Οστά από ελέφαντα σε υποθαλάσσιο σπήλαιο της Κρήτης

ΧΑΝΙΑ

Οστά από ελέφαντα και άλλα σπάνια ευρήματα, που ρίχνουν φως στο προϊστορικό
παρελθόν της Κρήτης και αναδεικνύουν για άλλη μια φορά τις ομορφιές της,
ανακάλυψαν αρχαιολόγοι της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων με τη βοήθεια του
συλλόγου Φίλοι του Βυθού, κατά την εξερεύνησή τους σε υποθαλάσσιο σπήλαιο που
ανακαλύφθηκε πρόσφατα. Το σπήλαιο βρίσκεται στην περιοχή Δρέπανο του
Ακρωτηρίου και είχε ανακαλυφθεί τυχαία από ψαροντουφεκά πριν από δύο μήνες. Το
περασμένο Σαββατοκύριακο, εντεκαμελές κλιμάκιο της Εφορείας Εναλίων
Αρχαιοτήτων, με επικεφαλής τον κ. Βασίλη Γιαννόπουλο και με τη βοήθεια δύο
Χανιωτών δυτών, μελών του συλλόγου Φίλοι του Βυθού, τούς κ. Μανώλη Μπουζάκη
και Θρασύβουλο Χειλουδάκη, επιχείρησε την εξερεύνηση της σπηλιάς. «Η είσοδος
της σπηλιάς βρίσκεται σε βάθος δέκα μέτρων στον βυθό της θάλασσας», αναφέρει ο
κ. Μπουζάκης, «εκεί, αφού δέσαμε στην είσοδό της τον “μίτο”, ένα σκοινί δηλαδή
που σου υποδεικνύει τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσεις για να βγεις έξω,
ακολουθήσαμε ένα τούνελ, μήκους πενήντα περίπου μέτρων, που αλλού το πλάτος
του φτάνει το μισό μέτρο και αλλού περισσότερο». Στο τέλος του τούνελ οι δύτες
αντίκρυσαν ένα θέαμα μοναδικό. «Η σπηλιά είναι πραγματικά τεράστια, έχει
περίπου 50 μέτρα μήκος, και 50 πλάτος. Το ύψος της είναι γύρω στα έξι μέτρα.
Είναι γεμάτη σταλαγμίτες και σταλακτίτες, οι οποίοι είτε ξεπηδούν από τη
θάλασσα είτε κρέμονται από την οροφή και το σημαντικό είναι ότι αερίζεται και
μπορείς να αναπνεύσεις εύκολα», αναφέρει ο κ. Μπουζάκης, που συμπληρώνει ότι
με τους προβολείς που διέθεταν οι δύτες κατάφεραν να φωτίσουν την κατασκότεινη
αίθουσα. Μέσα στο σπήλαιο το βάθος του νερού είναι από μισό μέτρο έως και δυο
– τρία μέτρα, ενώ στο κέντρο της υπάρχει και μια νησίδα. Εξερευνώντας τη
σπηλιά, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν την πρώτη ημέρα ένα δόντι ελέφαντα, ενώ την
Κυριακή «πολλά οστά από ελέφαντα και ελάφια, που σύμφωνα με τους αρχαιολόγους
αποδεικνύουν ότι πριν από εκατομμύρια χρόνια, λόγω της σύνδεσης της Κρήτης με
την Αφρική, ζούσαν στον τόπο μας και άλλα ζώα, που δεν υπάρχουν σήμερα», λέει
ο κ. Μπουζάκης, που σημειώνει ότι αναλογικά με την έκταση του σπηλαίου, η
διήμερη εξερεύνηση ήταν μικρής διάρκειας και θα χρειαστεί οι αρχαιολόγοι να
επιχειρήσουν ξανά την προσέγγισή της.