουσιάζει η αρχιτεκτονική. «Με εξαίρεση το ΠΑΣΟΚ στην
Πλατεία Κλαυθμώνος» όπως επισημαίνει, ένας αρχιτέκτονας, ο κ. Γιώργος
Τζιρτζιλάκης. «Αν μπορούμε να σημειώσουμε κάτι γενικό για όλα τα εκλογικά
κέντρα των κομμάτων είναι πως, ανεξαρτήτως ιδεολογίας, εμπνέονται από τον
εκσυγχρονισμό. Στο ερώτημα “τι θα κάνουμε φέτος με τα κιόσκια” όλοι απάντησαν
με λύσεις δανεικές από την ευρύτερη κολυμπήθρα του εκσυγχρονισμού. Κυριαρχούν
τα μοντέρνα στοιχεία στις κατασκευές, αυτά που παλιά βλέπαμε συνήθως στα
εκλογικά κέντρα της Αριστεράς. Επίσης, φέτος, νομίζω ότι, περισσότερο από τις
άλλες φορές, τονίζεται αυτό το νομαδικό στοιχείο, η προσωρινότητα της
κατασκευής. Κάτι που δείχνει από μια άλλη πλευρά πως ο θεσμός πνέει τα
λοίσθια».

ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

Ευρηματικές οι πέντε χρωματιστές μπάλες

Το σκηνικό αλλάζει. Γιατί αυτό δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε πρόχειρο. Πέντε
χρωματιστές μπάλες, ολοστρόγγυλες σαν τη θεά των γηπέδων, που «φύτρωσαν» στον
ακάλυπτο χώρο της πλατείας αιχμαλωτίζουν το βλέμμα. Φλογερό κόκκινο για την
«μπάλα» που χρησιμοποιείται ως καφέ, δροσερό μπλε για το στρατηγείο του
Ίντερνετ, πράσινο του ΠΑΣΟΚ για το περίπτερο του κόμματος και λευκό του
μέλλοντος για το «2004», αλλά και τους… ετεροδημότες!

Στο κόκκινο την τελευταία στιγμή αποφασίστηκε να ανοίξουν επιπλέον τρίγωνα
παράθυρα. Όχι για λόγους αισθητικής, όμως. «Τα χρώματα παίζουν έναν βασικό
ρόλο», εξηγεί ο αρχιτέκτονας. «Αυτό το κόκκινο που επέλεξαν για την καφετέρια
είναι τόσο έντονο που κουράζει τα μάτια. Φανταστείτε, λοιπόν, τι τραβάνε οι
άνθρωποι που στέκονται εδώ μέσα τόσες ώρες. Ενώ το μπλε για το περίπτερο με
τους υπολογιστές είναι σκοτεινό και δροσερό, εξυπηρετεί απόλυτα τον σκοπό του,
όπως και το λευκό, ειδικά στους ετεροδημότες. Φαντάζομαι ότι εκεί χρειάζεται
να δουλεύουν άνθρωποι και να στέκονται αρκετή ώρα, οπότε θα πρέπει το
περιβάλλον να είναι χαλαρό. Το πράσινο, πάλι, νομίζω ότι είναι υπερβολικά
έντονο, αλλά είναι το χρώμα που παραπέμπει στο κόμμα». Εμφανής η παρουσία
αρχιτέκτονα. Η κατασκευή εντυπωσιάζει με την ευρηματικότητά της, όμως από
λειτουργικότητα πώς πάει;

«Ε, μάλλον μας απομονώνει λιγάκι, εμάς που περνάμε πολλές ώρες εδώ»,
παραδέχεται με ειλικρίνεια ένας εθελοντής στο μπλε. Ο κ. Τζιρτζιλάκης
σημειώνει ότι ενώ η ιδέα έχει ενδιαφέρον, στην πράξη μάλλον δεν είναι «ό,τι
πιο λειτουργικό» για τις ανάγκες που καλείται να καλύψει. «Όποιος μπει, μπήκε.
Όποιος απλώς περνάει, όμως, και δεν έχει λόγο να μπει, δεν θα μπει εύκολα
απλώς να ρίξει μια ματιά».

Στο εσωτερικό της κάθε κατασκευής είναι εμφανής η προσπάθεια ανάδειξης
λεπτομερειών. Τα εσωτερικά σκαλοπάτια είναι από ξύλο, ενώ σε κάθε χώρο υπάρχει
ένα διαφορετικό φωτιστικό.

ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Έφτιαξαν… πέρασμα ντυμένο με τέντα

Πρόκειται για ένα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο ντυμένο με αφίσες της Νέας
Δημοκρατίας. Οι μεγάλες σε μήκος πλευρές του «ακουμπούν» στους μπαρόκ
φανοστάτες της πλατείας, λειτουργώντας σχεδόν ως αλφάδι.

Έχει δύο εισόδους: μπορείς να μπεις από την πλευρά του Μετρό ή από την πλευρά
του «Μακ Ντόναλντς». Οι δύο είσοδοι έχουν τοποθετηθεί διαγωνίως, ενώ τις
«ενώνει» νοητά ένας διάδρομος. «Η λογική φαίνεται πως είναι να δημιουργηθεί
ένα πέρασμα.

Δηλαδή, ο επισκέπτης βγαίνοντας από το Μετρό να περνάει, σχεδόν αναγκαστικά,
μέσα από το εκλογικό κέντρο και να βγαίνει απέναντι στο φανάρι. Στον δρόμο
μπορεί να ρίξει μια ματιά στα γραφεία και να του μοιράσουν φυλλάδια ή να πέσει
το μάτι του στις οθόνες με τα διαφημιστικά σποτάκια.

Η κατασκευή δεν έχει τίποτε το ιδιαίτερο, μάλλον έγινε για να δημιουργηθεί η
επιφάνεια και να ντυθεί με τις αφίσες εξωτερικά». Τα υλικά είναι το πασίγνωστο
λευκό πανί της τέντας και οι σωλήνες που αποτελούν τον σκελετό του είναι από
ελαφρύ γκριζωπό αλουμίνιο…

ΧΑΥΤΕΙΑ

Προστέθηκε και κίτρινο

Το χρώμα γίνεται κόκκινο. Είναι οι μεγάλες τέντες γύρω από το προεκλογικό
στέκι του ΚΚΕ, που φέτος κάνει την έκπληξη και τολμά να προσθέσει και κίτρινο
στην αισθητική του. Μετά τις απαραίτητες συστάσεις ­ ποιοι είμαστε και τι
κάνουμε, αφού η επίσκεψη είναι αναπάντεχη ­ μαθαίνουμε τα εξής: ο κόσμος
πλησιάζει το περίπτερο, ρωτάει, μαθαίνει, αφήνει πολλούς φακέλους και γράμματα
για τη… Λιάνα Κανέλλη (!), αλλά καρέκλες… δεν υπάρχουν. «Τι να τις κάνουμε
εμείς τις καρέκλες, άλλοι τις θέλουν, αυτοί που έχουν κάτι να τάξουν, εμείς
δεν έχουμε τίποτα», λέει ο νεαρός εθελοντής με νόημα. Ο ίδιος είναι και λιγάκι
συγχυσμένος που το κέντρο λειτουργεί και ως άτυπο γραμματοκιβώτιο ορισμένων
συντρόφων, όμως «δεν θέλει να επεκταθεί σε αυτό».

Αρχιτεκτονικά, πάντως, οι μεγάλες εξωτερικές τέντες «δημιουργούν μια ζεστασιά
σε έναν δύσκολο χώρο, όπως είναι τα Χαυτεία».

ΚΟΡΑΗ

Απλό στέκι για συζήτηση

Ακριβώς απέναντι από την Πλατεία Κλαυθμώνος, στο περίπτερο του Συνασπισμού,
ένας άνδρας και μια γυναίκα χαμογελούν στη θέα του φακού. «Θα μας
φωτογραφίσετε; Κι εμάς;». Το εκλογικό κέντρο του ΣΥΝ είναι πολύ απλό. Ένα
μικρό λυόμενο που έχει έναν «ουρανό» από σωλήνες. «Το βραδάκι μαζεύεται εδώ
αρκετός κόσμος.

Ευτυχώς γιατί έτσι ανοιχτό που είναι κάνει λιγάκι κρύο. Τουλάχιστον με την
κουβέντα ξεχνιόμαστε». Αυτό το μικρό περίπτερο λειτουργεί περισσότερο ως
στέκι… μοναχικών ψυχών ­ «μας βλέπω για ψυχανάλυση μετά τις εκλογές,
περισσότερο αυτά θέλει να συζητήσει ο κόσμος μαζί μας παρά τα πολιτικά» ­ παρά
ως κλασικό προεκλογικό κέντρο. «Νομίζω πως βοηθάει σε αυτό η κατασκευή του που
σε ενθαρρύνει να πλησιάσεις», σημειώνει ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ

Θυμίζει περασμένες εποχές

Ο αρχιτέκτονας θα ήθελε πολύ, μα πάρα πολύ να γράψει σελίδες ολόκληρες για να
περιγράψει αυτό που είδαν τα μάτια του στην Πλατεία Δικαστηρίων, αλλά τελικά
αρκείται σε ένα ψύχραιμο σχόλιο. «Μμμμ, ναι, μου θυμίζει περασμένες εποχές,
όπου τα πράγματα ήταν ίσως αρκετά κραυγαλέα, το παιχνίδι παιζόταν στο μπαλκόνι
και όχι στην τηλεοπτική οθόνη και οι πλαστικές σημαίες ήταν κυρίαρχες», λέει
αντικρύζοντας το προεκλογικό περίπτερο του ΔΗΚΚΙ. Κι εδώ υπάρχει ένα λυόμενο,
όμως είναι περιτριγυρισμένο από πλαστικές άσπρες καρέκλες ασορτί ομπρέλες, ενώ
σε κάθε ­ σε κάθε όμως! ­ φανοστάτη ανεμίζουν οι σημαίες του κόμματος.