Σπορ τους οι ακάλυπτες επιταγές

Μία από τις πιο… κακές συνήθειες των γυναικών είναι να εκδίδουν ακάλυπτες
επιταγές. Αυτό βέβαια δεν ισχύει για όλες τις γυναίκες αλλά για εκείνες που
συλλαμβάνονται να διαπράττουν γενικά αξιόποινες πράξεις. Σύμφωνα με στοιχεία
από την Εισαγγελία Πρωτοδικών, το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτων επιταγών είναι
εκείνο στο οποίο επιδίδονται οι περισσότερες από τις γυναίκες που παρανομούν.

Όπως δείχνουν τα στοιχεία που επεξεργάστηκε ο εισαγγελέας Πρωτοδικών κ.
Σωτήρης Μπάγιας, η συμμετοχή των γυναικών στην εγκληματικότητα παρουσιάζει μια
αυξητική τάση από το 1975 μέχρι το 1997. Με άλλα λόγια, από το σύνολο του
πληθυσμού που το 1975 διέπραξε αξιόποινες πράξεις μόνο ένα 7% ήταν γυναίκες.
Το ποσοστό όμως αυτό διπλασιάστηκε πριν από τρία χρόνια και έφθασε το 14%.

Όμως ακόμα κι αν αυξάνεται η συμμετοχή των γυναικών στο χάρτη της
εγκληματικότητας, αυτό δεν σημαίνει ότι οι… επιδόσεις τους είναι ίδιες σε
όλων των ειδών τις αξιόποινες πράξεις.

Η έκδοση ακάλυπτων επιταγών ή τα αδικήματα του αγορανομικού κώδικα αποτελούν
τις αξιόποινες πράξεις στις οποίες επιδίδονται οι περισσότερες από τις
γυναίκες που παρανομούν. Αντιθέτως, τα ποσοστά των γυναικών που διέπραξαν
εγκλήματα βίας, όπως οι ανθρωποκτονίες, ή εμπορεύτηκαν ναρκωτικές ουσίες,
είναι πολύ χαμηλά και δεν ξεπερνούν για το 1997 το 3%.

Η κ. Ελένη Τσολακίδου, που είναι υπεύθυνη για θέματα ισότητας των δύο φύλων
στο υπουργείο Δικαιοσύνης, ερμηνεύει τη χαμηλή συμμετοχή των γυναικών στα
εγκλήματα βίας, λέγοντας ότι «η γυναίκα ως δημιουργός της ζωής απεχθάνεται τη
βία και όταν καταφεύγει στο έγκλημα το κάνει – στις περισσότερες περιπτώσεις –
επειδή το θεωρεί ως μέσο άμυνας απέναντι σε μια κατάσταση που υφίσταται (π.χ.
σωματική βία εναντίον της).

Μπορεί να καταφύγει επίσης σε ακραίες μορφές βίας όταν η ίδια πιστέψει πως ο
τρόπος αυτός αποτελεί την ύστατη λύση για να αντιμετωπίσει κάτι επικίνδυνο».

Από την άλλη πλευρά εξηγεί ότι οι υψηλές επιδόσεις των γυναικών στη διάπραξη
οικονομικού χαρακτήρα αξιόποινων πράξεων «μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός ότι
πολλές γυναίκες ασχολήθηκαν με επαγγέλματα που σχετίζονται με την αγορά,
θέλησαν να κάνουν δικές τους δουλειές για να είναι οικονομικά ανεξάρτητες, και
αναγκαστικά πολλές από αυτές εφόσον μπήκαν σε ένα χώρο που πριν ήταν
ανδροκρατούμενος, ακολούθησαν και ορισμένες κατεστημένες πρακτικές όπως είναι
η έκδοση ακάλυπτων επιταγών». Από τα στοιχεία της Εισαγγελίας προκύπτει ότι το
1990 από το σύνολο του πληθυσμού που προέβη στο αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτων
επιταγών το 16% ήταν γυναίκες, ενώ το 1997 το αντίστοιχο ποσοστό έφθασε στο
21%. Σε ό,τι αφορά τα αδικήματα του αγορανομικού κώδικα, το 1975 οι γυναίκες
αντιπροσώπευαν το 7% του συνόλου των παρανομούντων, το 1985 έγινε 9% και το
1997 έφθασε στο 20%.