ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ «Η Ελλάδα χρειάζεται μια σύγχρονη Αριστερά»

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος κέρδισε στις βουλευτικές εκλογές
του ’96 ένα στοίχημα. Έβαλε το κόμμα του στη Βουλή. Σήμερα, θέλει να κερδίσει
ένα άλλο, δυσκολότερο, στοίχημα: να πάει αριστερότερα η πολιτική ζωή του τόπου
του. Και για το κόμμα του επιδιώκει όχι απλά να ξαναμπεί στη Βουλή, αλλά, όπως
τονίζει στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», ζητάει «ένα υψηλό εκλογικό ποσοστό, που
θα δώσει στήριγμα και αποτελεσματικότητα στις προσδοκίες και τις προσπάθειές
μας για τη σύγχρονη Αριστερά, την Αριστερά του 2000». Ο κ. Κωνσταντόπουλος, ο
οποίος, τους τελευταίους μήνες, δεν περιόδευσε μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στα
Βαλκάνια, σημειώνει ότι για τον Συνασπισμό «είναι μακρύς ο δρόμος». Και
επισημαίνει ότι «ο μεν κ. Σημίτης χαίρεται γιατί όλα του πάνε δεξιά, ο δε κ.
Καραμανλής επιχαίρει, γιατί τα θέλει όλα στα μέτρα του». Ο κ. Κωνσταντόπουλος,
ο οποίος απόψε, περιστοιχιζόμενος από τον Μανώλη Γλέζο και τον Γιάννη Μπανιά,
θα μιλήσει στην κεντρική προεκλογική του συγκέντρωση στην Ομόνοια, επισημαίνει
στα «ΝΕΑ», ότι οι αριστεροί ψηφοφόροι έχουν έναν επιπλέον λόγο να τον
ψηφίσουν: «Ο ΣΥΝ έχει σταθερά αντιταχθεί στον δικομματισμό». Και όταν ερωτάται
γιατί οι αριστεροί ψηφοφόροι να επιλέξουν τον ΣΥΝ και όχι το ΚΚΕ ή το ΔΗΚΚΙ,
απαντά: «Ο ΣΥΝ δεν αγωνίζεται για να γυρίσει ο χρόνος πίσω ούτε για να μείνει
η Ελλάδα έξω απ’ όλα». Ο πρόεδρος του ΣΥΝ τονίζει ότι «Αριστερά σημαίνει
διαρκής αναζήτηση οριζόντων στη σκέψη και στη δράση». Και προσθέτει: «Αριστερά
σημαίνει συγκρούσεις και ρήξεις για να πάρουν οι αξίες της δημοκρατίας και του
σοσιαλισμού περιεχόμενο».

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ δείχνει αισιόδοξος. Και στην ερώτηση «γιατί, μήπως επειδή ο
τόπος πάει… αριστερά;», απαντά:

«Είμαι αισιόδοξος, γιατί αγωνιζόμαστε. Γιατί δεν τα περιμένουμε από τους
άλλους. Ναι, ο ΣΥΝ θέλει να πάει καλά. Και όσο οι άλλοι επιχειρούν να τον
εμποδίσουν να πάει καλά, τόσο πεισμώνουν τα μέλη και οι φίλοι μας. Ξέρουμε ότι
είναι μακρύς ο δρόμος. Αλλά τους “Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες, τον θυμωμένο
Ποσειδώνα”, που λέει και ο ποιητής δεν τον φοβόμαστε. Η παρουσία του ΣΥΝ στην
πολιτική ζωή είναι καταγεγραμμένη και διακριτή. Η αναγκαιότητα της σύγχρονης
Αριστεράς των κοινωνικών κινημάτων και της οικολογίας αναντικατάστατη. Ο τόπος
δεν θα πάει αριστερά από μόνος του εάν δεν αγωνιστεί πρωτοποριακά αυτή η
Αριστερά του 2000, που συσπειρώνεται στον ΣΥΝ. Ο κ. Σημίτης χαίρεται, γιατί
όλα τού πάνε δεξιά. Ο κ. Καραμανλής επιχαίρει γιατί τα θέλει όλα στα μέτρα
του. Ο ΣΥΝ αγωνίζεται για να πάει αριστερά η πολιτική ζωή και γι’ αυτό είμαστε
αισιόδοξοι. Δεν αντλούμε δανεική αισιοδοξία από τον αέρα, αλλά από την ψυχή
των αγώνων μας αυθεντική στήριξη, ξέροντας ότι παλεύουμε με άνισους όρους».

Περί ισχυρής Ελλάδας

ΕΡ.: Ο Πρωθυπουργός όμως μιλάει για ισχυρή Ελλάδα. Γιατί το αμφισβητείτε;

ΑΠ.: Ο κ. Πρωθυπουργός μιλάει για ισχυρή Ελλάδα, για την Ελλάδα της ευημερίας,
και ο κ. Καραμανλής για την Ελλάδα της απελπισίας, που θα γίνει ως διά μαγείας
Ελλάδα της ευτυχίας, αρκεί να βρεθεί στην εξουσία. Το πώς βλέπουν την Ελλάδα ο
κ. Σημίτης και ο κ. Καραμανλής εξαρτάται από τη θέση στην οποία οι ίδιοι
βρίσκονται, εάν είναι, δηλαδή, στην κυβέρνηση ή στην αξιωματική αντιπολίτευση.
Είναι, όμως, παραμορφωτικά κάτοπτρα οι φακοί του δικομματικού κυβερνητικού
μοντέλου. Εξομοιωτές και προσομοιωτές με τις σκοπιμότητες, τις δημαγωγίες και
τις υποκρισίες ενός δικομματισμού, στα χέρια του οποίου μεγάλωσε και πόνεσε η
σημερινή Ελλάδα. Η Ελλάδα του 2000 δεν είναι στους δρόμους της ευκολίας, αλλά
στους δρόμους της δοκιμασίας. Οι κυβερνητικές ωραιοποιήσεις δεν σβήνουν τα
μεγάλα κοινωνικά ελλείμματα, τα σοβαρά πολιτικά κενά και τα έντονα θέματα στην
εξωτερική πολιτική. Ο κ. Σημίτης βλέπει την Ελλάδα όπως την θέλουν οι
επικοινωνιολόγοι του, για να προβάλουν την εκλογική του παράσταση. Η
πραγματική κοινωνία και οικονομία, η πραγματική πολιτική της σημερινής Ελλάδας
δεν είναι αυτάρεσκες και αισιόδοξες, αλλά προβληματισμένες και ανήσυχες.

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, αν δεν ψηφίσει κάποιος ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ., γιατί να επιλέξει
εσάς και όχι το ΚΚΕ ή το ΔΗΚΚΙ;

Κατά δικομματισμού

ΑΠ.: Ο ΣΥΝ έχει σταθερά αντιταχθεί στον δικομματισμό. Έχουμε τονίσει ότι το
πολιτικό εκκρεμές μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. δεν σημαίνει πρόοδο αλλά στασιμότητα,
δεν σημαίνει πραγματική σύγκλιση με όσα συμβαίνουν γύρω αλλά στασιμότητα και
αποκλίσεις. Το εκκρεμές του δικομματισμού δείχνει λάθος ώρα, λάθος ιστορικό
χρόνο. Και όσο περνάει ο καιρός αυτό φαίνεται. Ο ΣΥΝ δεν αγωνίζεται για να
γυρίσει ο χρόνος πίσω ούτε για να μείνει η Ελλάδα έξω απ’ όλα. Είναι δύναμη
της σύγχρονης Αριστεράς, που θέλει την Ελλάδα μέσα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι,
αλλά ρητά υποστηρίζει διαφορετικές πολιτικές προοδευτικών εναλλακτικών
επιλογών και όχι τους φιλελεύθερους μονόδρομους. Ο ΣΥΝ δεν προτείνει
επανίδρυση του παρελθόντος ούτε μεταθέτει τη λύση των προβλημάτων στο απώτερο
μέλλον μιας δημαγωγικής συνθηματολογίας, για τη δικιά του αυτοδυναμία. Θέλουμε
να αλλάξουν οι πολιτικές της κεντροδεξιάς σύγκλισης και να αλλάξουν οι
συσχετισμοί της δικομματικής παντοδυναμίας. Αγωνιζόμαστε για εθνική στρατηγική
και πολιτική συνεννόηση στην εξωτερική πολιτική, χωρίς να συγχέουμε τον
πατριωτισμό με τον εθνικισμό.

Πολιτικός λαϊκισμός

ΕΡ.: Έχετε μιλήσει και για… δημοκοπικές νευρώσεις…

ΑΠ.: Θεωρούμε τις δημοκοπικές νευρώσεις και τις νεοδογματικές γραφικότητες
επικίνδυνες, όπως επικίνδυνες είναι και οι νεορατσιστικές και ξενοφοβικές
καταστάσεις, που με ευκολία υιοθετούνται από έναν τρέχοντα πολιτικό λαϊκισμό.

Θέλουμε να υπερασπιστούμε το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί οι
κοινωνίες του 21ου αιώνα πρέπει να είναι κοινωνίες της ισόρροπης ανάπτυξης,
των διαφορετικών σχέσεων με τη φύση των δημοκρατικών εγγυήσεων και της
κοινωνικής προστασίας.

Επιδιώκουμε ανανέωση της πολιτικής ζωής με διαφάνεια, με έλεγχο στα
διαπλεκόμενα, με αξιοπιστία, με τις κοινωνικές αξίες της και όχι με την
αγοραία τιμή της εμπορικής διαφήμισης και της προσωπικής δοσοληψίας.

Οι πολίτες να επιλέξουν Αριστερά, να ψηφίσουν ΣΥΝ, γιατί μπορεί να είναι χώρος
συσπείρωσης όλων των δυνάμεων των κοινωνικών κινημάτων.

Χώρος συνάντησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Οικολογίας, που έχει να
δώσει ποιότητα, δυναμισμό και προώθηση στην πολιτική ζωή, διαμορφώνοντας την
Αριστερά του 2000 για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Ξεθυμασμένα επιχειρήματα

ΕΡ.: Ορισμένοι έχουν πει πως αν το ΠΑΣΟΚ δεν σχημάτιζε στις εκλογές αυτές
αυτοδύναμη κυβέρνηση, θα ήσασταν «το δεκανίκι του»…

ΑΠ.: Ξαναειπωμένα, ξαναζεσταμένα και ξεθυμασμένα επιχειρήματα. Η κομματική
προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ, της Ν.Δ. και του ΚΚΕ τα χρησιμοποίησαν, κατά καιρούς,
για να αμφισβητήσουν την αυτονομία και την ύπαρξη του ΣΥΝ. Ο ΣΥΝ πιστεύει ότι
οι διαρθρωτικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα δεν γίνονται διά της
προσκολλήσεως στον δικομματισμό, αλλά με ριζικά διαφορετικές πολιτικές και
αλλαγή στους συσχετισμούς.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επέλεξε την κεντροδεξιά σύγκλιση, δεν μπορεί να φτιάχνει
αριστερά διλήμματα.

Κανένας αριστερός και προοδευτικός πολίτης, κανένας φίλος και μέλος του ΣΥΝ,
δεν έχει την πολιτική αφέλεια να πιστεύει ότι ενισχύοντας το ΠΑΣΟΚ και
αγνοώντας τον ΣΥΝ, βοηθάει την Αριστερά.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ θέλει τη δική της αυτοδυναμία εις βάρος της ύπαρξης του
ΣΥΝ.

Και αυτοί οι πρώην αριστεροί, που βγαίνουν να πουν ότι προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ,
είναι από καιρό ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και το διακηρύσσουν για να στηρίξουν το
ΠΑΣΟΚ και να αποδυναμώσουν στην κοινή γνώμη τον ΣΥΝ, την Αριστερά. Κλασική
παλαιοκομματική μέθοδος οι ατομικές προσχωρήσεις, οι ατομικές περιπτώσεις, που
χρεώνονται για να μειωθεί η συλλογική δράση ενός άλλου κόμματος.

Εύκολες επιλογές, οι επιλογές υπέρ της κυβερνητικής εξουσίας από την εποχή της
Κίρκης. Όλα αυτά τα επικοινωνιακά κόλπα, που χρησιμοποιήθηκαν εις βάρος του
ΣΥΝ, μας έκαναν καλό. Και όσο συνεχίζονται, δείχνουν ότι πορευόμαστε σωστά και
ενοχλούμε πολλούς. Αυτό θέλουμε.

Απαράδεκτοι οι χειρισμοί σε ελληνοτουρκικά και Σοφοκλέους

Το μέλλον. «Αριστερά είναι το αύριο», πιστεύει ο κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος. «Τα παιδιά πρέπει να ζήσουν σ’ ένα δικαιότερο κόσμο»

Πολλά ενοχλούν σ’ αυτές τις εκλογές τον πρόεδρο του ΣΥΝ. Οι χειρισμοί της
ελληνικής κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά ή στην οικονομία (κυρίως στο
Χρηματιστήριο) «είναι απαράδεκτοι».

ΕΡ.: Τι θα συμβουλεύατε να κάνει ο Έλληνας επιχειρηματίας; Να πάει με το ΠΑΣΟΚ
ή τη Ν.Δ.; Ή θέλετε να τον «σπρώξετε» σε σας;

ΑΠ.: Τα δύο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., θέλουν κάθε φορά να παίζουν με τα «παλιά»
και τα «νέα τζάκια» στον επιχειρηματικό τομέα. Βεβαίως, χρησιμοποιούν το
δημόσιο χρήμα, τα έργα, τις προμήθειες, τις συμβάσεις και τα προγράμματα σε
αυτό το παιχνίδι της επιρροής και αλληλοστήριξης. Ο δημόσιος βίος χρειάζεται
διαφάνεια. Να βγει η πολιτική ζωή από την επικυριαρχία των διαπλεκομένων.
Χρειάζονται, λοιπόν, δομές και θεσμοί υγιούς ανταγωνισμού. Ο Έλληνας
επιχειρηματίας οφείλει να το καταλάβει και να το ενισχύσει, όπως οφείλει να
αποδεχτεί ότι ο κόσμος της εργασίας πάντα θα αγωνίζεται για την καλύτερη ζωή
του. Θα συμβούλευα να αποδεχτεί ο Έλληνας επιχειρηματίας το 35ωρο, χωρίς
μείωση των αποδοχών, τον πραγματικό, κοινωνικό διάλογο, τη φορολογική
δικαιοσύνη και την ανάγκη στήριξης της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.
Αυτό είναι προς όφελος της εθνικής οικονομίας και της κοινωνικής προκοπής και
όχι οι ευκαιριακές κυβερνητικές και κομματικές σημαίες, που μονίμως
ιδιωτικοποιούν το όφελος και κοινωνικοποιούν τα βάρη.

Κλίμα τζόγου

ΕΡ.: Αν σας ζητούσε τη γνώμη σας ένας επενδυτής του Χρηματιστηρίου;

ΑΠ.: Πού τέτοια περίπτωση. Θα απέτρεπα, αν μπορούσα, να φτιαχτεί αυτό το κλίμα
του τζόγου, της εύκολης κερδοσκοπίας. Από τον ΣΥΝ αγωνιζόμαστε για να υπάρξουν
μέτρα εξυγίανσης και προστασίας του Χρηματιστηρίου και των επενδυτών,
διαφάνεια στην άντληση κεφαλαίων και την αξιοποίησή τους σε επενδυτικά
προγράμματα, περιορισμοί της εσωτερικής πληροφόρησης και του εμπορίου ελπίδας.
Δεν πιστεύουμε ότι όλη αυτή η χρηματιστηριακή έξαψη είναι στοιχείο
προοδευτικού εκσυγχρονισμού. Ο δικομματισμός παίζει με το Χρηματιστήριο
παιχνίδια κομματικής κερδοσκοπίας, δείχνοντας ότι τα πάντα τα υποτάσσει στον
ανταγωνισμό εξουσίας.

ΕΡ.: Νιώθετε ασφαλής μετά τις ελληνοτουρκικές εξελίξεις;

ΑΠ.: Βλέπω να υπάρχει το ίδιο έλλειμμα στρατηγικής και τακτικής. Αφήνεται το
Ελσίνκι να χρησιμοποιείται ως επίκληση ενός γενικού πνεύματος. Δεν
αποκρυσταλλώνεται πολιτικά. Η σωστή και ενιαία ερμηνεία του Ελσίνκι είναι
δύσκολη κι απαιτητική υπόθεση. Η Τουρκία είναι δύσκολη χώρα. Οι ανοιχτές
σχέσεις διαλόγου στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου και ο ευρωπαϊκός
προσανατολισμός της Τουρκίας δεν θα λειτουργήσουν ως γενικές ευχές κι
αυτόματος πιλότος, χωρίς πολιτικές προϋποθέσεις και κινήσεις και, επιτέλους,
κάποτε στην Ελλάδα, ας πάψουμε να μιλάμε με όρους διχαστικούς μεταξύ μας κι ας
βρούμε την ελάχιστη ενιαία στάση που μπορούμε να έχουμε όλοι για το θέμα της
Τουρκίας. Από το Ελσίνκι και μετά πέρασε ήδη χρόνος πολύς. Η κυβέρνηση
εφησυχάζει και αδρανεί. Η Τουρκία δεν μετατοπίζεται. Η Ε.Ε. βολεύεται. Έτσι,
όμως, πίσω από τη σκηνή απομένει το διεθνές παρασκήνιο των ΗΠΑ ως το μόνο
κέντρο πρωτοβουλιών και σεναρίων.

Σκηνοθεσία παραστάσεων

ΕΡ.:Τι σας ενοχλεί σε αυτές τις εκλογές;

ΑΠ.: Η τυποποίηση της δημοκρατίας σε επικοινωνιακή τεχνική. Η υποκατάσταση των
προγραμμάτων από τα τα διαφημιστικά μηνύματα. Η εμπορευματοποίηση της
διαμεσολάβησης μεταξύ πολιτικής και κοινωνίας. Η σκηνοθεσία παραστάσεων για
τις εντυπώσεις, η αναβίωση όλης της πολωτικής πρακτικής και της δικομματικής
κουτοπονηριάς. Η υποταγή και περιγραφή της ελληνικής πραγματικότητας στα μέτρα
των δύο μεγάλων κομμάτων. Οι ευτελείς πολιτικά και επικίνδυνες δημοκρατικά
απόψεις που ξοδεύονται για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

ΕΡ.: Η προβολή σας, η επιδίωξή σας, οι προβλέψεις σας;

ΑΠ.: Να κατακτήσει και στην κάλπη μεθαύριο ο ΣΥΝ την ξεχωριστή θέση που έχει
στην καρδιά των Ελλήνων. Η ιδιαίτερη εκτίμηση που δείχνει ο λαός μας για τη
στάση και την πολιτική του ΣΥΝ, να γίνει εντολή για αυξημένη παρουσία στη
Βουλή. Να μας δοθεί ένα υψηλό εκλογικό ποσοστό που θα δώσει στήριγμα κι
αποτελεσματικότητα στις προσδοκίες και τις προσπάθειές μας για τη σύγχρονη
Αριστερά, την Αριστερά του 2000.

«Δεν αγωνιζόμαστε για να μείνει έξω απ’ όλα η Ελλάδα»

Ορισμένοι ­ και στον ΣΥΝ, στο παρελθόν ­ υποστήριζαν ότι ο Συνασπισμός έχει
γίνει ουρά του ΚΚΕ και του ΔΗΚΚΙ. Ο κ. Κωνσταντόπουλος, όμως, διαφωνεί με την
άποψη αυτή και τονίζει πως «ο ΣΥΝ δεν αγωνίζεται για να γυρίσει ο χρόνος πίσω
ούτε για να μείνει η Ελλάδα έξω απ’ όλα». Και συνεχίζει: «Οι αμφίπλευρες
αμφισβητήσεις δείχνουν ότι δεν μπαίνουμε στα καλούπια και στα σχήματα της
σημερινής στατικής δικομματικής πολιτικής. Η πορεία της Αριστεράς στον 20ό
αιώνα είναι μια πραγματική ιστορική Οδύσσεια. Η Αριστερά του 21ου αιώνα στην
Ελλάδα έχει μπροστά της ορίζοντες και δημιουργικές προκλήσεις. Στον ΣΥΝ
βάζουμε αυτά ως προτάγματα των πολιτικών μας αναζητήσεων. Δεν αιχμαλωτιζόμαστε
στο τι λέει ο ένας ή ο άλλος. Δεν καθοδηγούμαστε από τις τρέχουσες πολεμικές
εναντίον μας. Η ιστορικότητα των προβλημάτων της Αριστεράς και η αναγκαιότητα
συνάντησης των δυνάμεων και των ιδεών της Αριστεράς, των κοινωνικών κινημάτων
και της οικολογίας είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό και δημιουργικό από τους
εφήμερους αφορισμούς και τις κομματικές δαιμονολογίες. Το παρόν και το μέλλον
της χώρας δεν το εμπνέουν τα αναλώσιμα και τα ανακυκλωμένα προϊόντα του
δικομματισμού».

Στα Βαλκάνια

ΕΡ.: Πώς αντισταθήκατε εσείς, αλλά και τα άλλα μικρά κόμματα, στον πόλεμο κατά
της Γιουγκοσλαβίας; Ήταν αποτελεσματικές οι κινήσεις σας;

ΑΠ.: Συμμετείχαμε στην ομόθυμη αντιπολεμική στάση του ελληνικού λαού. Στην
καρδιά του πολέμου, πήγαμε στο Βελιγράδι, στα Τίρανα, στα Σκόπια, στη Σόφια.
Βρεθήκαμε στους καταυλισμούς προσφύγων στο Σένκοβετς, στο Μπλάτσε, στο
Πόγραδετς και στα Τίρανα. Αναζητήσαμε στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες
και στο Βερολίνο κοινές μορφές αντιπολεμικής αλληλεγγύης και προωθήσαμε
συντονισμένες εκδηλώσεις. Όταν οι «φρόνιμοι» και οι «… απολογητές» του
«ανθρωπιστικού πολέμου» μάς έλεγαν ότι θα πληρώσουμε την απόφασή μας να
σπάσουμε πρώτο κόμμα εμείς, ο ΣΥΝ, από όλο τον κόσμο, το πολιτικό εμπάργκο στη
Σερβία, δεν κάναμε πίσω για το πολιτικό κόστος. Δείξαμε στην ελληνική
κυβέρνηση τις ιστορικές της ευθύνες για τη σύμπραξη και τις διευκολύνσεις στη
βάρβαρη επιδρομή. Ιστορικά, ηθικά και πολιτικά είχαμε αποτελεσματική στάση.
Υπερασπιστήκαμε τις αρχές μιας σύγχρονης Αριστεράς και δεν υιοθετήσαμε τις
νεοεθνικιστικές και νεοορθόδοξες κραυγές, που άλλοι έσπευσαν να εναγκαλιστούν
κομματικά και εκλογικά. Γι’ αυτό και σε όλες τις βαλκανικές χώρες το κύρος του
ΣΥΝ είναι, μεταξύ όλων των πολιτικών δυνάμεων αυτών των χωρών, αναγνωρισμένο
και διακριτό.